Welcome to My Blog.....

JAYA JAYA SHANKARA!! HARA HARA SHANKARA!! I welcome all of you to this blogspot which is dedicated in entireity to my JAGAT GURU. I pray to my Kanchi Mahan to shower the blessings for the successful creation of this blogspot. I am in the process of collecting all the available information, speeches, audios, videos, books from the ocean of WEB. I would like to extend my sincere gratitude to all the Original uploaders who provided the resources for me to gather and put the same in my blogspot. Please note that this site is regulary updated and request you to visit on regular basis to update on the happenings. I will leave you here...with Periavaa. JAYA JAYA SHANKARA!! HARA HARA SHANKARA!!
Loading...

PLEASE LISTEN TO THE NEWLY UPLOADED SONGS ON SHRI MAHAPERIAVAA BY SHRI UDAYALUR KALYANA RAMAN

Saturday, March 31, 2012

Arul 35: தீக்ஷையில் மூன்று வகை (Deekshai)

 

தீக்ஷையில் மூன்று வகை உண்டு.

நயன தீக்ஷை:

உத்தமமான குருவானவர், தன் சிஷ்யர்களை மட்டுமில்லை, சாமான்யமாக அவர்களுடைய திருஷ்டியில் படும், வஸ்துக்கள் அனைத்தையும் தன் பார்வையால் கடாக்ஷிப்பது. அந்த கடாக்ஷத்தை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் பக்குவம் நமக்கு இருக்கிறதோ இல்லையோ, அந்த கடாக்ஷமே தன் வேலையை செய்ய ஆரம்பித்து விடும். மீன், தன் குஞ்சுகளை பார்வையாலேயே ரக்ஷிப்பது போன்றது மஹான்களின் திருஷ்டி. அதனால்தான் நம்... குழந்தைகளை மஹான்களின் சன்னிதானத்திற்கு அழைத்துப் போவது. அக்குழந்தைகளுக்கு மஹான்கள் யாரென்று கூட புரிந்து கொள்ளும் பக்குவம் இருக்கிறதோ இல்லையோ, அவர்களின் மேல் சூழ்ந்துள்ள தோஷங்களை நிவர்த்திக்கும் சக்தி அந்த திருஷ்டிக்கு உண்டு.

காஞ்சி மகாபெரியவாளிடம் ஆழ்ந்த பக்தி கொண்ட ஒரு பெண் இருந்தாள். அவளுடைய புருஷனுக்கோ, கடவுள், மஹான்கள், கோவில் என்று எதிலுமே நம்பிக்கை இல்லை. அதிலும் மஹான்கள் எல்லோருமே நம்மை போல் சாதாரண மனிதர்கள்தான்! என்ற ஒரு பேதைமை உண்டு. ஒருமுறை அந்த அம்மாவின் வற்புறுத்தலின் பேரில் பெரியவாளை தரிசனம் பண்ண ஒப்புக் கொண்டார். ஆனால் அவர் போட்ட நிபந்தனை "நா அங்க வருவேன். pant shirt தான் போட்டுப்பேன். பஞ்சகச்சம் விபூதி எதுவும் கெடையாது. அவரை நமஸ்காரம் பண்ண மாட்டேன். உனக்காக வரேன் ஆனா,அவரைப் பாக்க மாட்டேன். தள்ளிதான் நிப்பேன்". பாவம் அந்த அம்மா ஒத்துக் கொண்டாள். போனார்கள். அவர் காலில் போட்டிருந்த ஷூவைக் கூட கழற்றவில்லை. அந்த அம்மா மானசீகமா பெரியவாளிடம் பிரார்த்தனை பண்ணினாள் கணவருக்கு நல்ல புத்தி வேண்டி. நம்ம பெரியவா சாக்ஷாத் தாயாரில்லையா? "நீ பாக்காட்டா என்ன? நான் ஒன்னைப் பாக்கறேன்" என்று சொல்லுவதுபோல், மேனாவுக்குள் இருந்து லேசாக எட்டி அந்த மனுஷனைப் பார்த்தார். அவ்வளவுதான்! கொஞ்ச நாள் கழித்து கணவர் "வாயேன்...போய் மடத்ல ஸ்வாமியை பார்த்துட்டு வருவோம்". சாதாரண வேஷ்டி, ஷர்ட், லேசான விபூதி கீற்று! கொஞ்சநாள் கழித்து, பஞ்சகச்சம், குடுமி வைத்துக் கொள்ள ஆரம்பித்து, நாட்கள் செல்ல செல்ல, அந்த அம்மாவை விட பெரியவா மேல் பித்தாகிப் போனார். வேலையை விட்டார். பெரியவா படத்தை வைத்துக் கொண்டு சதா பஜனை, தியானம் என்று பரம பக்தராக மாறிவிட்டார். இதில் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால்.......பெரியவா அன்று ஒரே ஒரு தடவை அவரை கடாக்ஷித்ததுதான்! அப்புறம் ஒரு வார்த்தை பேசக் கூட இல்லை! மஹான்களின் திருஷ்டி பிரபாவம்!

Friday, March 30, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued….

 

¹¶ Hó£‹ñí ü£F à‡ì£‚èô£ñ£ ?

úèô ü£Fò£¼‹ å÷ð£úù‹ ªêŒò «õ‡´‹ â¡Aø «ð£¶ Þ¡ªù£¼ Mûòˆ¬î»‹ èõQ‚èˆ «î£¡ÁAø¶. "å÷ð£úù‹ ñ†´‹ â¡ù?܈òòù‹, è£òˆg. òxë‹ ÝAò â™ô£õŸ¬ø»«ñ â™ô£ ü£Fò£¼‹ ð‡Eù£™ â¡ù?" â¡Á Cô «ð˜ «è†Aø£˜èœ. å¼ ð‚è‹ å«ó ï£vFè‹, '«õîˆ¬î‚ ªè£Àˆî «õ‡´‹, Hœ¬÷ò£¬ó à¬ì‚è «õ‡´‹' â¡Á Þ¼‰î£™, ܊𮠪꣙Aøõ˜èœ îƒè¬÷ Y˜F¼ˆî‚è£ó˜èœ â¡Á ªê£™L‚ ªè£‡ì£™, Þ¡ªù£¼ ð‚è‹ Þ¡ªù£¼ F² Y˜F¼ˆî‚è£ó˜è«÷£ ã¡ ð£óð†êI™ô£ñ™ ܈î¬ù ü£Fò£¼‚°‹ â™ô£ ¬õFè è˜ñ£M½‹ ÜFè£ó‹ ªè£´‚è‚ Ã죶 â¡Aø£˜èœ.  Hó£‹ñí¡ °†®„²õó£èŠ «ð£ùîŸè£èˆ F†´A«ø¡ Ü™ôõ£? Þ¬î«ò å¼ å¼ Ýî£óñ£è, îƒèÀ‚° Ýîóõ£èŠ H®ˆ¶‚ ªè£‡´ Þõ˜èœ, 'Hó£‹ñí¡î£«ù î£Â‹ ªè†´ ñŸø ü£Fè¬÷»‹ ªè´ˆ¶ M†ìõ¡? Üîù£™ ÞŠ«ð£¶ ñÁð® ¬õFèñ£ù õNè¬÷, «õòòù‹ ºîô£ù¶è¬÷ àJ˜ŠH‚Aø «ð£¶, èì¬ñJ™ îŠHù Hó£‹ñí ü£F‚° ñ†´‹ ÞõŸP™ ã¡ ÜFè£ó‹ îó«õ‡´‹? «ô£è «þñˆ¶‚è£è «õ, ¬õFè è£Kòº‹ Þ¼‚è «õ‡´‹ â¡Á Aø â‰î ü£Fò£¼‹, â™ô£ ü£Fò£¼‹ ÞõŸ¬ø «ñŸªè£‡´, ܸw®‚°‹ð®Š ð‡EMì «õ‡´‹ â¡Á è†C «ð²Aø£˜èœ. â™ô£¼‚°‹ ÌÈ™ «ð£ìô£‹; úèô¼‚°‹ «õî‹ ªê£™L‚ ªè£´‚èô£‹ â¡Aø£˜èœ. ݘò úñ£ü‹ ñ£FK Þ¼‚èŠð†ì vî£ðùƒèO™ â™ô£¼‚°‹ «õî ܈òòù‹, òxëƒèœ ÝAòõŸP™ ÜFè£ó‹ ªè£´ˆF¼‚Aø£˜èœ. ð£óF ñ£FK ⃫èò£õ¶ ò£ó£õ¶ å¼õ˜ ð…êñ‚° Hó‹«ñ£ð«îê‹ ð‡E ¬õ‚Aø£˜. ÞŠð® «õî ♫ô£¼‚°‹ ªð£¶õ£‚A M†ì£™ â¡ù â¡Á Y˜F¼ˆîõ£Fèœ «è†Aø£˜èœ. Þ¶ ªè£…êƒÃì ú‹ñîñùî™ô.

ê£vFóˆF™ Þ¼Šð¬î  ªê£™ô Üî¡ HóFGFò£è Þ¼‚Aøõ¡  . ݬèò£™, Þ¶ ðóñ Fò£Aè÷£è, ªè£…êƒÃì ªê£‰îŠ ðŸÁ ð£ê‹ Þ™ô£ñ™, îƒèÀ‚ªè¡Á ªê£ˆ¶ ²î‰FóI™ô£ñ™ «ô£è «þñˆ¬î«ò àˆ«îCˆ¶ î˜ñƒè¬÷ Mð£è‹ ð‡E‚ ªè£´ˆî ê£vFó‚è£ó˜è÷£ù KSèÀ‚° ú‹ñîI™¬ô â¡Á ªê£™ô «õ‡®ò¶ â¡ èì¬ñ. ð£ðˆF™ Þó‡´ F². îù‚è£ù è˜ñ£¬õ M´Aøõ¡ å¼Mîñ£ù ð£ðˆ¬î ð‡μAø£¡. Þõ¬ù è˜ñ Šówì¡ â‰ð£˜èœ. Þ¡ªù£¼ˆî¡ î¡ è˜ñ£¬õ M†ì«î£´ GŸè£ñ™ Þ¡ªù£¼ˆîQ¡ è˜ñ£¬õ â´ˆ¶‚ ªè£‡´, ܉î ü£F‚è£ó¡ ñ£FK«ò Üõ‚°Kò Ýê£óƒè¬÷ ܸw®‚A«ø¡ â¡Á ¹øŠð´Aø£¡. Þõ¬ù 'è˜ñ£‰îó ŠóMwì¡' â¡ð£˜èœ. Þõ¡î£¡ è˜ñ Šówì¬ù MìŠ ªðKò ð£ð‹ ªêŒAøõ¡ â¡ð¶ ê£vFóˆF¡ ÜHŠó£ò‹. ã¡ ? Þó‡´ è£óíƒèœ à‡´. å¡Á î¡ è˜ñˆ¬î M†ìõ¡, õ˜í î˜ñ«ñ º¿‚è„ êKJ™¬ô â¡Á ã«î£ å¼ 'è¡Mþ¡' (ñù꣆CŠð®ò£ù àÁF)ãŸð†ì ܊𮄠ªêŒî£¡ â¡ø£õ¶ êñ£î£ù‹ ªê£™ôô£‹. ê£vFó MûòˆF™ ï‹ ñù꣆C‚° Þì‹ A¬ìò£î£ù£½‹, ã«î£ ފ𮂠ªè£…ê‹ êñ£î£ù‹ ªê£™ôõ£õ¶ Þì‹ Þ¼‚Aø¶. Ýù£™, Þ¡ªù£¼ˆîQ¡ è˜ñ£¬õ»‹ ÜîŸè£ù Ýê£ó Gòñƒè¬÷»‹ â´ˆ¶‚ ªè£œAøõ¡ â¡ù G¬ù‚Aø£¡?îù‚° ãŸð†ì è˜ñ£¾‹ ÜîŸè£ù Ýê£óº‰î£¡ ñ†ì‹. Þ¡ªù£¡Á àêˆF â¡ø G¬ùˆ«î ÜŠ «ð£Aø£¡. ފ𮂠è˜ñ£‚èÀ‚°œ àò˜¾-¾ G¬ùŠð¶ ïiù è£ô Ü«ðîõ£îˆ¶‚°‹, Þ‚è£ôˆF™ dignity of labour (∪î£N½‹ ªè÷óõñ£ù«î) â¡ð‹ ªð£¼‰î£¶;ðöƒè£ô ê£vFó õ£îŠð®»‹ ªð£¼‰î£¶.

õ˜í î˜ñ‹ º¿¬î»‹ îœO M´Aø è˜ñ Šówì¡, KSèœ â¡ù«õ£ è£ôˆ¶‚° åšõ£ñ™ ªêŒ¶ M†ì£˜èœ â¡Á G¬ù‚Aø£¡. Üõ˜è¬÷Š ðþð£Fèœ â¡Á G¬ù‚èM™¬ô. Ýù£™ î¡ù¬î M†´M†´ Þ¡ªù£¼ õ˜í î˜ñˆ¬î â´ˆ¶‚ ªè£œAøõ«ù£ KSè¬÷Š ðþð£Fò£‚A M´Aø£¡. Þõ¡ ¹Fê£èˆ Aø õ˜í«ñ ݈ñ C«óòv î¼õ¶;Þõ‚è£èŠ ð£ó‹ðKòñ£è ãŸð†ì õ˜íˆF™ Ü‰îŠ ðô¡ Þ™¬ô â¡Á G¬ùˆ¶ˆ ù Þõ¡ ñ£ÁAø£¡? ÜŠ«ð£¶ KSèœ õ˜í Mð£è‹ â¡Á ð‡Eù«î õ…ê¬ù â¡Áù ÝAø¶!Þîù£™î£¡ Þõ¡ ð‡μAø ð£ð«ñ ªðK² â¡ð¶. 'Hó£‹ñí˜èœ îõP M†ì£˜èœ. Üîù£™ ¹¶Š Hó£‹ñí¬ó à‡´ ð‡μ«õ£‹. â¡ø£™ ܶ, Üõ¡ î¡ î˜ñˆ¬î M†ì ï£Â‹ â¡ î˜ñˆ¬î M´«õ¡ â¡Aø «ð„²î£¡. M´õ«î£´ Þ™ô£ñ™ Þ¡ªù£¡¬ø â´ˆ¶‚ ªè£œ«õ¡ â¡Aø«ð£¶ Þ¡ù‹ îŠð£Aø¶. ܈î¬ù è˜ñ£¾‹ Üýƒè£ó‹ ïCŠðîŸè£èˆî£¡. ïñ‚ªè¡Á ªê£‰îñ£è M¼Š¹ ªõÁŠ¹ Þ™ô£ñ™, "ß„õ󣂬ëò£ù¶ «õî ê£vFó Íôñ£è ïñ‚°Š HøŠH«ô«ò â‰îˆ ªî£N¬ô‚ ªè£´ˆî«î£ Ü¬î„ ªêŒ«õ£‹"â¡ø Üì‚躋 Mïòº‹  õ˜í î˜ñˆ¶‚° ÜvFõ£ó‹. Üî¡«ñ™ G¡Á ªè£‡´ 嚪õ£¼õ‹ îù‚è£ù ªî£NL™ úî£ à¬ö‚Aø «ð£¶ Üýƒè£ó‹ è¬óAø¶. ¹¶ ü£F à‡´ð‡μõ¶, ¹¶Š Hó£‹ñí¬ùŠ ð‡μõ¶ â¡Aø«ð£¶- âˆî¬ù ï™ô â‡íˆ«î£´ ÞŠð® Ýó‹Hˆî£½‹ êK, «õî êŠîƒèÀ‹, «õî è˜ñ£‚èÀ‹ «ô£èˆF™ Þ¼‚èŠ ð‡í «õ‡´‹ â¡Á ñùú£ó G¬ùˆ¶, ܉î àò˜‰î ô†Còˆ¶‚è£è«õ ފ𮄠ªêŒî£½‹ êK - Þ‰î ñ£FK„ ªêŒ»‹«ð£¶ Üýƒè£ó‹ º‰FK‚ªè£†¬ì ñ£FK º‰F‚ªè£‡´ õóˆî£¡ ªêŒ»‹. Þ¶ Þó‡ì£õ¶ è£óí‹.

å¼ ð‚èˆF™ ÞŠð®ªò¡ø£™, Þ¡ªù£¼ ð‚è«ñ£ â¡ù úñˆõ‹ «ðCù£½‹, ð°ˆîP¾ õ£î‹ ð‡Eù£½‹,  Þ¬îŠ ð‡íô£ñ£?ð£ó‹ðKòñ£èŠ ð‡E õ‰îõ˜èœ ñ£FK ï‹ñ£™ Þ‰î ñ‰Fó à„ê£óí‹ ð‡E»‹ ܸwì£ùƒè¬÷Š ð‡E»‹ ðô¡ ªðø º®»ñ£?â¡Á å¼ â‡í‹ (inferiority complex) àœÙó à¬îˆ¶‚ ªè£‡´ˆî£¡ Þ¼‚°‹. ݘò úñ£üˆF½‹, ÜîŸèŠ¹ø‹ Þ¡Á õ¬ó ¹F² ¹Fê£è º¬÷ˆ¶‚ ªè£‡®¼‚Aø Ü«ïè ñî„ Y˜F¼ˆîƒèO½‹ ü£F«ò Þ™¬ô â¡Á ¬õˆ¶ â™ô£¼‚°‹ «õîˆF™ ̘í ÜFè£ó‹ ªè£´ˆF¼‰¶‹Ãì ÞõŸP™ Hó£ñíó™ô£îõ˜ ã¡ Ã†ì‹ Ã†ìñ£è «êóM™¬ô?¹Fê£è 塬ø â´ˆ¶‚ ªè£œõFL¼‚Aø Äê‹î£¡ º‚Aò‚ è£óí‹. ï£vFèñ£è«õ «ð£ù£½‹ «ð£èô£«ñ îMó, ð¬ö ÝvFè Ýê£óƒè¬÷ ï‹ Þw숶‚° F¼ŠH‚ ªè£œ÷‚ Ã죶 â¡ø Ü®Šð¬ìò£ù àò˜‰î â‡í‹ Hó£‹ñíó™ô£«î£¼‚° Þ¼Šð«î º‚Aò è£óí‹. ݬèJù£™, 'ï£ƒèœ â™«ô£¬ó»‹ «õ‚° F¼Š¹«õ£‹'â¡Á åKó‡´ «ð˜ A÷‹Hù£½‹, Üõ˜è«÷£´ ã«î£ ô‰¶ êîMAî‹ «ð£ù£½‹ ð£‚A 95 êîMAî‹ ÞŠ«ð£¶œ÷ U‰¶ êºî£ò ܬñŠH™î£¡ 冮‚ªè£‡®¼‚°‹. Þîù£«ô«ò ÜF™ «ê¼Aøõ˜èÀ‚°‹ àœÙó ðò‹, ¾ ñùŠð£¡¬ñ Þ¼‚èˆî£¡ ªêŒ»‹.  ð‡E ðô¡ õ¼ñ£ â¡Á ꉫîè‹ Þ¼‚èˆî£¡ ªêŒ»‹. ÞŠð®J¼‰î£™ Cˆî‹ ²ˆîñ£õ¶ âŠð®?

Üýƒè£ó‹ ñ£FK«ò ðò‹, ¾í˜„C, ꉫîè‹ â™ô£‹ Ü¿‚°èœ. Þ¬õ Þ¼‚Aøõ¬óJ™ Cˆî‹ ²ˆîñ£è£¶. ܊𮄠ªêŒAø è£Kòˆî£™ «ô£èˆ¶‚°‹ Hó«ò£üù‹ ãŸð죶. å¼ ð‚è‹ ÞŠð® Þ¼‚Aø «ð£«î, Þ¡ªù£¼ ð‚è‹, "Üõ¡ M†´ M†ì¬î  ªêŒA«ø£ñ™ôõ£?â¡ø Üýƒè£ó‹, êõ£™ M´Aø ñ£FKò£ù (challenge ð‡μAø) ñùŠð£¡¬ñ â™ô£º‹ Þ¼‚°‹. ÞòŸ¬èò£è å¼ õ˜íˆî£˜ ªêŒ¶ õ‰î¬î ñŸøõ˜èœ â´ˆ¶‚ ªè£‡´ ªêŒAø«ð£¶ Ü¬îŠ ªðKî£èŠ Hóèìù‹ ð‡E‚ è£†ì «õ‡´‹ â¡Á õ‰¶M´‹. 'ªìñ£¡v†«óû¡'õ‰¶M†ì£™ ÜŠð®Šð†ì è£KòˆF™ y¼îò‹ èô‚裶, y¼îò ²ˆF Þ¼‚裶. ªñ£ˆîˆF™ Þõ‚°‹ ðô¡ Þó£¶;êÍèŠ ðò‹ M¬÷ò£¶. à현C õêŠðì£ñ™, ð°ˆîP«õ£´ Ý«ô£ê¬ùŠ ð‡E„ Cô fact-è¬÷ (òˆî à‡¬ñè¬÷) fact-èœ â¡Á 効‚ ªè£œ÷ «õ‡´‹. «õî ñ‰FóƒèO™ ²ˆîñ£ù êŠîˆ¶‚°œ«÷«ò ê‚F¬òŠ ðŸP G¬øò„ ªê£™LJ¼‚A«ø¡ Ü™ôõ£?܉î úKò£ù êŠîƒèœ  â¡P™¬ô. ªü˜ñ¡ ð£¬û, Ü™ô¶ A†ìˆF«ô«ò àœ÷ ༶ Þ¬õè¬÷ â´ˆ¶‚ ªè£‡ì£½‹ ÜõŸP«ô àœ÷ Cô êŠîƒèœ ïñ‚° ªï…ꣃ°N¬ò õL‚Aø ñ£FK, ð™¬ô à¬ì‚Aø ñ£FK Þ¼‚A¡øù. «ôC™ à„êK‚è õóñ£†«ì¡ â¡Aø¶. ªó£‹ðŠ ð‚èˆF«ô«ò àœ÷ ªî½ƒ¬è â´ˆ¶‚ ªè£‡ì£™Ãì 'ê'õ¼Aø ÞìƒèO™ 'ˆú' ñ£FK, 'ü'õ¼Aø Cô ÞìƒèO™ Z êŠî‹ ñ£FK Üõ˜èœ Üï£òúñ£èŠ «ðC‚ªè£‡´ «ð£Aø ñ£FK ï‹ñ£™ º®òM™¬ô. Ýù£™ ï‹ áK«ô å¼ ªü˜ñ¡ °ö‰¬î Hø‰î£™, ªî½ƒ°‚ °ö‰¬î Hø‰î£™ ܶ «ð„² õ¼Aø«ð£«î ܉î‰î ð£¬ûJ¡ èwìñ£ù êŠîƒè¬÷‚ Ãì '²óô£è' à„êKˆ¶ M´Aø¶.

ð£ó‹ðKò‹ â¡ø å¡Á A¬ìò£¶ â¡Á â¡ù ê‡¬ì «ð£†ì£½‹ Hóˆòþ à‡¬ñò£è fact-Ýè Þ¼‚Aø¶. ÞŠð®«ò «õî êŠîƒèœ ÜõŸ¬ø«ò »è£‰îóñ£è óVˆ¶ õ‰F¼‚Aø ðó‹ð¬ó‚° - ÞŠ«ð£¶ Þó‡´, Í¡Á î¬ôº¬øè÷£è ܉î óþ¬í M†´Š«ð£ù Hø°‹ Ãìú§ôðñ£è, ÞòŸ¬èò£è õ¼Aø¶. ñŸøõ˜èÀ‚° ފ𮄠ªê£™ô º®ò£¶. ñ‰FóƒèO™ à„ê£óí‹ îŠHù£™ ðô«ù «ð£ŒM´Aø¶ â¡ð¬îŠ 𣘂Aø «ð£¶ Þõ˜èœ âˆî¬ù ï™ô â‡íˆF™ ܈òòù£Fè¬÷Š ð‡Eù£½‹ ðôQ™¬ô â¡Á Ý°‹? Þ¡ªù£¡Á - âˆî¬ù«ò£ ÝJó‹ õ¼ûƒè÷£è å¼ î˜ñˆF™ õ‰¶ ð£ó‹ðKò£è (heriditary-ò£è) ÜèŸø võð£õˆ¬îŠ ªðŸøõ˜è«÷ ܬî M†´ M´Aø£˜èœ â¡Aø«ð£¶ ¹Fê£è, ܶ¾‹ Þ‰î ïiù è£ô„ Å›G¬ôJ™ «õªø£¼õ¡ ܉î î˜ñˆ¬î â´ˆ¶‚ ªè£‡´ ÜŠHòR‚A«ø¡ â¡ø£™ ܶ âŠð® ༊ð®ò£è õ¼‹?àˆ«îê‹ ï™ôî£è Þ¼‰î£½‹Ãì ñ¸wò ñùv ð‡μAø FKêñQ™ Þªî™ô£‹ ªõÁ‹ "ê£ô…ê£è"¾‹ ꇬìò£è¾‹î£¡ º®»‹. Ýù «ò£Tˆ¶Š 𣘂Aø«ð£¶, ÞŠ«ð£¶ «îêˆF™ Þó‡´ Mî MðgîI¼‚Aø«î («õî è˜ñ£¸wì£ù«ñ «õ‡ì£‹ â¡Á Hó£‹ñí¡ M†´M†´ Þ¼Šð¶ å¼ Mðgî‹. ñŸøõ˜èÀ‹ «õî è˜ñ£¸wì£ùƒè¬÷ â´ˆ¶‚ ªè£œ÷ô£‹ â¡ð¶ Þ¡ªù£¼ Mðgî‹) ÞŠð® Þó‡´ Þ¼ŠðF™ ⶠâ¬îMìŠ ªðKò  â¡Á ªê£™ôˆ ªîKòM™¬ô. ªêŒò «õ‡®òõ¡ Ü¬î„ ªêŒò£M†ì£™ ;ªêŒò‚Ãì£îõ¡ Ü¬î ªêŒî£«ô£ ܬîMìˆ îŠ¹ â¡Á ðèõ£¡ W¬îJ™ ü†xªñ¡† ªè£´ˆF¼‚Aø£˜.

"võñ Gîù‹ „«óò:ðóñ£ ðò£õý:" îù‚è£ù è˜ñ£¬õŠ ð‡μõ ꣾ ãŸð†ì£½‹ ܶ«õ C«óòv. Þ¡ªù£¼ˆîQ¡ î˜ñˆ¬î «ñŸªè£‡ì£™ ܶ ªðKò ðòˆ¬îˆ î¼õ¶ â¡Aø£˜. ꣾ âŠð®»‹ õ¼õ võî˜ñ Gwìù£è„ ªêˆ¶Š «ð£ù£™ ñÁð® Hø‚è «õ‡ì£‹. ðèõ£Qì«ñ «ð£Œ Mìô£‹. ܶ ªðKò „«óòv. "Þ¡ªù£¼õQ¡ î˜ñˆî£™ ðò‹"â¡ø£™ â¡ù?ܶ ïóèˆF™ îœOM´‹ â¡Á ܘˆî‹. ªðKò ðò‹ ܶ. ïóè‹ â¡Á å¡Á Þ¼Šðî£è ï‹ð£M†ì£½‹, Þ‰î ü¡ñ£M«ô£, Ü´ˆî ü¡ñ£M«ô£ ïó舶‚° êññ£ù èw숬î ܸðM‚°‹ð®ò£°‹ â¡Á ¬õˆ¶‚ ªè£œ÷ô£‹. ܶ îMó, Þ¡ªù£¼ î˜ñˆ¬îŠ ð‡μ‹ «ð£«î ܬî  ð‡μõ ð£ð‹ ê‹ðM‚°«ñ£ â¡Á àœÀ‚°œ«÷ å¼ ðò‹ ÜKˆ¶‚ ªè£‡´î£¡ Þ¼‚°‹. ãªù¡ø£™ Þõ¡ «õî ê£vFóƒè¬÷ ï‹ð£î ï£vFèù™ô. ÜŠð®J¼‰î£™ Hó£‹ñí¬ìò ¬õFè è£Kòƒè¬÷ Þõ¡ â´ˆ¶‚ ªè£‡®¼‚è ñ£†ì£«ù!ݬèò£™ ï™ô àˆ«îê‹ â¡Á G¬ùˆ¶‚ ªè£‡«ì Þõ¡ ފ𮊠ð‡Eù£½‹, «õî êŠî‹ «ô£è «þñ‹  â¡Á ªê£¡ù Ü«î ê£vFóˆF™ ù, Þ¡ªù£¼ˆîQ¡ î˜ñ‹ dF M¬÷MŠð¶ â¡Á ªê£™LJ¼‚Aø¶!â¡Á àœÙó‚ °¬ì‰¶ ªè£‡´ î£Q¼‚°‹.

ªñ£ˆîˆF™ Mûò‹ â¡ù ªõ¡ø£™, ê£vFó‹ â¡ø£™ Ìóíñ£è ê£vFóˆ¬î 効‚ ªè£œõî£è Þ¼‚è «õ‡´‹. Ü™ô¶ ê£vFó«ñ «õ‡ì£‹ â¡Á º¿‚è ï£vFèù£è Þ¼‰¶ Mì«õ‡´‹. ÜŠð®J™ô£ñ™ ¬ìò ¹ˆFê£Lˆîùˆ¬î‚ 裆® ê£vFóˆ¬î ï‹ ÞwìŠð® õ¬÷ˆ¶„ Cô¬î â´ˆ¶‚ ªè£œõ¶, Cô¬î M´õ¶, Cô¬î ñ£ŸÁõ¶ â¡ø£™ ܶ ï£vF般î Mì ð£ðèóñ£ù¶. «õî ñ£î£ ï‹ ÞwìŠð®, Þ¿ˆî Þ¿Š¹‚° õó«õ‡´‹ â¡Á G¬ùŠð¶ ªðKò «î£û‹. ÞŠð® G¬ùˆ¶‚ ªè£‡«ì «õî ܈òòù‹ ð‡μA«ø¡ â¡ø£™ ܶ ðKý£úñ£ù è£Kò‹î£¡. Y˜F¼ˆîõ£FèOì‹ âù‚°‚ «è£ðI™¬ô. Üõ˜èÀ¬ìò ï™ô â‡íˆF½‹ ꉫîèI™¬ô. Ýù£™ Ý«ô£ê¬ù «ð£î£î, ªîKò£ñ«ô ªðKò«î£ûˆ¬î„ ªêŒòŠ 𣘂Aø£˜èœ. Þƒ«èJ¼‰¶ ܃«è «ð£A«ø¡ â¡Á Þõ˜èœ «õL¬ò à¬ì‚Aø «ð£¶ ܃«è ð£‚A‚ ªè£…ê‹ «ð˜ Þ¼‚Aøõ˜èÀ‹ Þƒ«è õ‰¶ Mìô£‹ â¡Á õNM†ì ñ£FK ÝAM´Aø¶ â¡ð¬î «ò£Tˆ¶Š ð£˜‚è «õ‡´‹. «õòòùˆF™ Þ¼‚Aø Ü«î ªè÷óõ‹ î¡Â¬ìò ªî£NL™ Þ¼‚Aø¶ â¡ø Güñ£ù à현C Þ¼‰î£™, ÞŠð® Þ¬îM†´ ÜŠ «ð£èˆ «î£¡ø£¶. 'Hó£‹ñí˜èœ «õî M†´ M†ì£˜è«÷, Üîù£™ «ô£è «þññ£ù ñ‰Fó êŠî‹ «ð£Œ M´Aø«î, ÜîŸè£èˆî£¡¹¶Š Hó£‹ñí˜è¬÷Š ð‡í «õ‡´‹ â¡ø£™ ÞF«ô Üýƒè£ó‹, ê£ô…x, ªìñ£¡v†«óû¡, Þ¡çdKò£K†® 裋Šª÷‚v ÝAò Þˆî¬ù Üù˜ˆî ðó‹ð¬ó à‡ì£õ¬î‚ èõQ‚è «õ‡´‹. ݬèò£™ «õî‹ àJ«ó£´ Þ¼‚è«õ‡´‹ â¡ø ôzòˆFŸ° Güñ£èŠ ð£´ð´õî£ù£™, ÜîŸè£è«õ ãŸð†´, »è£‰Fóñ£è ܉î î˜ñˆ¬î ܸw®ˆ¶ õ‰îõ˜è¬÷«ò ÜF«ô ñÁð® F¼ŠHMì «õ‡´‹. Hó£‹ñí¬ù  F†´A«ø¡ â¡ø£™ Þõ¬ù F¼ˆî«õ º®ò£¶ â¡Á î¬ôº¿AMì «õ‡´‹ â¡Á ܘˆîI™¬ô. Hó£‹ñí ü£F‚è£ó˜ 弈î¡î£¡ ªè†ìè™ô£‹ Ývðîñ£ùõ¡ â¡Á  G¬ùŠðî£è Ý裶. ¶¼‚è ó£xòº‹, HK†®w ó£xòº‹ õ‰î«ð£¶ Hó£‹ñí˜èœ î˜ñˆ¬î M†ì£˜è«÷, ÞŠ«ð£¶‹ Þ‰î ¹¶ ï£èKèŠ «ð£‚°èO™ ÜFè‹ «ð£Aø£˜è«÷ â¡Á  F†´õ, Þõ˜èOì‹ ñ†´«ñ vªðûô£è  Þ¼‚Aø¶ â¡Á Ý裶. Þõ˜èÀ¬ìò vî£ùˆF™ ò£˜ Þ¼‰î£½‹ ފ𮊠ð†ì ú‰î˜Šð ªïKê™èO™ Þ«î ñ£FK ð‡EJ¼‚è‚ Ã´‹. ÞŠ«ð£¶ ÞõKè¬÷‚ °Ÿøõ£Oè÷£‚AM†´ Þõ˜èÀ¬ìò ÞìˆF™ î£ƒèœ õ‰î£™ ï™ôð®ò£è„ ªêŒò º®»‹ â¡Á G¬ù‚Aøõ˜èÀ‹ Þ‰î 'ú˜è‹vì¡v'èO™ (Å›G¬ôJ™) Þ«î è¬÷Š ð‡EJ¼‚è‚ô‹. ð£ó‹ð˜òñ£è ¹ˆF «õ¬ôJ«ô«ò Þ¼‰îõ˜èœ ê‰î˜ð «õèƒèO™ ñî Mûòñ£è, ݈ñ ú‹ð‰îñ£è Ü‰î ¹ˆF ê‚F¬ò àð«ò£A‚è º®ò£ñ™ ªô÷AèˆF™ ÞøƒAù£™ ÞŠð®ˆî£¡ å«ó î¬ôWö£è‚ êÁ‚A‚ªè£‡´ «ð£°‹ð®ò£°‹. Þ¬î  Justifyð‡μA«ø¡. (Gò£òªñ¡Á 効‚ªè£œA«ø¡) âùÁ ܘˆîI™¬ô. Ýù£½‹ Þ‰î‚ è£ôˆF™ Y˜F¼ˆî ⿈¶‚è£óó˜èœ Mð„ê£óˆFŸ‚°‚Ãì '¬úè£ôT'¬ò‚ 裆® êñ£î£ù‹ ªê£™õ, ܉î êñ£î£ù‹ Hó£‹ñí˜èœ 膴Š«ð£ù‹ ªè£…ê‹ à‡´ â¡ð¬î â´ˆ¶‚ 裆®«ù¡.  Hó£‹ñí˜è¬÷‚ 臮Šð, Üõ˜èœ ñ†´‹î£¡ Ü«ò£‚Aò˜èœ â¡ðî£è ñŸøõ˜èÀ‹ ñ†ì‹ î†ì «õ‡´‹ â¡Á Ý裶. Üõ˜èÀ‚° â´ˆ¶„ªê£™L ªò‚Aò˜è÷£èŠ ð‡μõ¶î£¡ ñŸøõ˜èO¡ èì¬ñ.

Þ‰î å¼ ï£Ÿð¶ ä‹ð¶ õ¼ûñ£è *Hó£‹ñí¡ â¡ø£™ AœÀ‚W¬ó â¡Á G¬ùˆ¶ âˆî¬ù Mîñ£Œ ðKý£ú‹, ñ£ù ðƒè‹ ð‡Eù£½‹ ܈î¬ù»‹ ªð£¼ˆ¶‚ ªè£œAø ú£¶‚è÷£JŸ«ø; Þ º‰F»‹ ô‰¶ î¬ôº¬øèÀ‚° º¡õ¬óJ™ Þˆî¬ù ݈Iè °ôîùˆ¶‚°‹ è¬ôèÀ‚° 裘®ò¡è÷£è‚ 裊ð£ŸP‚ ªè£´ˆîõ˜è÷£JŸ«ø â¡ð¬î G¬ùˆ¶ ñŸøõ˜èœ ÞŠ«ð£¶ Üõ˜è¬÷ Üõ˜èÀ‚è£ù õ£›‚¬è ªïPJ™ HKòˆ«î£´ á‚è «õ‡´‹. Üõ˜èœ ñø‰¶M†ì àò˜‰î î˜ñˆ¬î, Fò£èˆ¬î Üõ˜èÀ‚° ïòñ£è â´ˆ¶‚裆® à¬ø‚°‹ð®ò£èŠ ð‡í«õ‡´‹. Mûò‰ªîKò£î Cô Hó£ñí˜èœ ⊫ð£«î£ ñŸøõ˜è¬÷‚ ªè£´¬ñŠ ð´ˆFù£˜èœ â¡ðŠ ðFô®ò£è ÞŠ«ð£¶ Þõ˜è¬÷ ˆ«õSˆ¶‚ è£Kòƒè¬÷„ ªêŒõ¶ êKJ™¬ô. ð¬öò ªè£´¬ñè¬÷Š «ð£‚è «õ‡´‹. ñŸøõ˜èÀ‚° úÍýˆF™ àò˜‰î vî£ù‹ õó «õ‡´‹ â¡Á «ð£ó£®òF½‹ Hó£‹ñí˜èœî£«ù º¡Q¬ôJ™ Þ¼‰F¼‚Aø£˜èœ â¡ð¬î â‡EŠ ð£˜‚è «õ‡´‹. Hó£‹ñí˜èO¡ ÜF‚Aóñˆ¬î Hó£‹ñí˜èœî£«ù ÜFè‹ â´ˆ¶„ ªê£™L F¼ˆFù£˜èœ?ݬèò£™ ¶«õûˆ¬î õ÷˜ˆ¶‚ªè£‡«ì «ð£õF™ ðòQ™¬ô. ܶ îI›Š ð‡ð£´ â¡ø M«êSˆ¶ ªê£™õ ã¶I™¬ô. ¶óFwìõêñ£è Hó£‹ñí˜èœ ï™ô Y˜F¼ˆî‹ â¡Á G¬ùˆ¶ îŠð£ù úñˆ¶õƒè¬÷ 㟊ð´ˆîŠ «ð£ùF™, W«öJ¼Šð¬î «ñ«ô àò˜ˆ¶õŠ ðF™ «ñ«ô Þ¼‚Aø¬î W«ö Þø‚Aòî£èˆî£¡ ãŸð†®¼‚Aø¶. Þó‡´ FÂR™ úññ£Œ Þ¼‚èô£‹. å¡Á â™ô£‹ àò˜‰F¼‚èô£‹. Ü™ô¶ â™ô£‹ F¼‚èô£‹. ð£óˆ¬î àò«ó É‚AŠ «ð£õ¶ èwì‹. W«ö ༆® M´õ¶ ú§ôð‹. ܉î ñ£FK ¬ìò Y˜F¼ˆî êñˆ¶õ‹ ⶠú§ôð«ñ£ Ü¬îŠ ð‡EM†ì¶. Equality, eqaulity (úñˆ¶õ‹) â¡Á ð‡EùF™ quality(îó‹) «ð£ŒM†ì¶!õ£vîõˆF™ å«ó ñ£FKò£ù è£Kòˆ¬î â™ô£¼‹ ð‡μAø úñˆõ‹ ÜõCòñ£ù«îJ™¬ô. ðôMîñ£èŠ HK‰¶ è£Kòƒè¬÷„ ªêŒõ úñˆõ‹ Þ™¬ô â¡Á‹ ܘˆî‹ Þ™¬ô. Þ¬îŠ ðŸP G¬øò„ ªê£™LJ¼‚A«ø¡. âù«õ ÞŠ«ð£¶ å«ó ñ£FK â™ô£¼‹ ªêŒAø uniformity-ä M†´ M†´, HK‰¶ ªêŒ¶‹ ä‚Aòñ£J¼‚Aø unity-‚è£èŠ Hóòˆîù‹ ð‡í «õ‡´‹. îI› ï£èKèˆF™ Šó‹ñ «î«õûº‹, ú‹vA¼î ˆ«õûº‹ Þ¼‰î«îJ™¬ô â¡ð¬îŠ ¹K‰¶ ªè£‡´ M†ì£™ «ð£¶‹. ݈Iè Mûòƒèœ, ñî ê£vFóƒèœ, è£Mòƒèœ, è¬ô Ë™èœ Üˆî¬ù»‹ ãó£÷ñ£è Þ¼‚Aø ú‹vA¼îˆF캋 ¶«õû‹ «ð£Œ, "ܶ ï‹ ð£¬û»‹î£¡" â¡ø à현C õó «õ‡´‹. ♫ô£¼‹ Ü¬î‚ èŸè «õ‡´‹. «ô£è «þñˆ¶‚è£è Hó‹ñ‡ò‹ â¡Á îQò£è å¡Á Þ¼‚è «õ‡´‹ â¡ø à현C ãŸð†´, ÜîŸè£ù ܈òòù òxë£Fè¬÷ ÜõŸP™ ÜFè£ó‹ ªðŸøõ˜èœ ð‡μ‹ð® àˆú£ýŠ ð´ˆî «õ‡´‹. ÞŠ«ð£¶ «õî‹ àðGûˆ¶ â™ô£‹ ¹vîèñ£è õ‰¶M†ì ♫ô£¼‹ ÜõŸP¡ 輈¶‚è¬÷Š 𮈶ˆ ªîK‰¶ ªè£œ÷ô£‹. Ýù£™ ðô õ¼ûƒèœ H®‚Aø ܈òòù‹, òxëè˜ñ£ ºîLòõŸ¬ø„ ªêŒòŠ «ð£è «õ‡ì£‹. ܶ ÜõCò«ñJ™¬ô. ï™ô â‡í‹, Y˜F¼ˆî‹ â¶õ£ù£½‹ ºîL™ Üì‚è‹ «õ‡´‹. ÜŠð®J¼‰¶ ªè£‡´ ªêŒî£™ ê£vFó M«ó£îñ£è «ð£è «õ‡®ò¶ õó£¶.

Thursday, March 29, 2012

Arul 34: மகாப்பெரியவரின் தேசப்பற்று - மனித நேயம்

 

ஒருமுறை ‘திருவாடனை’ என்னும் ஊரிலிருந்து பக்தர்கள் கூட்டம் பெரியவாளைத் தரிசிக்க வந்தது. பெரியவர்கள் அன்று காஷ்ட மௌனம் இருந்தார். அதாவது, ஒரு சிறு சப்தம் கூட எழுப்பாமல், முழுமையான மௌனத்தில் இருப்பார். வருடத்தில் ஒருநாள் அவர் இப்படி காஷ்ட மௌனம் இருப்பது வழக்கம். முப்பது வருடங்களுக்கும் மேலாக அவர் கடைப்பிடித்து வந்த வழக்கம் இது.

ஒருமுறை, அன்றைய பாரதப் பிரதமர் திருமதி இந்திராகாந்தி வந்த சமயத்தில்கூடப் ...பெரியவர் தம் மௌன விரதத்தை விட்டுக் கொடுக்கவில்லை.

அன்றைக்குத் திருவாடனை ஊரிலிருந்து வந்திருந்த பக்தர் கூட்டத்தில் சங்கரன் என்பவரும் இருந்தார். அவர் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின்போது தேச விடுதலைக்காகப் போராடி, ஆங்கிலேயர்களிடம் தடியடி பட்டு, இரு கண் பார்வையையும் இழந்தவர்.

மடத்துச் சிப்பந்தி ஒருவர், வந்திருந்த பக்தர் ஒவ்வொருவரையும் பெரியவாளுக்கு அறிமுகம் செய்துவைக்க, பெரியவர் மௌனமாகவே ஆசி வழங்கிக்கொண்டு இருந்தார்.

சங்கரன் முறை வந்தபோது, அவரையும் பெரியவருக்கு அறிமுகம் செய்தார் மடத்துச் சிப்பந்தி. சங்கரனை பெரியவருக்கு ஏற்கெனவே தெரியும். சங்கரனைப் பார்த்ததும் பெரியவர் உரத்த குரலில், “என்ன சங்கரா? எப்படி இருக்கே? சௌக்கியமா? உன் மனைவியும் குழந்தைகளும் நன்னா இருக்காளா? இன்னும்கூட உன்னால முடிஞ்ச வரைக்கும் தேசத் தொண்டு செஞ்சுண்டு இருக்கே போலிருக்கே?” என்று கேட்டு, ஆசீர்வதித்தார்.

சங்கரனுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். அதே நேரம், மடத்து சிப்பந்திகளுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் பெரிய ஆச்சரியம்… முப்பது வருஷமாகக் கடைப்பிடித்து வரும் மௌன விரதத்தை முறித்து விட்டாரே பெரியவர் என்று!
எல்லோரும் பிரசாதம் வாங்கிக்கொண்டு அங்கிருந்து அகன்ற பின்பு, சிப்பந்திகள் தயங்கித் தயங்கிப் பெரியவரிடம் சென்று, “பெரியவா எதுக்காக மௌன விரதத்தை முறிச்சுட்டீங்க? எல்லாருக்கும் மௌனமா ஆசி வழங்கினது போலவே இந்தச் சங்கரனுக்கும் ஆசி வழங்கியிருக்கலாமே? இவர் என்ன அவ்வளவு பெரிய ஆளா?” என்று கேட்டனர்.

பெரியவர் புன்னகைத்தபடியே, “எல்லாரையும் போல சங்கரனை நடத்தக் கூடாது. இவனுக்குப் பாவம் கண் தெரியாது. என்னைப் பார்த்து ஆசி வாங்கணும்னு அவ்வளவு தூரத்திலேர்ந்து வந்திருக்கான். அவனால் என்னைப் பார்க்க முடியாது. நானும் மௌனமா ஆசீர்வாதம் பண்ணினேன்னா, அது அவனுக்குப் போய்ச் சேராது. நான் அவனைப் பார்த்தேனா, ஆசீர்வாதம் பண்ணினேனான்னு அவனுக்குத் தெரியாது. மனசுக்குக் குறையா இருக்கும். வருத்தப்படுவான். இந்தத் தேசத்துக்காகத் தன் கண்களை தானம் செஞ்சவன் அவன். அவனுக்காக நான் என் ஆசாரத்தை விட்டுக் கொடுத்தேன்னா ஒண்ணும் குடிமுழுகிப் போயிடாது. அதனால எதுவும் குறைஞ்சுடாது. அவனோட தியாகத்துக்கு முன்னாடி என்னோட ஆசாரம் ஒண்ணுமே இல்லே!” என்றார் நிதானமாக.

பெரியவர் வெறும் சாஸ்திர சம்பிரதாயங்களை மட்டும் வறட்டுப் பிடிவாதமாகப் பிடித்துக்கொண்டு இருப்பவர் அல்ல; அதற்கும் மேலாக மனிதாபிமானத்தை, மனித நேயத்தையே விரும்பியவர்; இந்த விஷயத்தில் மற்றவர்களுக்குத் தாமே ஒரு வழிகாட்டியாகவும் திகழ்ந்தார் என்பதற்கு இந்த நிகழ்ச்சி ஓர் உதாரணம்!

Wednesday, March 28, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued…….

 

å÷ð£úù‹

ð£E‚óýí‹, ñ£ƒè™ò î£óí‹, úŠî ðF ºîLò â™ô£«ñ Mõ£ýˆ«î£´ º®‰¶ «ð£Aø ê샰èœ. Ýù£™ ÜŠð® º®ò£ñ™ Mõ£ýˆF™ ªî£ìƒA, ú‰Gò£ú‹ Ü™ô¶ ñóí‹ õ¬óJ™ c®‚Aø å¼ ê샰 Mõ£ýˆFL¼‰¶ ãŸð´Aø¶. Üî£õ¶, â‰î Ü‚QJ¡ ú£†Cò£è Mõ£ý‹ ªêŒòŠð´Aø«î£ ܉î Ü‚Q ⡬ø‚°‹ ܬíò£ñ™ ÜF«ô ªêŒAø å÷ð£úù‹ â¡ø ê샰. Ü‚Q è£Kò‹ ¬õFè ñ‚° º‚Aòñ£ù¶. Hó‹ñê£K 'úIî£î£ù‹' â¡ðî£è Fùº‹ Þ¼«õ¬÷»‹ úIˆ¶‚è¬÷ (²œOè¬÷) «ý£ñ‹ ð‡μAø£¡. Ü‰î‚ è˜ñ£ èLò£íˆ«î£´ º®‰¶ M´Aø¶. èLò£íˆFL¼‰¶ Ü‚Q è£Kòƒèœ ò£è, òxë£Fèœ - ÜFèñ£A¡øù. ºîô£õî£è úIî£î£ùˆ¶‚°Š ðF™ 'å÷ð£úù‹' Ýó‹H‚Aø¶. 'àð£ú¬ù' ê‹ð‰îŠð†ì¶ ⶫõ£ ܶ«õ å÷ð£úù‹. ðô «îõ¬îè¬÷Š ̬ü, ñ‰Fó‹, Fò£ù‹ ºîLòõŸø£™ àð£RŠðî£è„ ªê£¡ù£½‹, U‰¶‚èœ â™«ô£¼‚°‹ «õîŠð® ãŸð†ì àð£ú¬ù 'å÷ð£úù‹' â¡«ø ªðò˜ ªðŸø Ü‚Q è£Kò‹î£¡. Þ¶ â™ô£ ü£FJù¼‚°‹ MF‚èŠð†ì è˜ñ£. 裋 õ˜íˆîõ˜èÀ‚° àðïòùI™ô£M†ì£½‹ Üõ˜èÀ‚°‹ Mõ£ý ú‹vè£óº‹ ÜFL¼‰¶ ãŸð´‹ å÷ð£úù‹ â¡ø Ü‚Q è£Kòº‹ à‡´. ¬õˆò ï£î bVbò‹ ºîô£ù î˜ñ ê£vFó Ë™èœ Åˆó õ˜íˆî£˜ âŠð® ü£îè˜ñ‹, ï£ñèóí‹, Ý¡Uè‹ (GˆFòŠð® è£Kòƒèœ), vï£ù‹, î£ù‹, «îõ̬ü, Üðó è˜ñ‹ (ßñ„ ê샰), Có£ˆî‹ ºîLòù ªêŒò «õ‡´ªñ¡Á MõKˆ¶„ ªê£™LJ¼‚A¡øù. Üõ˜èÀ‚° Þ¼‚Aø Þ‰î '¬ó†'è¬÷ Üõ˜èÀ‚° ªîKMˆ¶ ܸw®‚èŠ ð‡í£ñ«ô, 'â‰î ¬ó†'´‹ Þ™¬ô' â¡Á Y˜F¼ˆîõ£Fèœ ê‡¬ì‚° õ¼Aø£˜èœ. ï«ñ£‰îñ£ù ('ï«ñ£' â¡Á º®Aø) „«ô£è Ïðñ£ù ñ‰Fóƒè¬÷„ ªê£™L ï£ô£‹ õ˜íˆîõ˜ ñŸøõ˜è¬÷Š «ð£ô«õ ŠóF Fùº‹ Þó‡´ «õ¬÷»‹ Mõ£ýˆFL¼‰¶ ªî£ìƒA å÷ð£úù‹ ªêŒò àK¬ñ ªðŸP¼‚Aø£˜èœ.

Tuesday, March 27, 2012

Arul 33: மணி-மந்த்ர-ஔஷதம்

 

ஒரு தம்பதியும், இளம் பெண்ணும் தரிசனத்துக்கு வந்தார்கள். பெண், வெறும் குச்சி மாதிரி பலவீனமாக இருந்தாள். வயசுக்கேற்ற உடல் வளர்ச்சியும் இல்லை போல் இருந்தது.


... "பெரியவா அனுக்கிரஹம் பண்ணனும்.இவளுக்குக் கல்யாணம்
செய்வதா, வேண்டாமான்னே புரியலை. ரொம்பக் குழப்பாமா இருக்கு."


பெரியவாள் சொல்லிய அறிவுரையில் மணி-மந்த்ர-ஔஷதம் என்று கூறுவதைப் போல,மூன்று வகையான சிகிச்சைகள் இருந்தன.


1.கும்பகோணம் மகாமகக் குளக்கரையில் காசி விசுவநாதர் கோயில் இருக்கு.அங்கே,மகாமகப் பெண்டுகள் என்று ஏழு தேவதைகள் சந்நிதி இருக்கு. அந்தச் சிலைகளுக்கு வஸ்திரம் சார்த்தி பொங்கல் நேவேத்யம் செய்யணும்.

2]சுயம்வரா பார்வதி மந்த்ரம் என்று ஒரு தேவி மந்த்ரம் இருக்கு. அதைப் போல, விவாஹத்தைக் கூட்டி வைக்கிற வேற சில மந்த்ரங்களும் உண்டு. உங்க வீட்டு வைதீகரைக் கொண்டு, இந்த மந்த்ரங்களை ஆயிரம் ஆவ்ருத்தி வீதம் ஜபம் செய்யச் சொல்லணும்.

3]பெண்ணுக்கு உடல் புஷ்டி வேணும்னா..நாட்டு வைத்தியரிடம் போகணும். அவர் லேகியம் பண்ணிக் கொடுப்பார். அதைச் சாப்பிட்டா பலம் வந்துடும்.

"கல்யாணம் நன்னா நடக்கும்." கேட்டுக் கொண்டிருந்த பெண்ணுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். தன்னுடைய நல்வாழ்வுக்குப் பெரியவாள் நல்வாக்கு ஒன்றே போதும் என எண்ணினாள்.

ஓராண்டுக்குப் பின்,உடல் நன்றாகத் தேறி, விவாகமாகி,தன் கணவருடன் வந்து, பெரியவாளுக்கு நன்றிப்
பெருக்குடன் வந்தனம் செய்தாள், மாஜி குச்சிப் பெண்.

Monday, March 26, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued…….

 

Þ™ôøˆî£¡: Þ™ô£œ

å¼ »õ£õ£ùõ¡ °¼°ôõ£ú‹ º®ˆ¶ úñ£õ˜ˆîùñ£Aò àì«ù«ò Üõ‚° 埬øŠ ÌÈ™ «ð£Œ Þó†¬ìŠ ÌÈ™ ãŸð†´ M´Aø¶. Hó‹ñêKò Ý„óñˆF™ îKˆî î‡ì‹, A¼wí£Tù‹ (ñ£¡ «î£™) «ñè¬ô ºîLòù «ð£ŒM´A¡øù. ÞŠ«ð£¶ Üõ¡ ãèõvFóˆ¬î î†ì£¬ìò£è à´ˆ¶õ¶‹ «ð£Œ, ð…êè„ê‹ è†®‚ªè£‡´, àˆîgòñ£è «ñ™ «õw® «ð£†´‚ ªè£œ÷ «õ‡´‹.

Hó‹ñêKòˆF™ «ð£‚ò‹ àîõ£¶ â¡Á 嶂Aù ê‰îù‹, °‡ìô‹, ¹wð‹ (¹¼û˜èÀ‹ C¬èJ™ ¹wð‹ îKŠð¶‡´), ð£îó¬þ ºîLò Üôƒè£ó õv¶è¬÷»‹, ªú÷‚ò ú£îùƒè¬÷»‹ ÜE‰¶ ªè£‡´, ¬ñ Ãì Þ†´‚ªè£‡´, °¬ì H®ˆ¶‚ªè£‡´ «ð£Œ Üõ¡ ó£ü£Mì«ñ£, ó£üŠ HóFGFJì«ñ£ î¡ Mˆ¬ò¬ò»‹, ²ˆî Hó‹ñêKòˆ¬î»‹ GÏHˆ¶M†´, «ñŸªè£‡´ è™ò£íˆ¶‚° «õ‡®ò FóMòˆ¬î î£ùñ£èŠ ªðø«õ‡´‹- Þ¶ ê£vFóˆF™ ªê£¡ùð®ò£°‹.

è™ò£í‹ ªêŒ¶ ªè£œ÷ Þ¼‚Aø å¼ »õ£ ÜîŸè£è«õ î£ù‹ õ£ƒè «õ‡´ªñ¡Á ê£vFóˆF™ ªê£™LJ¼ŠðFL¼‰«î è™ò£í„ ªêô¾ Hœ¬÷ i†´‚è£ó¬ìò¶î£¡ â¡Á Ü¿ˆîñ£èˆ ªîKAøî™ôõ£? Þ¡ªù£¡Á‹ ªîKAø¶. úñ£õ˜ˆîù‹ ð‡E vï£îèù£ù å¼õ¡ HŸð£´ è™ò£í‹ ªêŒ¶ ªè£œ÷£ñ™ ã裃Aò£è«õ Þ¼‰î£½ƒÃì Üõ‚° Þó†¬ìŠ ÌÈ™, ð…êè„ê‹ Þ¬õ à‡´ â¡Á ÝAø¶. «õw® ¸Q ªîKò£ñ™ ªè£²M„ ªê£¼°õ å¼õQ¡ ê‚F 裊ð£ŸøŠð´Aø¶.

ºú™ñ£¡èœ «õw® åóƒè¬÷„ «ê˜ˆ¶ˆ ¬îˆ¶‚ 膮‚ ªè£œAø£˜è÷™ôõ£? ð…êè„êñ£è Þ™ô£M†ì£½‹, îI›ï£´‹ ñ¬ôò£÷º‹ îMó, ñŸø ÞìƒèO™ â™ô£¼«ñ (ÌÈ™ Þ™ô£îõ˜èÀ‹Ãì) è„ê‹ «ð£†«ì 膴Aø£˜èœ. ÞŠ«ð£¶ «õw®«ò «ð£Œ, ⡬ùŠ 𣘂è õ¼Aø«ð£¶Ãì º¿ Gü£˜ «ð£†´‚ ªè£œõ¶ â¡P¼‚Aø¶! Þ‰î vFFJ™ è„ê‹, î†ì£¬ì Mˆò£úƒè¬÷„ ªê£™õ¶ «õ®‚¬èò£èˆî£Q¼‚Aø¶!... ÞŠ«ð£¶ °¼°ôõ£ú‹, Hø° úñ£õ˜ˆîù‹, èƒè£ò£ˆF¬ó ºîLò ⶾ‹ Þ™ô£M†ì£½‹ ªð‡ i†´‚è£óQìI¼‰¶ "õÅ™" ªêŒõ Þ¡ªù£¼ item-ÝèŠ 'ðó«îC‚ «è£ô‹' â¡Á 塬ø ¬õˆ¶‚ °¬ì, ð£îó¬þ, õ£‚Aƒ v®‚ â™ô£‹ õ£ƒAˆîó ¬õ‚A«ø£‹. ñ£ŠHœ¬÷‚° ¬ñJ†´ êƒAL «ð£†´ è£C ò£ˆF¬ó â¡Á å¡Á ï숶A«ø£‹. è™ò£íñ£è£ñ«ô ¬ïw®è Hó‹ñê£Kò£è Þ¼Šð¬î ê£vFó‹ ܸñFˆî£½‹ ܶ MFMô‚è£ù «èv. ªð£¶ MF, "ò«î£‚îñ£è °¼°ôõ£ú‹ º®ˆî¶‹ Hó‹ñêKò Ý„óñˆ¬î º®ˆ¶ Ü´ˆîŠ «ð£" â¡ð¶î£¡. Üî£õ¶ Hó‹ñêKò‹ ê£vF«ó£‚îñ£è º®‰î¾ì¡ A¼ývóñˆ¶‚° ãŸð£´ ªêŒ¶Mì «õ‡®ò¶î£¡.

Hó£‹ñí‚°Š Hø‚°‹«ð£«î Í¡Á èì¡èœ àœ÷ù«õ, KSèì¡, «îõ˜ èì¡, Hˆ¼ èì¡ â¡Á! ÞõŸP™ Hó‹ñêKòˆF™ ªêŒAø «õî ܈òòù‹ KS¼íˆ¬î ñ†´‰î£«ù «ð£‚°Aø¶?òxëƒèœ ªêŒ¶ «îõ¼íˆ¬îˆ b˜ŠðîŸè£è¾‹, ï™ô ݇ ú‰îF Íô‹ Hˆ¼ ¼íˆ¬îˆ b˜ŠðîŸè£è¾‹ Þõ¡ èLò£í‹ ªêŒ¶ ªè£‡ì£™î£«ù º®»‹? Hˆ¼ èì¡ bó«õ º‚òñ£Œ ú‰îF «õ‡´‹. Þõ¡ Fõú‹ ð‡Eù£™ ñ†´‹ «ð£î£¶. Í¡Á º¡ î¬ôº¬ø‚è£ó˜è¬÷Š Hˆ¼ «ô£èˆFL¼‰¶ «ñ«ô ÜŠð «õ‡´ñ£ù£™ Þõ¡ è£ôˆ¶‚°Š H¡Â‹ Þó‡´ î¬ôº¬øèO™ Fõúº‹ ðíº‹ ïì‰î£è «õ‡´‹. ÜîŸè£èŠ ¹¼ûŠ Hó¬ü «õ‡´‹. ¬ïw®è Hó‹ñê£Kò£è«õ£, ú‰Gò£Rò£è«õ£ Þ¼‚èˆ î°F ªðŸø Ü̘õñ£ù CôK¡ Mûò‹ â¡ùªõ¡ø£™ Üõ˜è÷¶ ðK²ˆFò£½‹ ë£ùˆî£½‹ HŸð£´ Có£ˆî è˜ñ£‚èœ Þ™ô£ñ«ô Í¡Á î¬ôº¬ø ñ†´I™ô£ñ™ Þ¼ðˆF«ò£¼ î¬ôº¬øèœ è¬ìˆ«îP M´A¡øù.

å¼ ¹¼û¡ èŸè «õ‡®ò¬î‚ èŸÁ º®ˆî¾ì¡ «ô£èˆF™ î˜ñƒè¬÷ ܸw®ŠðîŸè£èŠ ðˆFQ â¡ø ¶¬í¬ò„ «ê˜ˆ¶‚ ªè£œ÷«õ‡´‹; ܶ«õ å¼ è¡Q¬è‚°Š ðF â¡ø åKìˆF™ ñù¬ú ܘŠðí‹ ð‡E ݈ñ ðK²ˆF ܬìò àð£òñ£J¼‚è «õ‡´‹; Þ¼õ¼ñ£è„ «ê˜‰¶ ï™ô Hó¬üè¬÷ à‡ì£‚è «õ‡´‹ â¡ø àˆîññ£ù ÜHŠó£òˆF™ Mõ£ýº‹ A¼ývóñº‹ ãŸð´ˆîŠð†®¼‚A¡øù. A¼ývóñˆ¬îˆ îIN™ Þ™ôø‹ â¡ð£˜èœ. A¼ý‹ â¡ø£™ Þ™ô‹î£¡. "Þ™ôøñ™ô¶ ï™ôøñ™ô" â¡Á î˜ñ ê£vFóƒè¬÷Š «ð£ô«õ îI› Ý¡«ø£˜èÀ‹ Þ‰î Ý„óñˆ¬îˆî£¡ CøŠH‚A¡øù˜. '‚¼ý‹' â¡ø£™ i´. °¼M¡ i†®L¼‰¶ F¼‹H õ‰¶ ªê£‰î i†®™ î˜ñƒè¬÷ ï숶ðõ¡ '‚¼ývî¡'. '‚¼ý-vî¡' â¡ø£™ «ï˜ ܘˆî‹ 'i†®™ Þ¼Šðõ¡. ܬî«ò 'i†®Ÿ° à¬ì¬ñ‚è£ó¡' â¡ø ܘˆîˆF™ â´ˆ¶‚ ªè£‡®¼‚A«ø£‹. Üõ¬ù Ü躬ìò£¡, Ü舶‚è£ó¡, i†´‚è£ó¡ ⡪ø™ô£‹ i†´‚° º‚òvîù£è ¬õˆ«î ðˆFQò£ùõœ °PŠH´Aø£œ. ðˆFQ¬òˆ îMó ñŸøõ˜èœ Üõ¬ù ފ𮄠ªê£™õF™¬ô. ܉î ðˆFQ¬ò '‚¼UE' â¡«ø ªê£™Aø£˜èœ. '‚¼ýv¬î' â¡Á ªê£™õF™¬ô. '‚¼UE' â¡ð i†®«ô ÜõÀ‚°ˆî£¡ º‚òˆõ‹ ÜFè‹ â¡Á ªîKAø¶. '‚¼ýv¬î' â¡ø£™ i†®«ô Þ¼Šðõœ â¡Á ñ†´«ñ Ý°‹. Ýù£™ '‚¼ýE' â¡Aø«ð£«î£ i«ì ÞõÀ¬ìò¶î£¡, Þõœî£¡ i†¬ì G˜õ£è‹ ð‡μAøõœ â¡ø àò˜‰î ܘˆî‹ ãŸð´Aø¶. îIN½‹ ¹¼û¬ù 'Þ™ôøˆî£¡'- 'Þ™- Üøˆî£¡'- â¡ðî£è A¼ýˆF™ ð‡í «õ‡®ò î˜ñ è£Kòƒè¬÷„ ªêŒò «õ‡®òõ¡ â¡«ø °PŠH†´ M†´, ðˆFQ¬òˆî£¡ 'Þ™ô£œ' â¡ðî£è i†´‚«è à¬ì¬ñ‚è£K â¡ø ñ£FK ªê£™LJ¼‚Aø¶. 'Þ™ô£¡' â¡Á ¹¼û¬ù ªê£™õF™¬ô. ܊𮄠ªê£¡ù£™ å¡Á‹ Þ™ô£îõ¡ â¡«ø Ý°‹. Þ™ôˆîóC, ñ¬ùM, ñ¬ùò£œ â¡Á ðˆFQ¬ò ªê£™õ¶«ð£™, ¹¼û¬ù Þ™ôˆîóê¡, ñ¬ùõ¡, ñ¬ùò£¡ â¡Á ªê£™õF™¬ô. ªî½ƒA½‹ ðˆFQ¬ò«ò 'Þ™½' â¡Aø£˜èœ

Sunday, March 25, 2012

Arul 32: சாத்வீகமான பக்தி (Bakthi – Sathvigam)

 

திருச்சியில் ஒரு பக்தர் புகைப்படக்காரர் சிறிய ஸ்டுடியோ வைத்திருந்தார். வீட்டில் மகா பெரியவா படம் பிரதானமாக இருக்கும் .

தினமும் காலையில் எழுந்து குளித்துவிட்டு மகா பெரியவா படத்துக்கு நெய்வேத்தியம் படைத்துவிட்டுதான் எந்த வேலையையும் தொடங்குவார். உதடுகள் எப்பொழுதும் மகாபெரியவா நாமாவை உச்சரித்துக்கொண்டே இருக்கும்

ஒரு தடவை பெரியவா ஆந்திரமாநிலதிலுள்ள கர்னுலுக்கு விஜயம் செய்திருந்தார்

அதுவோ உஷ்ணப்ரதேசம் வெயில் கடுமையாக கொளுத்திக் கொண்டிருந்தது

திருச்சியில் இருந்த இந்த புகைப்பட கலைஞருக்கு பெரியவாளை தரிசிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை வந்தது. அன்று காலை ரயிலில் புறப்படும் முன் ஒரு டம்பளரில் சூடான பாலை வைத்துவிட்டு கிளம்பிவிட்டார் .

கர்னுலில் அளவுக்கு அதிகமான பக்தர் கூட்டம் , எங்கு திரும்பினாலும் மக்கள் வெள்ளம், புகைப்பட கலைஞரால் உள்ளே செல்ல முடியவில்லை. சற்று மணல் மேடாக இருந்த ஒரு இடத்தில் ஏறி நின்று மகானை தரிசிக்க முயற்சித்தார் , வெய்யிலின் தாக்கம் காலை சுடவே கீழே இறங்கிவிட்டார். சரி சற்று கூட்டம் குறைந்ததும் மாலை வந்து மகானை தரிசிக்கலாம் என்று நினைத்து கிளம்பிவிட்டார்

இவ்வளவு தூரம் வந்தும் மகானை தரிசிக்க முடியவில்லையே என்ற ஏக்கம் அவர் மனசில் இருந்தது

சற்று தூரம் போனதும் தன்னை யாரோ அழைப்பது போல் உணர்ந்து திரும்பி பார்க்க, ஒரு பக்தர் வேகமாக இவரிடம் ஓடி வந்தார் , நீங்க திருச்சிலேந்து தானே வந்திருக்கீங்க

"ஆமாம் "

பெரியவா உங்களை அழைச்சிண்டு வர சொன்னார்

என்னையா ?

நீங்க போடோக்ராபர் தானே ?

"ஆமாம்"

அப்படியென்றால் வாருங்கள்

விடாப்பிடியாக அவரை அழைத்துக்கொண்டு பெரியவர் முன் நிறுத்தினார். அந்த சிஷ்யர் கைகளை கூப்பியவாறு கண்களில் நீர் பெருக்கெடுத்து ஓட புகைப்பட நிபுணர் தன்னை மறந்து அங்கே நின்றார்.

அவரை ஏற இறங்க ஒரு முறை பார்த்த மகான் "என்னை பார்க்கணும்னு இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்க பார்க்கம போனா என்னப்பா அர்த்தம் " என்றார்

கும்பல் நிறைய இருந்தது அதான் கொஞ்சம் குறைஞ்சவுடன் வரலாம்னு என்று இழுத்தார் புகைப்படக்காரர்

சரி சரி சாப்பிட்டயோ

சாப்பிட்டேன்

சில வினாடிகள் தாமதத்திற்கு பின் மகான் பேசினார் " என் வாயை பார்த்தியோ"?

நாக்கை வெளியே நீட்டுகிறார் சூடு பட்டது போல் சிவந்து இருந்தது உதடெல்லாம் கூட புன்னாயிடுத்து ஏன் தெரியுமா ?

புகைப்பட நிபுணருக்கு புரியவில்லை

" நீ பாலை சூடா வச்சுட்டு அவசர அவசரமா கிளம்பி வந்துட்டே இல்லையா அதான் என்றார்.

திருசிக்காரருக்கு தான் புறப்படும் போது தான் வைத்த படையல் அப்போதுதான் நினைவிற்கு வந்தது

சாஷ்டாங்கமாக மகானின் காலில் விழுந்து பிரபோ என்னை மன்னியுங்கள் என்று கதறினார்

எந்தளவுக்கு பக்தி இருந்திருந்தால் மகான் அந்த பாலை ருசித்திருப்பார் என்பதை சற்றே எண்ணிப்பாருங்கள் அது சாத்வீகமான பக்தி

ஆண்டவனே நீதான் எனக்கு எல்லாம் என்று நினைக்கும் பக்தி ..

Saturday, March 24, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued…….

 

Mõ£ýˆF¡ àˆ«îêƒèœ

Hó‹ñêKò Ý„óñˆF™ «õîƒè¬÷ å¼õ¡ AóUˆ¶ M´Aø£¡. ÜŠ¹ø‹ 'FòK' ¬ò 'Šó£‚®è™' Ý‚è «õ‡´‹. «õîˆF™ ªê£¡ù è˜ñ£‚è¬÷, òxëƒè¬÷Š ð‡í«õ‡´‹. Ü î¡«ù£´ HK‚è º®ò£î ªê£ˆî£è å¼ ¶¬í¬ò„ «ê˜ˆ¶‚ ªè£œ÷«õ‡´‹. Þõ¬ìò i†®™ ê¬ñò™ ºîô£ù è£Kòƒèœ ïìŠð‹, Þõ¬ìò Þ‰FKò ²èˆ¬îŠ ̘ˆF ð‡μõîŸè£è¾‹ ñ†´‹ ãŸð†ìõœ Ü™ô ðˆFQ â¡ðõœ. î˜ñ ðˆFQ, òxë ðˆFQ â¡Á ÜõÀ‚°Š ªðò˜. Þõ¡ ªêŒ»‹ î˜ñˆ¬î‚ Ãì Þ¼‰¶ àˆú£ýŠ ð´ˆF ïìˆî «õ‡®òõœ Üõœ, òxëˆF™ Þõ¡ Ãì GŸè «õ‡®òõœ. ÞŠð®ò£è «îõ ê‚Fè¬÷ «ô£èˆ¶‚° ܸÃô‹ ð‡Eˆ î¼Aø è˜ñ£‚èÀ‚° Üõœ ð‚èðôñ£J¼‚Aø£œ.

Þõ‚° ê¬ñò™è£Kò£è, Þõ‚° êgó ªú÷‚Aò‹ ªè£´‚Aøõ÷£è Þ¼‚Aø«ð£¶ƒÃì ÜF«ô«ò «ô£è «þñˆ¬î„ ªêŒAøõœ Üõœ. âŠð®ªò¡ø£™: Þõ¡ i†´„ ê¬ñò™ Þõ‚° ñ†´I™¬ô. 'ÝFˆò‹', '¬õ„õ«îõ‹' â¡ðî£è Fùº‹ ÜFF‚°‹, bù˜èÀ‚°‹, Hó£EèÀ‚°‹ A¼ývî¡ Ü¡ù‹ «ð£ì «õ‡´‹. Ü‹î£¡ Üõœ ê¬ñŠð¶. ÞõÀ‚°Š Hó¬ü à‡ì£õ¶‹ î‹ðF»¬ìò ªú÷‚AòˆFù£™ ãŸð†ìªî¡ð«î£´ º®‰¶M´õF™¬ô. «õî î˜ñ‹ ⡬ø‚°‹ «ô£èˆF™ Þ¼‚è «õ‡´‹ â¡ðîŸè£è, «õî î˜ñˆ¬î ܸw®Šðè Þõœ Hó¬üè¬÷Š ªðŸÁˆ îó«õ‡´‹. ¹ˆ«ó£ˆðˆF¬ò‚ Ãì ÞŠð® âF˜è£ô î˜ñ õ£›¬õ àˆ«îCˆî ú‹vè£óñ£èŠ ð‡μõ¬î «õªø‰î ñîˆF½‹ ð£˜‚è º®ò£¶. ÞŠð®ò£è äFè (Þý«ô£è) ê‹ð‰î‹ ñ†´I¡P ݈ñ ê‹ð‰îº‹, «ô£è «þñ àˆ«î꺋 ªè£‡ìî£è Þ¼‚Aø¶ ï‹ ñîˆF™ ðF-ðˆQ àø¾. ñŸø ñîƒèO½‹ ꘄ ñ£FKò£ù ÞìˆF™ ªîŒõ ú£Vò£èˆî£¡ Mõ£ý‹ ïì‚Aøªî¡ø£½‹ Ü Þˆî¬ù àò˜‰î ô†Còƒèœ ªè£´‚èŠðìM™¬ô. ¹¼û¬ù «ñ½‹ ú‹vè£óƒèO™ ªê½ˆF ²ˆîŠ ð´ˆî«õ£, vFg¬òŠ ðFMóîˆFù£™ ̘íˆõ«ñ ܬìòŠ ð‡í«õ£ ܉î Mõ£ýƒèO™ ÞìI™¬ô. ñŸø «îê Mõ£ýƒèO™ ÞìI™¬ô. ñŸø «îê Mõ£ýƒèœ å¼ °´‹ð Ü™ô¶ êÍè åŠð‰î‹ (contract)ñ£FKˆî£¡. Þƒ«è ܶ ݈ñ ð‰î‹. ð‰îŠð†®¼‚Aø ݈ñ£¬õ M´MŠðîŸè£è«õ ãŸð†ì ð‰î‹. Üîù£™î£¡ Þƒ«è ܶ ݈ñ ð‰î‹. Üîù£™î£¡ Þƒ«è divorce (Mõ£ýóˆ¶) â¡ð Þì«ñJ™ô£ñL¼‚Aø¶. ܉î â‡í‹ õ‰¶M†ì£«ô ïñ‚°Š ðò‹.

Þˆî¬ù àˆîññ£ù Mõ£ý ú‹vè£óˆF¡ º‚òñ£ù Í¡Á àˆ«îêƒèœ:

å¡Á, «õîˆ¬îŠ ð®ˆ¶ º®ˆ¶ õ‰î 弈îQ¡ °´‹ð‹ ïì‚è õN ªêŒ¶ ªè£´ˆ¶, Üõ¡ «õî î˜ñƒè¬÷ ܸw®Šðˆ ¶¬í «ê˜ˆ¶‚ ªè£´Šð¶.

Þó‡´, ï™ô ú‹vè£óº¬ìòõ˜èÀ‚«è àˆîñ î‹ðFè÷£è Þ¼‰¶, à¡ùîñ£ù «õî î˜ñˆ¶‚° âF˜è£ô õ£K²è¬÷ àŸðˆF ªêŒ¶ î¼ñ£Á ð‡μõ¶;Üî£õ¶ õóŠ«ð£Aø è£ôˆF™ «ô£èˆF™ àò˜‰î ñ«ù£ð£õºœ÷ üùƒèœ Þ¼‚°‹ð®ò£è ãŸð£´ ªêŒõ¶.

Í¡ø£õ¶ vFgèœ è¬ìˆ«îøŠ ªðKò H®Šð£è 塬ø à‡ì£‚A‚ ªè£´Šð¶. ðKð‚°õñ¬ìò£î G¬ôJ™î£¡ ¹¼û¡ ò‚ë£F ܸwì£ùƒè¬÷Š ð‡μõ¶. Üõ¡ ܊𮄠ªêŒõˆ ¶¬íò£è õ¼Aø ðˆFQ«ò£ î¡Â¬ìò ð£F Móˆòˆî£«ô«ò Üõ¬ù»‹MìŠ ðKð‚°õ‹ ܬ쉶 M´‹ð® ¬ìò ¬õFè î˜ñ‹ ð‡EM´Aø¶!

Þ‰î Í¡«ø£´, Ü™ô¶ Í¡Á‚°Š Hø° ï£ô£õî£è õ¼õ¶î£¡ î‹ðFJ¡ Þ‰FKò ªú÷‚Aò‹ â¡ð¶. º‚Aòñ£ù Í¡Á‹ â´ð†´Š «ð£Œ ï£ô£õ¶ ñ†´«ñ º¿‚èŠ Hóî£ùñ£AM†ì Þ¡¬øò è£ô vFFJL¼Šðõ˜èœ  ªê£¡ù ê£vF«ó£‚îñ£ù ܉î àˆ«îêƒè¬÷Š ¹K‰¶ ªè£‡ì£™  ï™ô ñ£Áõ õN Hø‚°‹. ܊𮊠¹K‰¶ ªè£œõ ê‰Fóªñ÷h„õó˜ ܸ‚óý‹ ªêŒò«õ‡´‹. ð£E‚óýí‹ (ñíñèœ ñíñèÀ¬ìò ¬è¬òŠ H®ˆî™), ñ£ƒè™ò î£óí‹, úŠî ðb â¡Á ¹¶ î‹ðF ãö® â´ˆ¶¬õŠð¶ Þ¬õ Mõ£ýˆF™ Hóî£ùñ£ù Ü‹êƒèœ. ñ£ƒè™ò î£óí‹ «õîˆF«ô«ò à‡ì£, Þ™¬ôò£ â¡Á ªðKò ꘄ¬êèœ ªêŒõ¶‡´. Þ¶ ÜõCòI™ô£î ꘄ¬ê. âˆî¬ù«ò£ ÝJó‹ è£ôñ£è Þ¼‰¶ õ‰F¼‚Aø ñ£ƒè™ò î£óí‹ ÜõCò‹ ªêŒò «õ‡®ò«î!

Thursday, March 22, 2012

Arul 31 : தண்டம் (Thandam)

 

மகா பெரியவா முன்னால் ஒரு நாள் காலையில் இளைஞன் ஒருவன் அழுதபடி நின்று கொண்டிருந்தான் பெரியவா கரிசனத்துடன் அவனை விசரிதாதும் அவனது அழுகை மேலும் அதிகமாயிட்ட்று

சற்று பொருது அவன் தன்னை பற்றி மெதுவாக சொன்னான் , படிப்பு முடிந்து இரண்டு வருடங்களாகியும் இன்னும் வேலை கிடைக்கவில்லை வீட்டில் உள்ளவர்கள் ஏச்சும் பேச்சும் தாங்க முடியவில்லை , அப்ப எப்ப பாத்தாலும் என்னை " தண்டம் தண்டம்னு" குத்தி காட்டிண்டு இருக்கார் மனசுக்கு ரொம்ப வேதனையா இருக்கு அதான் பெரியவா கிட்ட சொல்லி ஆசிர்வாதம் வாங்கிண்டு போலாம்னு வந்தேன் என்று கரகரத்த குரலில் சொன்னார் .

கருணையோடு பார்த்த மகா பெரியவா ஒரு பக்கமாக உட்கார சொன்னார் அன்றைய அனுஷ்டானங்களை முடிக்க வேண்டும் அல்லவா

தொடர்ந்து தனது செங்கோலாக திகழும் தண்டம் என்று எல்லோராலும் அழைக்கப்படும் செங்கோலுடன் எல்லோருக்கும் காட்சி அளித்த வன்னம் அமர்ந்து இருந்தார்

அப்பொழுது அரசுத்துறையில் உயர் பதவியில் இருந்த இன்ஜினியர் ஒருவர் பெரியவாளை தரிசிக்க வந்திருந்தார் அவரை பார்த்த மகான் புன்னகைத்தார் , வந்திருந்த இன்ஜினியருக்கோ மனம் நிறைந்த உற்சாகம் , தான் கையில் இருந்த துரவர திருக்கோலை அவரிடம் காட்டி

இதற்க்கு பெயர் என்ன என்று கேட்டார் ?

இன்ஜினியர் "தண்டம் " என்றார் மிக பணிவாக

இதுக்கு உன்னால ஒரு வேலை போட்டு தரமுடியுமா என்று கேட்டார் மகான் பெரியவா சொல்லறது எனக்கு புரியலயே

மகான் தன் அருகில் எட்ட இருந்த இளைஞனை அழைத்து இவனுக்கு ஒரு வேலை போட்டு குடுப்பியா?

என்ன இவனை வீட்டில் எல்லாரும் " தண்டம் தண்டம் " னே கூப்பிடராளாம்

பெரியவா உத்தரவு போட்ட போதாதா அதுக்காகத்தானே காத்துண்டு இருக்கோம் என்றார் இன்ஜினியர் .

சரி ஒரு தண்டத்துக்கு வேலை கிடைச்சிடுத்து இனிமே இந்த தண்டத்துக்கு வேலை இல்லைன்னு சொல்லிட்டு தன் கையிலிருந்த செங்கோலை சுவற்றின் பக்கம் சாய்த்து வைத்து விட்டு சொன்ன வார்த்தைகள் இவை

"தண்டம் தண்டம்னு" கரிச்சு கொட்டராளே அதுதான் எங்களுக்கும் ரக்க்ஷை , ப்ரும்மச்சரிகளுக்கும் ரக்க்ஷை . ராஜதண்டத்துக்கு அடங்கித்தான் லோகத்லையே நீதி நியாயங்கள் இருந்தது  .

ஈஸ்வர சிருஷ்டியில் எதுவுமே உபயோகமானதுதான் தண்டமில்லை என்றார்

Tuesday, March 20, 2012

Arul 30: ஞானிகளின் பார்வை (Gnanigal Parvai)

 

ராமகிருஷ்ணர் மடத்தில் தன்னார்வ ஊழியராய் பணிபுரியும் அந்த இளைஞர் ஒரு கடையில் வேளை செய்து சொற்ப சம்பளம் பெற்று வந்தார்.  அவர் ஒரு பிரும்மசாரி அவர் மனதில் அப்டிபட்ட ஒரு பக்தி சத்தம் போட்டு பேசி அறியாதவர் பக்தியை தவிர அவருக்கு வேறு ஒன்றும் தெரியாது மடத்தின் துறவிகள் அவருக்கு கொடுத்த மரியாதை அவர்கள் அவருக்கு அளித்த நற்சாட்சி பத்திரம்

அந்த இளைஞன் ஒரு தடவை கஞ்சி மகானை தரிசிக்க காஞ்சி மடத்திற்கு வந்திருந்தார் அதிகமான கூட்டம் பக்தர்கள் வரிசையில் நின்றிருந்தார்கள் இளைஞனும் வரிசையில் நின்றார்

மகான் உட்புறத்தில் பக்தர்களுக்கு ஆசி வழங்கி கொண்டிருந்தார் வரிசைப்படி அந்த இளைஞர் மகான் முன் வந்து நின்றார்

திடீரென மகானிடம் ஒரு மாறுதல் தன் இருக்கையை விட்டு எழுந்து வெளியே வந்தவர் எதிரே நின்றுகொண்டிருந்த அந்த இளைஞன் கையை பிடித்து தன்னுடன் அழைத்துப் போனார்

மடத்து சம்ப்ரதாயம் காரணமாக மகான் யாரையும் தொடுவதில்லை ஆசாரமான அந்தணர்கள் மட்டும் நெருக்கமாக இருந்து கைங்கர்யம் செய்ய முடியும் எனவே எல்லோருக்கும் அதிர்ச்சி

சுற்றிலும் நின்றிருந்த பக்தர்கள் முகத்தில் தெரிந்த குழப்பத்தை பார்த்த மகான் இவன் மிகவும் உயர்ந்தவன் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் சைகை செய்து அந்த வாலிபரை தன் அருகே அமர்த்திக் கொண்டார் , தனக்கு போட்ட ஒரு மாலையை அவருக்கு அணிவித்து தலையில் மலர் கிரீடமும் வைத்து அழகு பார்த்தார் . பிறகு பிரசாதமும் கொடுத்து அந்த இளைஞரை ஆசிர்வதித்து அனுப்பினார் . இதற்க்கு என்ன காரணம் ?

ப்ரும்மஞனிகள் உள்ளதைத்தான் ஊடுருவி பார்கிறார்கள் இளைஞனின் உள்ளம் எப்படிபட்டது என்பதை மகான் அறிந்திருக்கிறார் அதற்க்கு இதுவே சாட்சி

பலவருடங்களுக்கு பிறகு ஒவொரு அம்மவாசையும் காசியில் ஆயிரம் பக்தர்களுக்கு அன்னதானம் செய்யும் பொறுப்பை ஏற்றிருகின்றார்

மேலும் பக்தர்களை குறைந்த செலவில் கயிலாய யாத்திரைக்கு அழைத்து செல்லும் பெரும் பேற்றையும் பெற்றிருகின்றார் அந்த இளைஞார்

அவர் இன்னமும் ப்ரும்மசாரிதான் ராமகிருஷ்ணா மடத்தின் தன்னார்வ தொண்டர்தான்

Monday, March 19, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued….

 

C‚èùˆ¶‚° Í¡Á àð£ò‹

ðí ê‹ð‰îˆî£™ ê£vF«ó£‚î õ£›‚¬è«ò ªè†´Š «ð£ŒM†ì¶. ê£vF«ó£‚îñ£è ñ£Áõ  G¬øò ê‹ð£F‚è «õ‡´‹ â¡P™ô£ñ™ ð‡E‚ ªè£‡´ M†ì£™ «ð£¶‹. âù‚° Í¡Á MîˆF™ ªêô¬õ‚ °¬ø‚èô£‹ â¡Á «î£¡ÁAø¶.

(1) ♫ô£¼‹ - ï™ô ðí‚è£ó i†´ vFgèÀ™ðì - ð†´ ºîô£ù ð膴ˆ ¶Eè¬÷M†´ è¬ìCˆîóñ£ù õvFó‰î£¡ õ£ƒ°õ¶ â¡Á ¬õˆ¶‚ ªè£œ÷ «õ‡´‹.

(2) 裊H‚°ˆ î¬ôº¿AM†´ 裬ôJ™ «è£¶¬ñ‚ è…C ꣊H´Aøªî¡Á ¬õˆ¶‚ ªè£œ÷«õ‡´‹. Ü™ô¶ «ñ£˜ ꣊Hìô£‹. 裊H ꣊H´õ¶ â¡ø å¼ ðö‚èˆ¬îŠ ð‡EM†ì Substitute ܬî ñ£Ÿø ãî£õ¶ å¡Á) «õ‡´ñ™ôõ£?î‚ó‹ («ñ£˜) ÜI¼îªñ¡Á ¬õˆFò ê£vFó‹ ªê£™Aø¶. ފ𮄠ªêŒõîù£™ Ü«ïè °´‹ðƒèO™ ªêôM™ ËŸÁ‚° ÜÁð¶ ðƒ° °¬ø‰¶M´‹ â¡Á «î£¡ÁAø¶. 'ÜKC âšõ÷¾ Ï𣌠ªè£´ˆ¶ õ£ƒ°A«ø£‹? ð£™, 裊H‚ ªè£†¬ì âšõ÷¾ õ£ƒ°A«ø£‹? â¡Á èí‚° 𣘈 ð£™, 裊H‚ªè£†¬ì‚°ˆî£¡ ÜFè ªêô¾.

(3) Mõ£ýˆ¶‚è£èŠ ðíˆ¬î‚ ªè£‡´ õ£ â¡Á õóîV¬í õ£ƒ°õ¬î GÁˆF‚ ªè£œ÷ «õ‡´‹. ފ𮊠ð‡Eù£™ ì‹ð‹ «ð£õ¶ å¡Á; ï™ô Ý«ó£‚Aòº‹ ñùR¡ ÜHM¼ˆF»‹ ãŸð´õ¶ Þ¡ªù£¡Á; Í¡ø£õîõ£è ê£vF«ó£‚îñ£ù õ£›‚¬è¬ò»‹ õöƒè¬÷»‹ G¬ô GŸ°‹ð®Š ð‡μõ¶. Mõ£ýˆ¬îŠ ðŸPŠ «ðê Ýó‹HˆîF™ Þˆî¬ù è¬î»‹ õ‰¶ «ê˜‰¶ M†ì¶. Þ¡ªù£¼ è¬î M†´Š «ð£„². ܬ ªê£™A«ø¡.

¹¼ûŠ Hó¬üè¬÷Mì ªð‡ Hó¬üèœ ÜFèñ£è Þ¼Šð å¼ è£óí‹ ªê£¡«ù¡. ªñŒõ¼‰F à¬ö‚è£ñ™ à†è£˜‰¶ «õ¬ô ªêŒõ¶ è£óí‹ â¡«ø¡. Þ¡ªù£¡Á «î£¡ÁAø¶. ܬ ªê£™A«ø¡. âù‚°ˆ «î£¡Áõ¶ ñ†´ñ™ô, ê£vFóˆF«ô«ò ªê£™LJ¼Šð¶î£¡. Üî£õ¶ å÷ð£úù£Fè¬÷Š ð‡E‚ ªè£‡´ Ýê£ó Yôù£èŠ ¹¼û¡ Þ¼‰î£™ Üõ¡ Ý«ó£‚Aòñ£è¾‹ ï™ô ñùM¼ˆF«ò£´‹ Þ¼Šð«î£´ ݇ ê‰îF à‡ì£°‹. Hó£Yùñ£ù Ýê£ó‹ à¬ìòõ˜èÀ‚° ¶˜ðô‹ Þ™¬ô; Mò£F Þ™¬ô. Hó£Yù Ýê£óˆ¬î ÞŠªð£¿¶ ªè£…êñ£õ¶ ܸw®ˆ¶ õ¼Aøõ˜èœ vFgèœî£‹. Üîù£™ Üõ˜èOì‹ à‡ì£Aø Hó¬üèO½‹ ÜFèñ£èŠ ªð‡è«÷ Þ¼‚Aø£˜èœ. ¹¼û˜èÀ‹ ÜFèñ£èŠ Hó£Yù Ýê£óˆ¬î ¬õˆ¶‚ ªè£‡®¼‰î£™ ÞŠ«ð£¬îMì ݇ ú‰îF ÜFèñ£è à‡ì£°‹. Þó‡´‹ úñMAîñ£°‹. vîô îKêù‹, b˜ˆî vï£ù‹, ̬ü ºîLò¬õè¬÷Š ¹¼û˜èœ ð‡E õ‰î£˜èœ. ÞŠªð£¿¶ Üõ˜èÀ‚°‹ «ê˜ˆ¶ vFgèœ ð‡μAø£˜èœ! ¹¼û˜èœ Ýê£óˆ¬î M†ìîù£™ ¹¼ûŠ Hó¬üèœ °¬øõ£è ÝAM†ì£˜èœ. Ýè«õ ð£‚A âîŸè£è Þ™ô£M†ì£½‹ °´‹ð õ£›‚¬è âèù£Ièô£è ï¡ø£è Þ¼‚è «õ‡´ªñ¡ðîŸè£õ¶ ¹¼û˜èœ Ýê£ó ܸwì£ùƒè¬÷ ¬õˆ¶‚ ªè£œ÷ «õ‡´‹. î£KˆFKò Gõ˜ˆF‚°‹ õó²™è (õóîV¬í) Gõ˜ˆF‚°‹ Ýê£ó ܸwì£ù‰î£¡ õN ÆìƒÃ®, Y˜F¼ˆî‹ â¡Á ªê£™L‚ ªè£‡´ «ò£T‚è£ñ™ ¬èªò¿ˆ¶Š «ð£´Aø£˜èœ. Üïî ñ£FK‚ è£Kòƒèª÷™ô£‹ îŸè£ô ꣉Fò£ù¬õ«ò. ðKè£ó‹ Gó‰îóñ£ó Þ¼Šð ޶ ñ¼‰¶.

Sunday, March 18, 2012

Arul 29: சபையில் தோற்பவர்களும், ஜெயிப்பவர்களும் (Winning and Loosing )

 

காஞ்சி மகன் பல விஷயங்களில் எடுத்த நடவடிக்கைகள் யாவும் நம்மை இப்போதும் பிரமிக்க வைக்கின்றன

ஒரு சமயம் ஆந்திராவில் இருந்து வந்த பல வித்வான்கள் பெரியவா முன்னாள் அமர்ந்திருந்தார்கள் அந்த வித்வான்கள் எல்லாரும் மெத்த படித்தவர்கள் தங்கள் சொல்லவேண்டியதை கணீரென்ற குரலில் சற்று உரக்கவே சொல்லுவார்கள்

ஒரு விஷயத்தை எடுத்துக்கொண்டால் ஆளுக்கு ஒரு கருத்தை சொல்லுவார்கள் அதுவும் தங்கள் கருத்துதான் ஏற்றுக்கொள்ளகூடியது என்று அடித்து சொல்லுவார்கள் . ஏறக்குறைய பதினைந்து பேர் ஞானநூல்களை பற்றிய விவாதம்  - ஏறக்குறைய "பட்டி மன்றம்" போல் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன்.

இரு பகுதிகளாக பிரிந்து விவாதம் நடத்தினார்கள் பெரியவா அதை மிகவும் பொறுமையாக கேட்டுக்கொண்டிருந்தார் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கட்சியை எடுத்து சொல்லும்போது அது தான் சரி என்று நினைக்க தோன்றும்

எல்லாரும் பேசி ஒய்ந்தார்கள் இவ்வளவு நேரம் பொறுமையாக தாங்கள் பேசியதையெல்லாம் இந்த மகான் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாரே இவர் என்ன சொல்லப்போகிறாரோ? என்று அவரது திருமுகத்தை பார்த்தவாறு அமர்ந்திருந்தார்கள் .

லேசாக புன்னகைத்தவாறு மகான் ஒரு சில வார்த்தைகளில் தனக்கே உரித்தான அந்த அமைதியான குரலில் சொல்லி முடித்தார்

அந்த சமயத்தில் மடத்தில் வேதம் பயின்று கொண்டிருந்த மாணவன் ஒருவன் மகானுக்கு பின்னால் நின்றுகொண்டு அவருக்கு விசிறிக்கொண்டிருந்தான் பெரியவா அந்த வார்த்தைகளை சொல்லக்கேட்ட அந்த மாணவன் "ஆஹா" என்று வாய்விட்டு சொல்லிவிட்டான் .

பெரியவா மெதுவாக அவனை திரும்பி பார்க்கின்றார் பிறகு பதில் ஏதும் பேசாமல் திரும்பிக்கொண்டார் , அதே சமயத்தில் ஆந்திராவில் இருந்து வந்த பண்டிதார்கள் யாவரும் எழுந்தனர் அதில் ஒருவர் மட்டும்   "நாங்கள் இவ்வளவு நேரம் பேசியதற்கு மகா பெரியவா ஒரு சில வார்த்தைகளில் பதில் சொல்லி விட்டீர்கள் அதனால் நாங்கள் பேசியதெல்லாம் தவறோ என்கிற ஐயம் எங்களுக்குள் எழுகின்றது இப்போது நாங்கள் புறப்பட்டு போய் நன்றாக விவாதித்த பிறகு நாளை பெரியவாளை வந்து சந்திக்கின்றோம் என்றார் .

வித்வான், மகானிடம் காட்டிய அடக்கம் பக்தி பூர்வமானது பெரியவா அவர்களுக்கு அன்போடு விடை கொடுத்து அனுப்பிவிட்டு அன்றைய நடை முறை பூஜைகளை எல்லாம் கவனிக்க ஆரம்பித்தார் எல்லாம் முடிய இரவு வெகு நேரமாகிவிட்டது பெரியவா படுத்துவிட்டார் ,ஆனால் தூங்க வில்லை

காலையில் எனக்கொரு பய்யன் விசிறிக்கொண்டு இருந்தானே அவனை கூப்பிடு என்று மடத்து சிப்பந்திக்குக் கட்டளையிட்டார்

அவன் அழைக்கப்பட்டான் இந்த நேரத்தில் மகான் தன்னை எதற்க்காக அழைக்கிறார் ? என்று அவன் வந்தான் வந்தவனிடம் பெரியவா கேட்டார்

"காத்தால சதஸ்ல என்ன சொன்னே"?

"நான் ஒன்னும் சொல்லலியே" 

அவன் அழ ஆரம்பித்தான் பிறகு சுதாரித்துக்கொண்டான்

"நான் காலையில சதஸ்ல உட்கார்ந்தது இருந்தபோது வித்வான்கள் எல்லாம் பேசினா, பேச்சு முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் அவர்களுக்கு பதிலாக நான் நாலு வார்த்தை சொன்னேன் , அதை கேட்டுட்டு  "நீ ஆஹான்னு சொன்னே இல்லையா"

"ஆமா"

"பெரிய வித்வத் சபைல ஜெயிக்ரவங்களும் கிடையாது , தோக்ரவங்களும் கிடையாது , விஷயங்களை எல்லாரும் கற்றுக் கொள்கிறார்கள்

இரு பக்கமும் பேசியதை வச்சுண்டு நான் நாலே வார்த்தைதான் சொன்னேன்  "அப்போ நீ ஆஹான்னு சொன்னதால அவங்க பேசினது எல்லாம் தப்புங்கற மாதிரியும் , நான் பேசினது தான் சரிங்கற மாதிரியும் ஆகிறது இல்லையா? பெரிய வித்வத் சபைல இப்படியெல்லாம் பேசப்டாது தெரியுமா"

மாணவன் புரிந்துகொண்டான் மகானை வணங்கி விடை பெற்றான்

Saturday, March 17, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued….

 

àŸøº‹ ²Ÿøº‹ ªêŒò «õ‡®ò¶

ݬèò£™ Þ‰î ¬õFè ú‹vè£óƒèO™ ªêô¬õ âŠð®»‹ °¬øˆî£è «õ‡´‹. ÞF™ ð‰¶ Iˆó˜èœ ªêŒò‚îò å¼ àðè£óº‹ à‡´. Üî£õ¶, è™ò£í‹, àðïòù‹ â¡Á ܬöŠ¹ õ‰î£™ ï‡ð˜èœ, àøMù˜èœ ♫ô£¼‹ «ð£èˆî£¡ «õ‡´‹ â¡ðF™¬ô. Hóò£íˆ¶‚°„ ªêôM†´ óJ™è£ó‹, ðvè£ó‹ õ£ƒA ªè£œõF™ â¡ù Hó«ò£üù‹?ܬîªò™ô£‹ «ê˜ˆ¶ ¬õˆ¶‚ è™ò£í‹ ð‡EAøõ‚° ªó£‚èñ£è ÜŠHMì «õ‡´‹. Þîù£™ M¼‰¶„ ꣊𣴠â¡Á å¼ ªêô¾ °¬øõ¶ å¼ ð‚è‹; ÜõCòñ£ù ªêô¾‹ Y¼‹ ªêŒò è™ò£í‹ ð‡EAøõ‚° õóMù‹ õ½Šð¶ Þ¡ªù£¼ ð‚è‹.

Friday, March 16, 2012

Arul 28: வெள்ளிச் சொம்பில்… குங்குமப் பிரசாதம்! Tippirajapuram Blessing

 

கும்பகோணத்துக்கு அருகில் உள்ளது திப்பிராஜபுரம். அழகிய இந்த கிராமத்தின் சிறப்பு- அக்ரஹாரம். வேத பாடசாலையும் அமைந்துள்ள இந்த கிராமத்தில், வேத விற்பன்னர் கள் மற்றும் சாஸ்திர பண்டிதர்கள் ஆகியோர் வாழ்ந்தனர்.

கட்டுக் குடுமியும் கழுத்தில் ருத்திராட்சமுமாக மாணவச் சிறுவர்கள் பலர் இங்கும் அங்குமாக ஓடியாடி விளையாடுவதே அத்தனை அழகு! அது மட்டுமா? அக்ரஹார வீட்டு வாசல்களில்… காலை- மாலை இரண்டு வேளையும் காவிக் கோலங்கள் நிறைந்திருக்கும். அக்ரஹாரப் பெண்கள், தீபமேற்றி சுலோகங்களைப் பாடுவர். இதே போல் திருவிசநல்லூர், திருவிடைமருதூர், கோவிந்தபுரம் ஆகியவையும் அழகு தவழும் கிராமங்கள். காஞ்சி மகா பெரியவாள் இந்த கிராமங்களை பெரிதும் நேசித்தார்.

ஒருமுறை, திப்பிராஜபுரத்தில் முகா மிட்டிருந்தார் பெரியவாள். இந்த கிராமத்து மக்கள், மகா பெரியவாளிடம் மிகுந்த பக்தி வைத்திருந்தனர். ஒரு நாள்… ‘ஜய ஜய சங்கர ஹர ஹர சங்கர’ எனும் கோஷம் முழங்க, மேனாவில் (பல்லக்கு) வீதியுலா வந்தார் காஞ்சி பெரியவாள். வழிநெடுக வாழைமரமும் மாவிலைத் தோரணங்களும் கட்டப்பட்டிருந்தன. வீடுகள் தோறும் வாயிலில் கோலமிட்டு, தீபமேற்றி வைத்திருந்தனர்.

ஒவ்வொரு வீட்டு வாசலிலும் மேனா நின்றது. அந்தணர்கள் வேத மந்திரங்களை முழங்கினர்; பூர்ண கும்பத்தைத் தொட்டு ஆசிர்வதித்தார் பெரியவாள். அனைவரும் அவரை நமஸ்கரித்தனர்.

மெள்ள நகர்ந்து கொண்டிருந்தது மேனா. இந்த நிலையில்… தனவந்தர் ஒருவர், தனது வீட்டில் பரபரப்பும் பதட்டமுமாக இருந்தார். ‘பெரியவாளை தரிசிக்க வேண்டும்’ என்று எண்ணி, பூர்ண கும்பத்துக்காக பெட்டிக்குள் வைத்திருந்த வெள்ளிச் சொம்பை எடுத்துக் கையில் வைத்துக் கொண்டாலும் ‘ஊரே கூடியிருக்கும் இந்த வேளையில் வாசலுக்கு வந்து பெரியவாளை தரிசிக்க வேண்டுமா?’ என்று சிந்தித்தபடி தவித்து மருகினார்.

அவரது வீட்டு வாசலின் முன் நின்றது மேனா. வீட்டுக்குள் இருந்து தயக்கத்துடன் எட்டிப் பார்த்த தனவந்தரைப் பார்த்து, ‘வா இங்கே…’ என்பது போல் சைகை காட்டினார் பெரியவாள்!

பதறிப் போன தனவந்தர், கையில் வைத்திருந்த வெள்ளிச் சொம்புடன், ஓடி வந்தார். பெரியவாளை நெருங்கி பவ்யமாக நின்றார். அவரின் கையிலிருந்த சொம்பை ‘வெடுக்’கென பிடுங்கினார் பெரியவாள்.

தனவந்தருக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. ‘இந்த சொம்பை அலம்பவோ, தீர்த்தம் (தண்ணீர்) நிரப்பவோ இல்லையே…’ எனும் குற்ற உணர்ச்சியில் கூனிக் குறுகி தலை கவிழ்ந்து நின்றார் தனவந்தர்.

பல்லக்கில் வைத்திருந்த குங்குமப் பிரசாதத்தை ஒரு பிடி அள்ளி எடுத்த பெரியவாள், தனவந்தரின் வெறும் வெள்ளிச் சொம்பினுள் போட்டு, அவரிடம் வழங்கி, ”«க்ஷமமா இரு” என்று ஆசிர்வதித்தார்.

உடனே பெரியவாளின் முன் நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து நமஸ்கரித்தார் தனவந்தர். அவரால் பேசவே முடியவில்லை. பொலபொலவென கண்ணில் நீர் பெருகிற்று. சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்ட தனவந்தர், ‘குரு மகா தெய்வமே…’ என்று பேச முற்பட்டார். ஆனால், மெல்லிய புன்னகையுடன், ‘போகலாம்’ என்பது போல் சைகை காட்டினார் மகா பெரியவாள். மேனா நகர்ந்தது.

ஊர் மக்களுக்கு ஆச்சரியம்! ‘அட… பக்தி சிரத்தையுடன் எல்லோரும் பூரணகும்பம் அளித்தபோது, அவற்றைத் தொட்டு மட்டுமே ஆசீர்வதித்த பெரியவாள், இந்த தனவந்தருக்கு மட்டும் குங்குமம் கொடுத்து ஆசீர்வதிக்கிறாரே? பரவாயில்லை… தனவந்தர் அதிர்ஷ்டசாலிதான்’ என்று பேசிக் கொண்டனர்.

உண்மைதான்! சீரும் சிறப்புமாக வாழ்ந்த தனவந்தர், சமீபத்தில் நொடித்துப் போய் விட… இதையடுத்து வெளியே வருவதும் இல்லை; எவரையும் சந்திப்பதையும் தவிர்த்து வந்தார். அவமானத்தால் வீட்டிலேயே அடை பட்டுக் கிடந்தார். அதனால்தான் பெரியவாள் வீதியுலா வந்தபோதும் வெளியே வர தயங்கினார் தனவந்தர்.

இதை உணராமலா இருப்பார் பெரியவாள்? அந்த தனவந்தர் வாழ்ந்து கெட்டவர் என்பதை அறிந்தவர், வீதியுலாவின் போது அவரை அழைத்து, அவர் கையில் இருந்த சொம்பில் குங்குமத்தையும் வழங்கி அருள் புரிந்தார்.

சில மாதங்களில்… தனவந்தரின் குடும்பம் மெள்ள முன்னேறியது. படிப்படியாக செல்வம் சேர… மீண்டும் தழைத்தோங்கியது தனவந்தரின் குடும்பம். பழைய நிலையை விட இன்னும் பல படி முன்னேறினார்!

இதையறிந்த திப்பிராஜபுரம் மக்களுக்கு பெரியவாள் மீது இருந்த பக்தியும் அன்பும் பல மடங்கு அதிகரித்தது.

Thursday, March 15, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued….

 

ªêôM™ ê£vF«ó£‚î‹

õò² MûòˆF™ ê£vF«ó£‚îñ£èŠ ð‡μõ º¡ù£™ ðí MûòˆF™ ê£vF«ó£‚îñ£èŠ ð‡μõîŸè£õ¶ ÞŠ«ð£«î Ýó‹Hˆ¶ Mì«õ‡´‹. º¡«ù«ò ªê£¡ù£Ÿ «ð£™ ê£vFóŠð® Mõ£ý‹ â¡ð¶ ðíˆ¬îŠ ðŸPò MûòI™¬ô. «õªø£¡Á‹ ê£vF«ó£‚îñ£èŠ ð‡í ïñ‚° ñù«ú£, ¬îKò«ñ£ Þ™ô£M†ì£½‹ èLò£íˆ¬î economic problem -ÝèŠ ð‡í£ñ™ Þ¶ 塬øò£õ¶ ê£vFóŠð® ªõ° C‚èùñ£è ïìˆîŠ 𣘂èô£‹. Mõ£ý‹ â¡ð¶ ú‰Fò£õ‰îù‹ ñ£FKò£ù ªêôM™ô£î å¼ ¬õFè è˜ñ£î£¡. ÞF™ Ëîù î‹ðF‚° (¹¶ ñíñ‚èÀ‚°) ¹¶ õvFó‹ - Ë«ô «ð£¶‹ - îƒèˆF™ «ôê£è F¼ñ£ƒèLò‹, ªó£‹ð¾‹ ªï¼ƒAù ð‰¶‚è¬÷ ñ†´‹ ܬöˆ¶„ ꣊𣴠«ð£´õ¶, ºý¨˜ˆî êñòˆF™ å¼ ñƒè÷ õ£ˆFò êŠî‹ «è†èŠ ð‡E ÜîŸè£è ã«î£ ªè£´Šð¶, õ£ˆFò£˜ îV¬í ÝAòõŸ¬ø ñ†´«ñ ªêŒî£™ «ð£¶‹. Þ¶ ̘íñ£è ê£vFó ê‹ñîñ£ù¶î£¡. ފ𮊠ð‡í å¼ °ñ£v‚°‹ º®ò£ñ™ «ð£è£¶. ðí‹ ªè£Nˆîõ˜èÀƒÃì îì¹ì™ ð‡í£ñ™ ފ𮄠C‚èùñ£è«õ ð‡í«õ‡´‹. ãªù¡ø£™ Üõ˜èœ ð‡μAø 죋Hè‹ ñŸøõ˜èÀ‚° å¼ ªè†ì precedent (º¡ñ£FK) ÝAM´Aø¶!ݬèò£™ è„«êK, çdv† â¡Á î£ƒèœ ªêôMì‚ Ã®ò Þ‰îŠ ðíˆ¬î‚ ªè£‡´ õêFJ™ô£î å¼ ã¬öŠ ªð‡μ‚° è™ò£í‹ ð‡E ¬õ‚è «õ‡´‹. ފ𮊠ð‡Eù£™ î‡ì„ ªêôõ£èŠ «ð£è‚îò¬î î˜ñ‚ èªó¡Rò£è ñ£ŸP‚ ªè£‡ì‹.

嚪õ£¼ ðí‚è£ó¼‹ î‹ ªð‡μ‚°‚ è™ò£í‹ ð‡μAø«ð£«î ÜF™ ªêô¬õ‚ 膴Šð´ˆF Þ¡ªù£¼ ã¬öŠ ªð‡ è‡¬í‚ èê‚è£ñ™ õN Fø‰¶ Mìô£‹. 'ñ£v' àðïòù‹ ñ£FK«ò ðô «ð¼‚° å¼ ªð£¶ ÞìˆF™ ªð£¶„ ªêôM™ è™ò£íƒèœ ïìˆî ãŸð£´ ªêŒòô£‹. Þîù£™ Üõóõ¼‚°‹ ªêô¾ Gó‹ð‚ °¬ø»‹. ÞŠ«ð£ªî™ô£‹ è™ò£í ñ‡ìðƒèO¡ õ£ì¬è«ò ð£F„ ªêô¬õ M¿ƒA M´Aø¶ â¡Aø£˜èœ. âˆî¬ù C¡ù è™ò£íñ£ù£½‹ Þ‚è£ô H÷£† °®ˆîùˆF™ i†®«ô«ò ð‡í º®ò£¶î£¡. Üîù£™ î˜Iwì˜èœ å¡Á «ê˜‰¶ õêFJ™ô£îõ˜èÀ‚è£è ܃胫è C¡ù C¡ù è™ò£í ñ‡ìðƒèœ 膮ˆîó «õ‡´‹. è™ò£í‹ â¡ø£«ô ªõ†èŠð†´‚ªè£‡´ å®ù ªð‡èœ, ÜŠ¹ø‹ (è™ò£í‹) Ý°ñ£ Ý°ñ£ â¡Á õ£ŒM†´‚ èîÁAø ðKî£ð G¬ô ãŸð†´, ÞŠ«ð£¶ G¬ô¬ñ ºŸP è™ò£í«ñ Þ™ô£ñ™ àˆF«ò£è ¹¼Sò£è võ«ò„¬êò£è Þ¼‚èô£ªñ¡Á ãŸð†®¼‚Aø¶. Þîù£™ ï‹ ð‡ð£†®¡ põò£ù vFg î˜ñ‹ ií£A õ¼Aø¶. ïì‚è‚ Ãì£îªî™ô£‹ åš«õ£KìˆF™ ï쉶 M´Aø¶. ÞF«ô õJŸøK„ê™ â¡ùªõ¡ø£™, Þ‰îˆ îŠ¹‚è¬÷ˆ F¼ˆî™ «õ‡´‹ â¡ø «õè‹ ò£¼‚°‹ õó£î¶ ñ†´I™¬ô; '¬úè£ôT', ܶ Þ¶ â¡Á ªê£™L‚ ªè£‡´ Þ‰îˆ îŠ¹‚è¬÷«ò Mvî£ó‹ ð‡E, ÜõŸÁ‚° úñ£î£ùº‹ ªê£™L, è¬îèœ â¿F, RQñ£‚èœ â´ˆ¶, Þîù£«ô«ò Þ¬î ï¡ø£è ÜHM¼ˆF»‹ ð‡E õ¼Aø£˜èœ! «è†ì£™ («è†ðè ÝO™¬ô!) '⿈¶ võî‰Fó‹, è™ð¬ù võî‰Fó‹, èô£ võî‰Fó‹' â¡ð£˜èœ. ê£vFóˆ¬îˆ îMó â™ô£õŸÁ‚°‹ °®òó² »èˆF™ võî‰Fó‹ ãŸð†®¼‚Aø¶! Mõ£ý‹ ê£vFóŠð®Š ªð£¼÷£î£ó MûòI™¬ô â¡ðF™ Ýó‹Hˆ«î¡. 'â™ô£‹ úK!Ýù£™ ê£vFóˆF™   è™ò£í‹ ªê£™LJ¼‚Aø«î!  M¼‰¶„ ꣊ð£´, êˆFó õ£ì¬è â¡ø£™ ªêôõ£°«ñ! â¡èô£‹.

  è™ò£íˆ¬îŠ ðŸP„ ªê£™A«ø¡: ê£vFóˆF™ î£KˆFKò‹ à‡ì£‚°õîŸè£è è˜ñ£¸wì£ùƒèœ ªê£™ôŠðìM™¬ô. Mõ£ý‹ ð‡μAø¶ å¼ ï£œî£¡. ÜŠ¹ø‹ Í¡Á  ñ£ŠHœ¬÷ î¡ ªê£‰î i†®™ Hó‹ñêKò b¬þ«ò£´ Þ¼‚è«õ‡´‹. Ü‰î‚ è£ôˆF™ «ñ÷‹ «õ‡ì£‹. c° «õ‡ì£‹. ñ£Ÿø M¼‹¹Aøõ˜èœ ÞŠð® ñ£Ÿøô£‹. ޶ õ£vîõñ£ù Y˜F¼ˆî‹ (reform)Hœ¬÷ò舶‚è£ó˜ Þ¬î„ ªêŒòô£‹. "å¼ï£œ è™ò£í‹ àƒèœ ÜèˆF™ ªêŒ«õ¡. ð£‚A Í¡Á  âƒèœ ÜèˆF™ ªêôM™ô£ñ™ ð‡í«õ¡" â¡Á ªê£™LMìô£‹. è™ò£í‹ Ýù ñÁ A¼ývî¡ å÷ð£úù£‚Q¬òˆ î¡ i†®Ÿ°‚ ªè£‡´ õó «õ‡´‹. ÜŠð® å÷ð£úù °‡ìˆ¬î â´ˆ¶‚ ªè£‡´ õ¼‹ «ð£¶‹, õ‡®J™ ¬õ‚°‹ «ð£¶‹, ¸èˆî®J™ ñ£´è¬÷Š ̆´‹«ð£¶‹, õNJ™ ¬õ‚°‹ «ð£¶‹, ñÁð®»‹ õ‡®J™ ¬õ‚°‹«ð£¶‹ ªê£™ô «õ‡®ò ñ‰Fóƒèœ Þ¼‚A¡øù. ÞŠªð£¿¶ ñ‰F«ó£‚îñ£è«õ «ñ£†ì£K«ô£, óJLL«ô£ ¬õˆ¶‚ ªè£‡´ õóô£‹. Üîù£™ å¼ «î£ûº‹ Þ™¬ô. ܉î ï£O™ ð‚舶 á˜èO«ô«ò ê‹ð‰î‹ ð‡E‚ ªè£‡®¼‰î£˜èœ.  Üîù£™ å÷ð£úù °‡ìˆ¬î ªè£‡´ «ð£õ¶ ªú÷èKòñ£è Þ¼‰î¶. Ü™ô¶   èLò£íˆ¬î Þ¡ªù£¼ Mî‹ ð‡íô£‹. ÞŠªð£¿¶ èLò£í‹ ï숶Aø ÞìˆF«ô«ò Hœ¬÷òè‹ â¡Á å¡Á ¬õˆ¶‚ ªè£œA«ø£«ñ, ܃«è«ò£, õ£ì¬è ÜFèñ£ù£™ ò£ó£õ¶ àøMù˜ i†®«ô£ Í¡Á ï£À‹ ð‡í«õ‡®ò¬îŠ ð‡íô£‹. ò£¬ó»‹ ꣊Hì„ ªê£™ô«õ‡ì£‹. ú‹ð‰F‚°‚Ãì„ ê£Šð£´ «ð£ì «õ‡ì£‹. àð£ˆFò£ò¼‚° ñ†´‹ ú‹ð£õ¬ù ð‡Eù£™ «ð£¶‹. å¼ ï£O™ â™ô£õŸ¬ø»‹ º®ˆ¶M´õ¶ ê£vFó ê‹ð‰î«ñ Þ™¬ô.

Mõ£ýˆ¶‚° ú‹õˆúó b¬þ, Üî£õ¶ Mõ£ýñ£A å¼ õ¼û‹ Hó‹ñêKò Gòñ‹;Hø«è ꣉F è™ò£í‹ - â¡Aø G¬ô¬ñ HŸð£´ ñ£P,  ï£ô£õ¶ ÞŠð® Gòñˆ«î£´ Þ¼Šðî£è ãŸð†ì¶. 迬î 膪ìÁ‹ð£èˆ «îŒ‰¶ ÜŠ¹ø‹ 膪ìÁ‹¹‹ Þ™¬ô â¡Á ÞŠ«ð£¶ ïìŠð¶«ð£™ å«ó ÷£´ b˜ˆ¶ Mì‚Ã죶. Í¡Á  å÷ð£úù‹ G„êò‹ ªêŒò «õ‡´‹. ªî½ƒè˜èœ è™ò£íˆF™ õÉ-õó˜èœ (ñíñ‚èœ) ªõœ¬÷ Ë™ õvFóˆ¬î ñ…êO™ ï¬ùˆ¶‚ 膮‚ ªè£œÀAø£˜èœ. ܶ C‚èùñ£è Þ¼‚Aø¶. âˆî¬ù îQèó£ù£½‹ ܬîˆî£¡ 膮‚ ªè£œ÷ «õ‡´ªñ¡Á ¬õˆ¶‚ ªè£‡®¼‚Aø£˜èœ. àˆîó «îêˆF½‹ ú£î£óíñ£è ú£ñ£¡ò õvFóƒè¬÷ˆî£¡ ªð‡èœ 膮‚ ªè£œÀAø£˜èœ. Þƒ«è ‹ ܊𮄠ªêŒò Ýó‹H‚èô£‹. Hó«õê «ý£ñ‹ â¡Á Mõ£ý è£ôˆF™ å¡Á ªêŒõ¶‡´. Þ¶ õó¡ î¡ i†®™ Hó«õCŠðŠ ð‡μõ¶. Mõ£ý£‚AQ¬ò â´ˆ¶‚ ªè£‡´«ð£Œ å÷ð£úù «ý£ñˆ¬îˆ î¡Â¬ìò i†®™ Üõ¡ ð‡í «õ‡´‹. ܃«è ð‡μõˆî£¡ å÷ð£úù‹ â¡Á ªðò˜. ªú÷è˜òˆ¬î àˆ«îCˆ¶‹ ê£vFó ê‹ñîñ£è¾‹  º¡«ù ªê£¡ùð® Hœ¬÷òèˆî£˜ õ‰¶ ‹ ü£¬èJ«ô ªêŒòô£‹. «è£M½‚°Š «ð£Œ å¼--è™ò£í‹ ð‡EM†´ õ‰¶ M´õ¶ â¡ð¶ îŠð£ù è£Kò‹.

𣘆®, «óv â¡Á ªêôõN‚Aø ðí‚è£ó˜èÀ‹   å¼ ê£vF«ó£‚î ê샰 ªêŒòŠ H®‚è£îô ÞŠ«ð£ªî™ô£‹ «è£JL™ «ð£Œ î£L膮 å¼ «õ¬÷«ò£´ º®‚Aø£˜èœ. ðí‚è£ó˜èœ ܊𮄠ªêŒò Ýó‹Hˆî£™ ã¬öèÀ‹ H¡ðŸP‚ ªè†´Š«ð£õ£˜èœ.  ªê£™õ¬î ܸúKˆî£™   ð‡μõF™ ªêô¾ Þ™¬ô. ªð‡ K¶ñFò£ù H¡ Mõ£ý‹, ܶ¾‹ å¼ ï£œ èLò£í‹, ñÁ÷ Üõ¬÷ (¹ˆî舶‚°) ܬöˆ¶Š «ð£õ¶ â¡ðF™ ãŸð†®¼‚Aø Þ¡ªù£¼ Mðgî‰î£¡ Mõ£ýˆî¡«ø ꣉F è™ò£í‹ ð‡μõ¶. Mõ£ýñ£ùõ¡ FKó£ˆFó b¬þ«ò£´ Þ¼‚è «õ‡´ªñ¡ð¶ ܈ò£õCò‹. Üî£õ¶ Í¡Á èÀ‹ ̘í Hó‹ñêKò Gòñˆ¬î ܸw®‚è «õ‡´‹. Hó‹ñêKò‹ ↴ Mî‹. ⊫𣶫ñ Hó‹ñêKò‹ Þ¼‚è º®ò£îõ‹ CŸCô FùƒèO™ ܉î Gòñˆ¶ì¡ Þ¼‚°‹ð®ò£è Þ‰î ↴ MF‚èŠð†®¼‚A¡øù. Üîñðþñ£è, è™ò£íñ£ù ºî™ Í¡Á Fùƒèœ ÞŠð® Þ¼‚è «õ‡´‹. Þ¶¾‹ «ð£Œ, Ü¡«ø G«ûè‹ â¡ð¶ ñý£«î£û‹. ñÁð® ñÁð® ê‹ð‰Fè¬÷‚ ÊH´õ¶, ꣊𣴂°„ ªêôõNŠð¶, «ñ÷ˆ¶‚°„ ªêôõNŠð¶ â¡P™ô£ñ™ å¡ø£è ð‡EMìô£«ñ â¡Á ފ𮊠ð†ì «î£ûˆ¬î„ ªêŒAø£˜èœ. ê£vFóˆF™ Þ™ô£î îì¹ì™è¬÷‚ ªè£‡´ õ‰¶ M†´, ÜŠ¹ø‹ Þ¬õè¬÷ˆ îM˜‚è «õ‡´‹ â¡ðîŸè£èŠ ªð‡E¡ è™ò£í‹ õ¬óJ™ (ÜõÀ¬ìò ú«ý£îóù£ù) Hœ¬÷J¡ ÌȬô åˆFŠ «ð£´õ¶, è™ò£íˆî¡«ø ú£‰F è™ò£íˆ¬î»‹ (ñ‰F«ó£‚îñ£è‚ Ãì Þ™ô£ñ™) ð‡EM´õ¶ ⡪ø™ô£‹ º¬ø ªè†´„ ªêŒ¶ õ¼A«ø£‹.

Wednesday, March 14, 2012

Arul 27: ராமேஸ்வரம் - அரிசி சேமிக்க ஆணை (S Order to Stock Rice in Rameshwaram Sankara Mutt - Miracle)

 

1964 ம் வருஷ ஆரம்பத்திலேயே மடத்துக்கு அரிசி மூட்டை உபயமளிப்பவர்களை, ராமேஸ்வரத்திலுள்ள நமது மடத்துக்கு அதனை அனுப்பும்படியாக பெரியவா கட்டளையிட்டு வந்தார்கள்.எதற்க்காக இப்படி அங்கே ஏகமாக ஸ்டாக் செய்ய சொல்கிறார் என்று மடத்து மானேஜருக்கு புரியவில்லை. இது விஷயமாக அவருக்கு பெரியவாளிடம் மனஸ்தாபமே வந்து விடுமோ எனும்படியான சந்தர்பங்கள் ஏற்பட்டதுண்டு. அனாலும் பெரியவா ஒரே பிடிவாதமாக கால் ஆயிரம் மூட்டைகளை ராம...ேஸ்வரத்தில் சேர்க்க செய்தார்.


அவ்வாண்டு டிசெம்பர் கடைசியில் ராமேஸ்வரத்தில் கடும் புயல் வீசிற்று, பாம்பன் பாலம் தகர்ந்தது. தனுஷ்கோடி மூழ்கியது. கடலின் கொந்தளிப்பை மீறி ராமேஸ்வரத்திற்கு உணவு பண்டம் அனுப்புவது இயலாத காரியமாயிற்று.
இந்த பயங்கர சூழலில், ராமேஸ்வரத்தில் சிக்கி கொண்ட ஆயிரமாயிரம் உதரம் நிறைய உதவி பண்ணியது....ஆம்......பல மாதங்களாக பெரியவா உத்தரவுப்படி அங்கு சேகரித்து வைக்கப்பட்ட 250 மூட்டை அரிசிதான்.

Tuesday, March 13, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued….

 

â´ˆ¶„ ªê£™LŠ ðòÂ‡ì£ ?

I÷裌‚° ªïŒM†´‚ è£óˆ¬î êñù‹ ð‡μAø£Ÿ«ð£™ HóA¼F «õèƒèÀ‚° Mõ£ý£F ú‹vè£óƒè÷£™ êñù‹ à‡ì£‚èŠð´Aø¶. I÷裫ò Þ™ô£ñ™ Þ™¬ô. ܶ Þ¼‚Aø¶. Ýù£™ Üî¡ è£ó‹ °ì¬ô âK‚è£îð® ªïŒ M†®¼‚Aø¶. ªô÷Aèñ£ù, êgó ê‹ð‰îñ£ù ªú÷‚ò‹ A¼ývóñˆF™ Þ¼‚èˆî£¡ ªêŒAø¶. Ýù£™ ܶ ªè£¿‰¶ M†ªìKò£ñ™ ãèŠð†ì ú‹vè£óƒè÷£™ ¹¼û¬ù å˜ Ü÷M™ 膴Šð´ˆF ¬õ‚èŠð†®¼‚Aø¶. vFg‚«è£ ð£F šóˆòˆ«î£´ (蟫ð£´) îù A¼ýóþ¬í â¡ø å¡«ø Þˆî¬ù ú‹vè£óˆ¶‚°‹ úññ£J¼‚Aø¶. Þ¶ ïñ‚° ñùR™ ð†´M†ì£™ «ð£¶‹.  Þ‰î «îêˆF™ ݈ñ C«óò£ ô†Cò‹ â‰î ï£À‹ ií£A Mì‚ Ã죶 â¡Á y¼îò ²ˆîˆ«î£´ G¬ùˆ¶ ðèõ£¬ùŠ H󣘈î¬ù ð‡E‚ ªè£‡´, ܼœ ¶¬í¬ò ï‹H, â´ˆ¶„ ªê£™L‚ ªè£‡«ìJ¼‰î£™ ⡬ø‚è£õ¶ å¼ ï£œ õN Hø‚°‹.

ÞŠ«ð£¶ «ð£Aø «ð£‚A«ô º®õ£ù å¼ G¬ôJ™ «ð£Œ º†®‚ ªè£‡´ è¬ìCJ™ Þ¶ ܈î¬ù»‹ Üù˜ˆî‹î£¡ â¡Á ⡬ø‚è£õ¶ üùƒèœ MNˆ¶‚ ªè£œAø«ð£¶, eœAø õN ⶠâ¡Á ªîKõîŸè£è  ê£vFóˆF½œ÷¬î„ ªê£™L‚ ªè£‡«ì Þ¼‚è «õ‡´‹. 'õ˜í£„óñ‹, ð£™ò Mõ£ý‹ ºîô£ù¶è¬÷Š ðŸP„ ªê£™L â¡ù Hó«ò£üù‹? Ü«ïèñ£è ÞõŸP™ º‚裫ô Íμiê‹ «ð£«ò «ð£ŒM†ì«î! ðô MûòƒèO™ ó£ü£ƒè„ ê†ì«ñ ê£vF󈶂° ñ£ø£è õ‰¶M†ì«î! â¡Á «è†èô£‹. õ£vîõ‹î£¡. Ü«ïè MûòƒèO™ ê†ì«ñ õ‰¶ ¬è¬ò‚ 膮ˆî£¡ «ð£´Aø¶. Secular State â¡Á ï‹ ó£ü£ƒèˆ¶‚°Š «ð˜ ªê£™Aø£˜èœ. 'ñî„꣘H™ô£î¶' â¡Á Þ Üî˜ˆî‹ ªê£™Aø£˜èœ. Üî£õ¶ úÍý (social) MûòƒèO™ ú˜‚裘 î¬ôJìô£«ñ îMó, ñî (religious) MûòƒèO™ î¬ôJì‚ Ã죶 â¡Á ªê£™Aø£˜èœ. Ýù£™ ¬ìò ñîˆF«ô ÞŠð® ñî‹-êÍè‹ -i´-îQ ñÂwò¡ â¡Á îQˆîQò£èŠ HK‚è£ñ™, â™ô£õŸ¬ø»‹ «ê˜ˆ¶Š H¡Q integrate ð‡E (弃A¬íˆ¶) Ü™ôõ£ ¬õˆF¼‚Aø¶?Üîù£™ êÍè Mûò‹ â¡Á ú˜‚裘 «ð£´Aø ê†ìº‹ ñî«ò Ü™ôõ£ ð£F‚Aø¶?Þ¬î 効‚ªè£œ÷£ñ™ 'Þ¡Q¡ù Mûòƒè«÷£´ ñî‹ º®‰¶M´Aø¶;ñŸøªî™ô£‹ ó£ü£ƒè‹ ú‹ð‰îŠð†ì úÍý Mûò‹'â¡Aø£˜èœ. êK, â™ô£ ñîˆF½«ñ Cô Ü‹êƒèOô£õ¶ úÍý úñ£ê£óƒèÀ‹ õ‰¶ M´Aø«î, ÜõŸP¡ MûòˆF½‹ Þ‰î‚ ªè£œ¬è¬ò‚ è¬ìH®‚Aø£˜è÷£ â¡Á 𣘈- Þƒ«è  ªó£‹ð «õî¬ùò£J¼‚Aø¶.

'ªú‚Îô˜ v«ì†'®™ â™ô£ ñ úñ‹ â¡Á ªê£¡ù£½‹, CÁ𣡬ñ ñîvî˜èœ social reform ê†ìƒè¬÷ Ý«þHˆ¶, "Þ¶ âƒèœ ñîˆF™ ªê£¡ù M«ó£îñ£J¼‚Aø¶. Þ¶ °ó£Â‚° M«ó£î‹; APv¶õ‚ «è£†ð£†´‚° ºóí£í¶"â¡Á ªê£¡ù£™ àì«ù ܉î ñîvî˜èœ MûòˆF™ Þ‰î„ ê†ìƒèÀ‚° Mô‚° M´Aø£˜èœ. Þ‹ñ£FK„ CÁ𣡬ñ ñîv° ñ†´‹ °´‹ð‚ 膴Šð£´ «ð£¡ø å¡P™ Mô‚°ˆ M´Aø£˜èœ. Þ‹ñ£FK„ CÁ𣡬ñ ñîv° ñ†´‹ °´‹ð‚膴Šð£´ «ð£¡ø å¡P™ Mô‚°ˆ î‰î£™ âF˜è£ôˆF™ Üõ˜è«÷ ªð¼‹ð£¡¬ñò£A M쾋 Þì«ñŸð´Aø¶. Ý 'ªú‚Îô˜v«ì†' ì£è Þ¼‰¶‹ U‰¶ ñî Mûòñ£è ñ†´‹ â¬î «õ‡´ñ£ù£½‹ ªêŒòô£‹ â¡ø b˜ñ£ù‹ ãŸð†®¼‚Aø¶. '¬ñù£K†® KLü¡'è£ó˜èœ «ð£™ ï‹I«ô å¼ Å´ Hø‰¶ ݆«êH‚Aøõ˜è«÷ Þ™¬ô. ÜŠð®«ò , «ð˜ âF˜Š¹ˆ ªîKMˆî£½‹, HŸ«ð£‚°‚è£ó˜èœ, ðˆî£‹ ðêLèœ (obscurantist) â¡Á Üõ˜èÀ‚°Š ªðò˜ ªè£´ˆ¶M†´„ ê†ìˆ¬î‚ ªè£‡´ õ‰¶M´Aø£˜èœ.

'ªú‚Îô˜ v«ì†â¡ø£™ ñî„ ê£˜H™ô£î ú˜‚裘 â¡«ø ܘˆî‹. ñî M«ó£îñ£ù â¡Á ܘˆîI™¬ô. å¼ ñî‹ ñ†´I¡P â™ô£ ññ ÜHM¼ˆFò£õ¶ ªú‚Îô˜ v«ì†´‚° ú‹ñîñ£ù¶î£¡' ⡪ø™ô£‹ ªðKê£èŠ Hóúƒè‹ ð‡μðõ˜èœ ð‡Eù£½‹, HóˆòþˆF™ U‰¶ ñîˆ¬îˆ îMó ñŸø ñîƒèÀ‚° M«ó£îI™ô£î è£Kòƒè¬÷Š ð‡μõ¶î£¡ Þƒ«è ªú‚Îô˜ v«ì† âùÁ ï쉶 õ¼Aø¶!

è£v¶ Gô‹ ñ£FK U‰¶ ñî‹ Þ¼‰¶ õ¼Aø¶. "Þ¶ ªîK‰¶‹ ã¡ ú£ˆFòI™ô£î ê£vFó Mûòƒè¬÷   â¡Á ªê£™Aø£Œ?"â¡ø£™ - ÞŠ«ð£¶ ÞŠð® Þ¼‰î£½‹ ޡ‹ âŠð® âŠð® «ð£°‹ â¡Á ªê£™ô º®ò£¶. 'ܪñK‚è£M™ ì£ô«ó M¬÷Aø¶;܃«è üùƒèÀ‚° å¼ °¬ø»‹ Þ™¬ô'â¡Áù «ð£ù î¬ôº¬øJ™ G¬ùˆ«î£‹. Ýù£™ ÞŠ«ð£¶ âŠð®J¼‚Aø¶?Ü‰î «îꈶ üùƒèÀ‚° Þ¼‚Aø °¬ø ñ£FK, Å¡ò à현C ñ£FK, «õÁ ò£¼‚°«ñ Þ™¬ô â¡Á ªîKò õ¼Aø¶. ì£ôKù£«ô«ò Þˆî¬ù °¬ø»‹ â¡Á‹ ªîKAø¶!ªô÷Aè ªú÷‚AòˆF¡ à„ê£E‚°Š «ð£ù Hø°î£¡ Üõ˜èœ ÞF«ô ݈ñ£¬õ âŠð® Å¡òñ£‚A‚ ªè£‡´ M†«ì£‹ â¡Á MNˆ¶‚ ªè£‡®¼‚Aø£˜èœ. ì£ôK™ Iî‰î âˆî¬ù °®, ªè£œ¬÷, ªè£¬ô, Mðê£ó‹ ºîLò èO™ «ð£Œ M¿‰¶ M†«ì£‹ â¡Á àíó Ýó‹HˆF¼‚Aø£˜èœ. .

è¬ìCJ™ ñùR™ G‹ñFJ™¬ô«ò, ꣉F Þ™¬ô«ò â¡Á ¬ìò «ò£è‹, ë£ù Mê£ó‹, ðü¬ù ºîô£ùõŸÁ‚° Ã†ì‹ Ã†ìñ£è õ‰¶ ªè£‡®¼‚Aø£˜èœ. ÞFL¼‰¶, Þó‡´ Í¡Á î¬ôº¬øèÀ‚° ï™ôî£è«õ «î£¡P õ‰î å¡Á, ÜŠ¹ø‹ î¬ôªîP‚èŠ «ð£ù Hø° Üù˜ˆîñ£ù¶ â¡Á ªîOõ£Aø¶; ÜŠ«ð£¶ üùƒèœ M«ñ£êùˆ¶‚° å´Aø£˜èœ â¡Á ªîKAøî™ôõ£? ÞŠð®«ò Þ‰î Þó‡´ î¬ôº¬øè÷£è ï™ô¶ â¡Á G¬ùˆ¶, ªð¼‹ð£½‹ ï™ô â‡íˆ¶ì«ù«ò, ï‹ «îêˆF™ ð‡íŠð†®¼‚Aø ê£vF󈶂° ºóí£ù Mûòƒè÷£½‹ âˆî¬ù ý£Q ãŸð†®¼‚Aø¶ â¡ð¬î Þ¡ªù£¼ î¬ôº¬ø àíó‚ô‹. ÞŠ«ð£¶Ãì ݃裃«è Þ‰î à현C ªè£…ê‹ î¬ô É‚A‚ ªè£‡´î£¡ Þ¼‚Aø¶. Ýó‹ðˆF™ ï¡ø£AJ¼‰¶ °F¬ó‚°†® ñ£FKò£J¼‰¶ «ð£èŠ «ð£è võòÏðˆ¬î 裆´Aø ñ£FK Y˜F¼ˆî‚ è£Kòƒèœ ïì‰F¼‚A¡øù â¡Á º®M«ô º†®‚ªè£œAø vFFJ™ ªîKò õóô£‹. W¬îJ™ ðèõ£¡ Þó‡´ Mî ªú÷‚Aòƒè¬÷„ ªê£¡ù£˜. 'òî‚«ó MûIõ, ðKí£«ñ Ü‹¼«î£ðñ‹' â¡ð¶ å¡Á. Ýó‹ðˆF™ Mû‹ «ð£ô Þ¼‰¶M†´ º®M«ô ⶠÜI¼îñ£Aø«î£ ܶ àò˜‰î ú£ˆMè ªú÷‚ò‹. ºîL™ Ýôý£ô‹ õ‰¶ M†´Š Hø° ÜI¼î‹ õ‰î¶ ÞŠð®ˆî£¡. ê£vFó‹, îQ ñ¸wò¡, °´‹ð‹, úÍý‹ â™ô£õŸ¬ø»‹ 膴Šð´ˆ¶Aø«î â¡Á Ýó‹ðˆF™ Mû‹ ñ£FK‚ èê‰î£½‹, «ð£èŠ «ð£è ޶ â™ô£‚ 膴èÀ‹ ªîPˆ¶Š «ð£Aø ݈ñ võî‰Fó‹ â¡Aø «ðó£ù‰îˆ¬îˆ î¼Aø ÜI¼î‹ â¡Á ªîK»‹. ÞF«ô Mû‹ îŸè£Lè‹;ÜI¼î‹ ꣄õî‹. Þ¡ªù£¼ ªú÷‚ò‹, 'òî‚«ó Ü‹¼«î£ðñ‹, ðKí£«ñ MûIõ'â¡ð¶. ºîL™ ÜI¼îñ£èˆ FˆFˆ¶ M†´Š «ð£èŠ«ð£è Mûñ£AM´õ¶. Þƒ«è Ü‹¼î‹ è£Lè‹;Mû‹ ꣄õî‹. ܪñK‚è£M™ ì£ô˜ ÞŠð®ˆî£¡ ºîL™ Ü‹¼îñ£J¼‰¶M†´ ÞŠ«ð£¶ Mûñ£AJ¼Šð¬î Üõ˜è«÷ ªîK‰¶ ªè£‡®¼‚Aø£˜èœ. ÞŠð®«ò Þƒ°‹ âF˜è£ôˆF™ îQ ñQî G¬ø¾, úÍý‚ 膴‚«è£Š¹ Þó‡´‹ ý£Qò¬ì‰¶, ê£vFó M«ó£îñ£èŠ ð‡Eùªî™ô£‹ ºîL™ Ü‹¼îñ£J¼‰î£½‹ Hø° ÞŠð® Mûñ£A M†ì«î â¡Á ¹K‰¶ ªè£‡´ Ü¿Aø è£ô‹ õó‚ô‹. ÜŠ«ð£¶ ÜI¼îˆ¬îˆ «î´Aøõ˜èÀ‚° ܶ ⃫èJ¼‚Aø¶ â¡Á ªîKò«õ‡´‹ Ü™ôõ£?ÞŠ«ð£¶  ð‡μAø ñ£Áî™èœî£¡ ºŸP Üõ˜èÀ‚° Mû‹ î¬ô‚«èPò vFF ãŸðìŠ «ð£Aøð®ò£™ Þ¬î (ÜI¼î‹ ⃫èJ¼‚Aø¶ â¡ð¬î) Üõ˜èÀ‚°ˆ ªîKM‚è «õ‡®ò¶ ï‹ èì¬ñ. ÜîŸè£èˆî£¡, ÞŠ«ð£¶ ñ Þ‰î ê£vF«ó£‚îñ£ù úñ£ê£óƒèœ â¡ø ÜI¼îˆ¬î‚ °®‚è£M†ì£½‹, H¡î¬ôº¬øèO™ ñMì rí î¬ê‚°Š «ð£Œ Mû‹ î¬ô‚«èP M«ñ£êù‹ «î´Aøõ˜èœ «î´‹«ð£¶ Üõ˜èÀ‚° àî¾õîŸè£èõ¶ Þ‰î úñ£ê£óƒèœ â¡ø ÜI¼îˆ¬î‚ °®‚è£M†ì£½‹, H¡î¬ôº¬øèO™ ñMì ríî¬ê‚°Š «ð£Œ Mû‹ î¬ô‚«èP M«ñ£êù‹ «î´Aøõ˜èœ «î´‹ «ð£¶ Üõ˜èÀ‚° àî¾õîŸè£èõ£õ¶ Þ‰î úñ£ê£óƒè¬÷ (°N «î£‡®Š ¹¬îˆ¶ Mì£ñ™) ªê£™L‚ ªè£‡®¼‚è «õ‡´‹. Þ‰î bð‹ õ¼ƒè£ôˆFô£õ¶ õN裆ì Mì«õ‡´‹. Þ‰î â‡íˆF™î£¡, è£KòˆF™ ªêŒò º®ò£ñ™ ¬è¬ò‚ 膮Š «ð£†®¼‰î£½‹ Þ¡ù‹ õ£¬ò‚ è†ìM™¬ô«ò â¡ð ê£vFó MFè¬÷ åò£ñ™ ªê£™L‚ ªè£‡®¼‚A«ø¡.

Monday, March 12, 2012

Arul 26: அருள்மொழிகள் (Arul Mozhigal )

 

ஸ்ரீ காஞ்சி காமகோடி ஸ்ரீமத் ஜகத்குரு ஸ்ரீசந்திரசேகரேந்திர
சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் அருள்மொழிகள்.

நாம் நான்கு வழிகளில் பாவங்கள் செய்கிறோம்.உடலினால் தீய காரியங்கள் செய்வது, வாயினால் போய் பேசுவது, சொல்லத்தகாத வார்த்தைகளை சொல்வது, மனதில் கெட்ட எண்ணங்களை நினைப்பது, பணத்தின் மூலம் பாவச் செயல்களைச் செய்வது. இந்த நான்கின் மூலமாகவே நன்மை செய்ய நாம் பழக வேண்டும். மற்றவர்களுக்கு உபகாரம் செய்வதற்கோ, கடவுளுக்கு தொ...ண்டு செய்வதற்கோ உடலைப் பயன்படுத்தலாம்.வாயினால் பகவானின் நாமங்களை உச்சரிக்க வேண்டும். மனம் தான் கடவுள் குடி கொள்ளும் இடம். அதை நாம் ஒரு குப்பைத் தொட்டியாக்கிவிட்டோம். அதை சுத்தம் செய்து கடவுளை வீற்றிருக்க செய்ய வேண்டும். அவ்வாறு செய்து நிம்மதியாக இருக்க வேண்டும். ஒரு ஐந்து நிமிடமாவது நாம் தியானம் செய்யலாம். பணத்தினால் ஏழைகளுக்கு உதவி செய்யலாம். கடவுளுக்கு தொண்டு செய்யும் காரியங்களுக்காகச் செலவிடலாம்.

Sunday, March 11, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued…..

 

ªð‡èœ àˆF«ò£è‹ 𣘊ð¶

ÜŠ¹ø‹, è™ò£íº‹ Ýè£ñ™ ªõÁ«ñ i†®™ à†è£˜‰¶ ªè£‡®¼‚Aø ªð‡, 𮈶 «õ¬ô‚°Š «ð£Œ Þó‡´ è£²î£¡ ªè£‡´ õó†´«ñ, è™ò£í„ ªêô¾‚°‹ ܶ àñ â¡Aø â‡íˆF™ ªð‡è¬÷ àˆ«ò£èˆ¶‚° ÜŠ¹Aø õö‚è‹ Ýó‹Hˆî¶. ºîL™ ªõ†èŠð†´‚ ªè£‡´, Üõ«÷ ê‹ð£Fˆ¶‚ è™ò£í‹ ð‡E‚ ªè£œÀ‹ð®ò£è M´õ¶ îèŠðù£¼‚° ªó£‹ð Üõñ£ù‹ â¡ø à현C«ò£´ «õ¬ô‚° ÜŠHù£˜èœ. ï™ô ªò÷õùˆF™ Cˆî Mè£óƒè¬÷ˆ ɇ® M´Aø Å›G¬ôJ™ ފ𮊠ªð‡è¬÷ M´A«ø£«ñ â¡Á ÜŠ«ð£¶ ªè£…ê‹ ðò‹, èõ¬ô â™ô£º‹ Þ¼‰î¶. Ýù£½‹ «ð£èŠ «ð£è â¡ù ÝAJ¼‚Aø¶ â¡ø£™ '°O˜' M†´ M†ì¶.

üùè˜ ñ£FKò£ù ó£ü KSè«÷ è¡ò£Š ªð‡¬í‚ è™ò£íñ£è£ñ™ ¬õˆ¶‚ ªè£‡®¼Šð¶ õJŸP™ ªï¼Š¬ð‚ 膮‚ ªè£‡®¼‚Aø ñ£FK â¡Á ðò‰îî£èŠ ¹ó£íƒèO™ 𣘂A«ø£‹. ܉î Mõv¬î ÞŠ«ð£¶ ªè†´M†ì¶; 膴M†´Š «ð£„²!Üõñ£ùñ£è ºîL™ G¬ùˆ«î ÞŠ«ð£¶ ï£èKè º¡«ùŸøˆ¶‚° ܬìò£÷ñ£è ÝAM†®¼‚Aø¶. ªð‡¬íŠ ªðŸøõ˜èœ îƒèœ ªð£ÁŠ¹ à¬ø‚è£ñ™, Äê‹, èõ¬ô, ðò‹ â™ô£õŸ¬ø»‹ M†´ M†´ˆ îƒèœ ªð‡ ªðKò àˆF«ò£è‹ 𣘂Aø£œ â¡Á ªð¼¬ñŠð´Aø Ü÷¾‚° ï‹ î˜ñ‹ qù vFF ܬì‰F¼‚Aø¶. àˆ«ò£è‹ 𣘂Aø ªð‡èœ â¡Qì‹ Šó«ñ£û¡ Ýõ ܸ‚Aóý‹ «è†Aø¶‹, ï£Â‹ 致‹ è£í£î ñ£FK Þ¼‰¶ ªè£‡´ ♫ô£¼‚°‹ ï™ô ê£Iò£ó£èŠ ªðò˜ õ£ƒA‚ªè£œõî£è¾‹ ÝAJ¼‚Aø¶!

Y˜F¼ˆî‚è£ó˜èœ, vFgèœ è£«ôT™ 𮈶 àˆF«ò£è‹ ð‡μõ¶ ªðKò º¡«ùŸø‹; Þîù£™ º¡«ù ð‡Eù ÜcF «ð£ŒM†ì¶' â¡Aø£˜èœ. º¡«ù vFgèÀ‚° ÜcF ð‡í«õJ™¬ô â¡ð¶ â¡ è†C. ܊𮊠ð‡EJ¼‰î£™, ¹¼û‚°ˆî£¡ ð‡EJ¼‰î¶ â¡ÁÃì «õ®‚¬èò£è„ ªê£™«õ¡. ã¡? å¼ ¹¼ûŠ Hó¬üò£ùõ¡ Hó‹ñ„êKò ÝCóñ‹ º®ˆîFL¼‰«î A¼ývóñ î˜ñƒè¬÷ «ñŸªè£‡´ å÷ð£úù£F ú‹vè£óƒè¬÷Š ð‡Eù£™î£¡ Üõ¬ìò ü¡ñ£ è¬ìˆ«îÁ‹. vFgŠ Šó¬ü‚«è£ ¹¼û¡ ð‡μAø ú‹vè£óƒèÀ‚ªè™ô£‹ «ñô£è ÜõQì‹ Þõœ ñù¬ú ܘŠðí‹ ð‡E ðFMó¬îò£J¼Šð«î ü¡ñ£¬õ‚ è¬ìˆ«îø„ ªêŒAø¶. Þ¶ ªð‡èÀ‚° Þ¬öˆî ÜcF â¡Á Y˜F¼ˆî‚è£ó˜èœ ªê£¡ù£½‹, âù‚«è£ ¹¼û¬ùMì ªð‡μ‚°ˆ  ªó£‹ð¾‹ ú£îèñ£è ï‹ ê£vFóˆF™ ð‡EJ¼‚Aø¶ â¡Á «î£¡ÁAø¶. ãªù¡ø£™ Ü«ïè ú‹vè£óƒè¬÷»‹, ÜŠ¹ø‹ Cóõí, ñùù, GFˆò£úù£Fè¬÷»‹ ð‡Eˆî£¡ å¼ ¹¼û‚° ñ«ù£ï£ê‹ à‡ì£A ݈ñ ú£þ£ˆè£ó‹ RˆF‚Aø¶. ܉î ú£î¬ùJ¡ º®õ£ù ñ«ù£ï£ê‹ å¼ ðFMó¬î‚°Š ðFJì‹ êóí£èF ð‡μõô«ò ªó£‹ð Y‚AóˆF™ ßRò£è ãŸð†´ M´Aø¶. ðFJ¡ Þw숬î ܸúKŠð ÞõÀ‚°ˆ î¡Qwì‹, ñ£ù£õñ£ù‹ â™ô£‹ «ð£Œ Üýƒè£ó‹ è¬ó‰¶, ñ«ù£ï£êˆ¶‚° ªó£‹ð¾‹ A†«ì «ð£Œ M´Aø£œ. ñù¬ú ⃫è«ò£ ̘íñ£è ܘŠðí‹ ð‡E, êóí£èF â¡Á Þ¼‰¶M†ì£™ ÜŠ¹ø‹ ñ«ù£ï£ê‹ ð‚èˆF«ô«ò ù?

Þ¡¬ø‚° àˆF«ò£è‹ 𣘂Aø ªð‡èœ ªðÁAø Šó«ñ£û‚ªè™ô£‹ «ñô£ù Šó«ñ£û¡ ÞŠð® Üõ¬÷ ݈ñðK²ˆF ð‡E à„ꈶ‚°ˆ É‚°õ¶î£¡. ÞŠð® ðFJì‹ ñù¬ú ܘŠðí‹ ð‡E«ò  ñý£ ªðKò KSè¬÷ Mì ÜFèñ£ù ê‚Fè¬÷ ï‹ «îꈶ ðFMóî£ vFgèœ ªðŸP¼‚Aø£˜èœ. Üõœ ªðŒ â¡ø£™ ñ¬ö ªðŒAø¶ â¡Á F¼õœÀõ˜ ªê£™Aø£˜. ú¨Kò¬ù àF‚裫î â¡Á Üõœ ªê£¡ù£™ àFŠðF™¬ô! ªêˆî ¹¼û¬ù òñî˜ñ ó£ü£MìI¼‰¶ Üõ÷£™ F¼‹ð¾‹ õ£ƒA‚ ªè£‡´ õó º®Aø¶. â‰î KS‚°‹, ªîŒõˆ¶‚°«ñ Ãì ªè£´‚è£î àê‰î vî£ùˆ¬î ÞŠ«ð˜Šð†ì ðFMó¬îèÀ‚°ˆî£¡ ï‹ ê£vFóº‹ ê‹Hóî£òº‹ î¼Aø¶. Üõœ ªîŒõƒèO¡ «ñ«ô«ò î‡E¬òˆ ªîOˆ¶ î¡ °ö‰¬îè÷£‚A‚ ªè£‡´ M´Aø£œ â¡Á ¹ó£íˆF™ 𣘂A«ø£‹. ݬèò£™ ªð‡ âŠð®J¼‰î£™ Güñ£ù àò˜¬õŠ ªðÁõ£«÷£, Ü¬î„ ªê£™L ÜŠð®Šð†ìõ¬÷‚ «è£M™ â´ˆ¶‚ °‹H´Aø ï‹ ê£vFó‹ å¼ ï£À‹ vFg¬ò ñ†ì‹ î†ìM™¬ô.

Y˜F¼ˆîõ£Fèœ î£¡ Üõ¬÷ ÜŠð® õ÷ó º®ò£îð® ñ†ìŠð´ˆ¶Aø£˜èœ â¡Á âù‚°ˆ «î£¡ÁAø¶. Ýè Mõ£ý‹ â¡ð¶ ¹¼û¬ù ²ˆîŠð´ˆ¶Aø Ü«ïè ú‹vè£óƒèO™ å¡Á â¡ø£™, vFg¬ò«ò£ ܈î¬ù ú‹vè£óƒèÀ‹ Þ™ô£ñ«ô ÜõŸP¡ º®‰î ðòù£ù ̘툶õˆ¬îŠ ªðøŠ ð‡μõ‹. ÞŠ«ð˜Šð†ì ú‹vè£óˆF¡ ú£óˆ¬î M†´„ ꂬèò£è 効‚° ã«î£ ÞŠ«ð£¶ ïì‚Aø¶. Mõ£ý‹ â¡ø ú‹vè£óº‹ A¼ývî£„óº‹ ô£õ‡ò‹, i˜ò‹, Þ‰FKò ªú÷‚ò‹ ÞõŸ¬ø ñ†´‹ °Pˆî Mûòñ™ô â¡ð¬î»‹, ü¡ñ£ è¬ìˆ«îø õNò£è«õ ܶ õ°‚èŠð†®¼‚Aø¶ â¡ð¬î»‹ ¹K‰¶ ªè£‡ì£™ ê£vFó‹ ªê£™LJ¼Šð«î êK â¡ø ÜP¾ à‡ì£°‹.

ªð‡èœ àˆF«ò£è‹ 𣘊ð ªð£¼÷£î£ó gFJ«ô«ò à‡ì£AJ¼‚Aø å¼ Üù˜ˆîˆ¬î ò£¼‹ èõQˆîî£è ªîKòM™¬ô. Employment problem («õ¬ôJ¡¬ñŠ Hó„ê¬ù)-ä  ªê£™A«ø¡. Cô õ¼ûƒèÀ‚° º‰F 'èLò£íñ£Aø õ¬óJ™ ªð‡ «õ¬ôŠ 𣘂膴‹; Þîù£™ Üõœ è™ò£íñ£èM™¬ô«ò â¡ð¬î G¬ùˆ¶ G¬ùˆ¶ Ü¿¶ ªè£‡´ i†«ì£´ Þ¼‚è£ñ™ ÜõÀ‚° å¼ «ð£‚è£è Þ¼‚°‹. ܫÃì, ðíê‹ð‰îñ£ùî£èŠ ð‡íŠð†´M†ì è™ò£íˆF™ õóî†C¬í, ñŸø ªêô¾èÀ‚° ÜõÀ¬ìò ê‹ð£ˆFòˆFL¼‰«î I„ê‹ H®ˆ¶„ «êI‚èô£‹' â¡ø â‡íˆF™ å¼ ªð‡¬í Mõ£ý‹ õ¬óJ™ «õ¬ô‚° M´õî£è¾‹, ÜŠ¹ø‹ GÁˆF M´õî£è¾‹ Þ¼‰î¶. ¹‚è舶‚è£ó˜èÀ‹ ¹¼û‹ ܉ð‡ è™ò£íˆ¶‚°Š Hø° «õ¬ô‚°Š «ð£õ¬î GSˆîñ£è (Þ¿‚è£è) G¬ùˆî£˜èœ. Ýù£™ õóõó Þ‰î Hó£‹ñí êÍ舶‚° Þ‰î å¼ ËŸø£‡ì£è ãŸð†®¼‚Aø ðíˆî£¬êJ™ Þ¶¾‹ ñ£P, ÞŠ«ð£¶ è™ò£íñ£ù HŸð£´‹ Üõœ àˆF«ò£èˆFŸ°Š «ð£õ¶ â¡ø õö‚è‹ õ‰F¼‚Aø¶. Þîù£™ C² óþ¬í (°ö‰¬î õ÷˜Š¹) ºîô£ù ‚ °ôˆF¡ àò˜‰î èì¬ñèœ ªè†´Š«ð£Œ, ªõœ¬÷‚è£ó «îêƒèœ ñ£FK °´‹ð‹, ªðŸ«ø£˜, °ö‰¬î â¡ðªî™ô£«ñ y¼îò̘õñ£è‚ 膴Šð†®™ô£ñ™ HRùv «ð£™ ÝAJ¼Šð¶ å¼ ð‚è‹ Þ¼‚膴‹. âèù£I‚ (ªð£¼÷£î£ó) gFJ™ Þîù£™ à‡ì£AJ¼‚Aø ªè´î¬ôŠ 𣘂èô£‹.

ÞŠ«ð£¶ «õ¬ôJ™¬ô, «õ¬ôJ™¬ô â¡Á ô†ê‚èí‚A™ Ý‡èœ F‡ì£´Aø£˜èœ. Ü«î êñò‹ Þ¡ªù£¼ ð‚è‹ ðô °´‹ðƒèO™ ¹¼û¡ àˆF«ò£è‹ 𣘊ð¶ ñ†´‹ Þ™ô£ñ™ vFg»‹ «õ¬ô‚°Š «ð£Aø£œ. Üõ¡ ñ†®™ «õ¬ô‚°Š «ð£Œ Þõœ i†®L¼‰î£™ Þõœ 𣘂Aø «õ¬ô àˆ«ò£èI™ô£î å¼ Ýμ‚° A¬ì‚°ñ™ôõ£? Ýù£½‹ î¡ ªð£‡ì£†®¬òˆ î¡ ê‹ð£ˆFòˆ¶‚°œ«÷«ò 膴‹ ªê†´ñ£è ¬õˆ¶‚ 裊ð£ŸÁõ¶î£¡ ªè÷óõ‹ â¡P™ô£ñ™ ¹¼û¡ Üõ¬÷»‹ «õ¬ô‚° M†´ ÜõÀ‹î£¡ 裲 ªè£‡´ õó†´«ñ â¡Á Þ¼‚Aø£¡. ºîL™ î£ò£˜ îèŠðù£˜ ñ£ùI™ô£ñ™ ªð‡è¬÷ «õ¬ô‚° M´Aø£˜èœ. ÜŠ¹ø‹ ¹¼û‹ ܬî«ò ð‡μAø£¡. Ü‰î ªð‡μ‹ Þ¬î å¼ ªð¼¬ñò£è«õ G¬ù‚Aø¶. Ýdú§‚°Š «ð£Œ àˆF«ò£è ¹¼Sò£è Þ¼‰î Hø° i†®™ ܬìð†´‚ Aì‚èŠ H®‚è ñ£†«ì¡ â¡Aø¶. võòñ£è ú‹ð£Fˆî£™ ¹¼û¡ ‚ «è†è£ñ™ î¡ ÞwìŠð® ªêôõNˆ¶‚ ªè£œ÷ô£«ñ â¡Á Þ¼‚Aø¶. i†«ì£´ Þ¼‰î£™ ܬìð†´‚ AìŠð¶ â¡Á ܘˆî«ñJ™¬ô. ¬ìò ê£vFóƒèœ, ¹ó£íƒèœ  ð£¬ûJ½‹ ú‹vA¼îˆF½‹ Þ¼Šð‚ °¬ø«õJ™¬ô. ÜõŸP«ô å¼ ¼C¬ò ãŸð´ˆF‚ ªè£‡ì£™ ÷™ô£‹ ð®ˆî£½‹ «ð£î£ñ™ ü¡ñ£ º¿¶‹ 𮈶‚ ªè£‡´ ú‰«î£ûñ£è Þ¼‚èô£‹. ðô ªð‡èœ úˆúƒèñ£è„ «ê˜‰¶ 嚪õ£¼ i†®™ ÞõŸ¬øŠ ð®‚èô£‹. A÷Š â¡«ø£ vî£ðù‹ â¡«ø£ «ð£˜´ «ð£†´‚ ªè£‡´ è£Kò£ôò‹ ñ£FK Þ™ô£ñ™ i´èO«ô«ò Þ¬î„ ªêŒò«õ‡´‹. ªñ‹ð˜, HóRªì¡† ñ£FKŠ ðîMèœ à‡ì£è£ñ™, ÞõŸÁ‚è£èŠ «ð£†®„ ꇬìèœ Þ™ô£ñ™ Þ¼‚è «õ‡´ªñ¡ð (ÞŠð®„) ªê£™A«ø¡. ޫÃì ñì‹, Ýôò‹ ºîLòõŸÁ‚è£è ²ˆîñ£ù ñ…êœ °ƒ°ñ‹ ð‡E‚ ªè£´Šð¶, º¬ù ºPò£î Üþ¬î ªð£Á‚A‚ ªè£´Šð¶ «ð£¡ø è£Kòƒè¬÷„ ªêŒî£™ ªðKò êÍèˆ ªî£‡ì£è¾‹ Þ¼‚°‹. vFgˆõ‹ (ªð‡¬ñ) â¡ø àò˜‰î êó‚° ðP«ð£è£ñ«ô ފ𮊠ð†ì úˆè£Kòƒè¬÷Š ð‡E õ‰î£™ i†«ì£´ Þ¼Šð¶ ܬìð†®¼Šðî£è Þ¼‚裶. Ýîñ võî‰F󈶂° õNò£è Ýù‰îñ£è«õ Þ¼‚°‹. vFgˆõˆî»‹ Þö‰¶ ªè£‡´ ¶ó£¬êè¬÷Š ªð¼‚A‚ ªè£‡´ àˆ«ò£èˆFŸ°Š «ð£õ¬îMì ޶ C«óòv. võ£ð£Mèñ£è¾‹ (Þò™ð£è¾‹) ªð‡èÀ‚° â´ˆî¶ Þ¶«õ. i†®™ ܬìð†®™¬ô â¡Á Ýdú§‚°Š «ð£õ âˆî¬ù ‚èÀ‚° Þì‹ ªè£´ˆ¶Š «ð£Aø¶?

'ªð‡ M´î¬ô' â¡Á ªðKòî£è„ ªê£¡ù£½‹ ÝdR™ âˆî¬ù «ð¼‚° ÜìƒAŠ ðF™ ªê£™½‹ð® Þ¼‚Aø¶? ÞŠð®J¼ŠðF™ õ£›‚¬èJ™î£¡ G‹ñF à‡ì£? G‹ñFò£è„ ê¬ñˆ¶Š «ð£†´„ ꣊H´õ¶; °ö‰¬î °†®èO¡ õ£ˆú™òˆ¬î ̘íñ£è ܸðMŠð¶ â¡ðªî™ô£‹ Þ‰î 'M´î¬ô'J™ à‡ì£? ªê£™L â¡ù Hó«ò£üù‹?Üõóõ˜‚°‹ võòïô‹ â¡Á Üõóõ¼‹ G¬ùˆ¶‚ ªè£‡®¼‚Aø å¡Á  º‚Aòñ£è Þ¼‚Aø«î îMó êÍèˆF™ HøˆFò£˜ èwìŠðì  è£óíñ£Œ Þ¼‚è‚ Ã죶 â¡ø Gò£ò à현C ªè£…êƒÃì Þ™¬ô. ¹¼û¡ ªð‡ì£†® â¡Á Cô °´‹ðƒèO™ Þó†¬ì ê‹ð£ˆFòº‹, «õÁ Cô °´‹ðƒèO«ô£ Þó‡´ «ðK™ 弈°‹ àˆF«ò£è‹ Þ™ô£ñ™ ðKî£ðñ£è¾‹ Þ¼‚Aø G¬ôJ™ è™ò£íñ£ù Høè£õ¶ ªð‡èœ «õ¬ô‚°Š «ð£õ¬î GÁˆF‚ ªè£‡ì£™, ܈ò£õCòñ£è «õ¬ô 𣘈«î pM‚è «õ‡®ò å¼ ¹¼û‚° Ü‰î «õ¬ô A¬ìˆ¶ Ü‰î‚ °´‹ð‹ ༊ð´«ñ â¡ø Hó‚¬ë õó«õ‡´‹. ªð‡è¬÷ êK-êñ‹ ð‡μA«ø£‹ â¡Aøõ˜èÀ‹ Þ‰î Mûòˆ¬î‚ èõQ‚è «õ‡´‹. êK Gè˜ êñ‹ â¡Aø õ£î‹ âF™ õóô£‹, âF™ õó‚Ã죶 â¡ø Mòõv¬î«ò Þ‚è£ôˆF™ ªîKòM™¬ô. 嚪õ£¡Á‹ å¼ Mîñ£è Þ¼‚è «õ‡´‹. ÜŠð®ˆî£¡ Hóð…ê õ£›‚¬è ãŸð´ˆîŠ ð†®¼‚Aø¶. â™ô£‹ å«ó Mîñ£è Ýè«õ‡´‹; ܶ êK êñ‹ â¡ø õ£î«ñ Ü®«ò£´ . ÜŠð® Ý‚Aù£™ ÞòŸ¬èò£ù õ£›‚¬èº¬ø«ò ð£ö£AM´‹. 塪ø£¡Á‹ ÞòŸ¬èŠð®, úÍýˆF¡ ªñ£ˆî õ£›¾‚° ܸÃôñ£è âŠð®J¼‚è «õ‡´«ñ£ ÜŠð®J¼Šð¶  Ü G¬ø¾. ÜF«ô Ü Güñ£ù ªú÷‚Aò‹ à‡´. Þ‰î G¬ø¬õ M†´ M†´, ªêòŸ¬èò£è úñˆõ‹ â¡Á 塬ø ãŸð´ˆF‚ ªè£‡´ ÜîŸè£è å´õF™ individualÝ辋 (îQ ïðó÷M½‹) Güñ£ù G¬ø¾ Üõóõ˜‚° à‡ì£õF™¬ô; °´‹ðº‹, úÍý‹ ÞõŸP¡ õ£›‚¬è»‹ Þîù£™ ªè†«ì «ð£Aø¶. ÞòŸ¬èŠ ð® ªð‡èœî£«ù Hœ¬÷ ªðø «õ‡´‹ â¡Á ¬õˆF¼‚Aø¶? âšõ÷¾ úñˆõ„ ê‡¬ì «ð£†ì£½‹ ܬî ñ£Ÿøº®ò£î™ôõ£?Hœ¬÷¬òŠ ªðŸøõ«÷ ܬî êõóþ¬í ð‡μõ¶, ÜîŸè£è A¼ýôzIò£è Þ¼Šð¶ â¡ð¶î£¡ ªð‡èÀ‚° võ£ð£Mè (natural) î˜ñ‹. Ü¬îŠ ð‡μõ Üõ˜èÀ‚° å¼ °¬ø¾‹ Þ™¬ô. ܬî M†ì àò˜¾‹ Þ™¬ô. Üîù£™ úñŠð´ˆ¶Aø «ð„²‚° Þƒ«è ܘˆî«ñJ™¬ô.

Saturday, March 10, 2012

Arul 25 : குரு தரிசனம்! (Thenkalai Azhwar/Thumbikai Azhwar)

 

”மகா பெரியவா தனக்கு நெருக்கமா இருக்கறவாகிட்டயும், தன்னைச் சுத்தி இருக்கறவாகிட்டேயும்தான் கருணை காட்டுவார்னு நினைச்சா, அது தப்பு. அவருக்கு எப்பவுமே ஜனங்கமேல அபரிமிதமான அன்பு உண்டு. அவங்க கஷ்டப்படறதைப் பொறுத்துக்கவே மாட்டார். அவரால அதை சகிச்சுண்டு இருக்கமுடியாது!” என்ற பீடிகையுடன், பல வருடங்களுக்கு முன்னால் நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்றை விவரித்தார் பட்டு சாஸ்திரிகள்.

”திருமழிசைஆழ்வார் பிறந்த க்ஷேத்திரம் திருமழிசை. அந்த ஊருக்குப் பக்கத்திலேயே நூம்பல்னு ஒரு கிராமம் இருக்கு. இங்கே, மகா பெரியவா ஒருமுறை முகாமிட்டிருந்தார்.

ஒருநாள்… திருக்குளத்துல ஸ்நானம் பண்ணிட்டு, பக்கத்திலேயே இருக்கிற பெருமாள் கோயிலுக்கு வந்தார் பெரியவா. அப்போ மணி 11 இருக்கும்; சுள்ளுனு வெயில் அடிச்சிண்டிருந்தது. சூடுன்னா அப்படியரு சூடு!

கோயில் வாசல்ல பெரிய கதவும், அதுலேயே சின்னதா ஒரு கதவும் இருக்கும். அதைத் திட்டிவாசல்னு சொல்லுவா! அந்த வழியா உள்ளே போன பெரியவா, மதிலை ஒட்டி கொஞ்சம் நிழல் இருந்த இடத்துல போய் அப்படியே சாய்ஞ்சு உட்கார்ந்துட்டார். அவருக்கு எதிரே அடியேன்; பெரியவா கேக்கறதுக்கு எல்லாம் பதில் சொல்லிண்டு இருந்தேன்.

வெயில் நெருப்பா கொதிச்சிண்டு இருந்த இடத்துல நின்னுண்டிருந்தேன். இன்னும் கொஞ்ச நேரம் அப்படியே நின்னுண்டிருந்தா, காலே பொசுங்கிடும்போல இருந்துது. அப்படியரு சூடு! பெரியவாகிட்டே பேசிண்டிருந்த அதே நேரம், தரையோட சூடு பொறுக்கற வரைக்கும் ஒரு கால், அப்புறம் சட்டுன்னு அடுத்த கால்… இப்படியே கால்களை மாத்தி மாத்தி வெச்சு நின்னு சமாளிச்சுண்டிருந்தேன்!

மகா பெரியவா, நம்மோட மனசுல என்ன இருக்குங்கறதையே தெரிஞ்சுக்கற மகான். எதிர்ல நிக்கற என்னோட நிலைமை அவருக்குத் தெரியாம இருக்குமா? சட்டுன்னு பேச்சை நிறுத்தின பெரியவா, ”வெளியில என்னவோ பேச்சு சத்தம் கேக்கற மாதிரி இருக்கு. என்னன்னு போய்ப் பார்த்துட்டு வந்து சொல்லு!”ன்னார்.

விறுவிறுன்னு வெளியே வந்தேன். வாசல்ல நின்னு எட்டிப் பார்த்தேன். அங்கே ஒரு நூத்தம்பது, இருநூறு பேர் நின்னுண்டிருந்தா. எல்லாரும் மகா பெரியவாளை தரிசிக்கிறதுக்காகத்தான் நிக்கறாங்கன்னு தோணுச்சு. பெரியவாகிட்ட வந்து விவரத்தைச் சொன்னேன்.

ஆனா மகா பெரியவாளோ, ”அவா எதுக்கு வந்திருக்கா? ஸ்வாமி தரிசனத்துக்குதானே வந்திருக்கா?! சரியா கேட்டுண்டு வா!”ன்னு மறுபடியும் என்னை அனுப்பினார்.

‘அடடா… பெரியவா சொல்றதுபோல, வெளியில நிக்கறவா எல்லாரும் ஸ்வாமி தரிசனத்துக்கு வந்திருக்கலாம், இல்லையா? நமக்குத் தோணாம போச்சே! பெரியவாளை தரிசனம் பண்ணத்தான் வந்திருக்கானு நானாவே எப்படி நினைச்சுக்கலாம்?’ என்று யோசிச்சபடி, வாசல் பக்கம் நகர்ந்தேன்.

”அப்படியே கையோட, அவாள்லாம் வெயில்ல நிக்கறாளா, நிழல்ல நிக்கறாளானு பார்த்துண்டு வா”ன்னார் பெரியவர்.

‘நீ மட்டும்தான் கால் சூட்டோட என்கிட்ட பேசிண்டு நிக்கறதா நினைக்கறியோ?! உன்னைப்போல எத்தனை பேரு வெயில்ல கால்கடுக்க நின்னுண்டிருக்கானு உனக்குத் தெரியவேணாமா?’ன்னுதான், மகா பெரியவா என்னை அனுப்பிவைச்ச மாதிரி தோணிச்சு எனக்கு.

ஜனங்க கூட்டமா நின்னுண்டிருந்த இடத்துக்கு வந்தேன். ”எல்லாரும் கோயிலுக்கு ஸ்வாமி தரிசனத்துக்கு வந்திருக்கேளா… இல்ல, மகா பெரியவாளை தரிசிக்க வந்திருக்கேளா?”ன்னு கேட்டேன்.

”பெரியவாளை தரிசனம் பண்ணி, ஆசீர்வாதம் வாங்குறதுக்குதான் வந்திருக்கோம்”னு கோரஸா பதில் சொன்னா. ஓடி வந்து பெரியவாகிட்ட விஷயத்தைச் சொன்னேன்.

அவர் உடனே எல்லாரையும் உள்ளே அனுப்பிவைக்கச் சொன்னார். ”இங்கே மதிலோட நிழல் விழறது. எல்லாரும் அப்படியே நிழல்ல உட்கார்ந்துக்குங்கோ”ன்னார்.

வெயிலின் உக்கிரத்தைத் தாங்கமுடியாம தவிச்ச என்னோட நிலைமையைக் கவனிச்ச அதே நேரம், வெளியே ஜனங்க நின்னுட்டிருக் கிறதையும், அவங்களும் வெயில்ல கஷ்டப் படுவாங்களேங்கிறதையும் பெரியவா யோசிச்சு, அவங்களை உடனே உள்ளே அனுப்பச் சொன்னார் பாருங்கோ, அதான் பெரியவாளோட பெருங்கருணை.

இதைக் கேட்கறதுக்கு ரொம்பச் சின்ன விஷயம்போலத் தெரியலாம். ஆனா, எந்த ஒரு சின்ன விஷயத்துலேயும் நுணுக்கமான பார்வையோடு, ஜனங்க மேல மகா பெரியவா காட்டின அன்பையும் அக்கறையையும்தான் நாம இங்கே முக்கியமா கவனிக்கணும்.

கூட்டத்தோடு பேசிண்டிருந்த நேரத்துல, ”நீ போய் கோயிலைச் சுத்திப் பார்த்துட்டு வா”ன்னு என்னை அனுப்பினார். பெரியவா உத்தரவு ஒவ்வொண்ணுக்கும் ஏதாவது உள் அர்த்தம் ஒண்ணு இருக்கும்.

நான் பிராகாரத்தை வலம் வந்தப்ப, அங்கே பிள்ளையார் சந்நிதியைப் பார்த்தேன். ஆச்சரியமும் குழப்பமுமா இருந்தது. தென்கலை நாமத்தோட காட்சி தந்தார் பிள்ளையார். பெருமாள் கோயில்ல பிள்ளையார் எப்படி? தலையைப் பிய்ச்சுண்டேன். யோசிக்க யோசிக்க, பதிலே கிடைக்கலை.

கோயிலைச் சுத்தி முடிச்சு, மகா பெரியவா எதிரே வந்து நின்னேன். என்னை ஒருகணம் உத்துப் பார்த்தார்.

”என்ன… தென்கலை நாமம் போட்ட பிள்ளையார் இருக்காரேனு பிரமிச்சுட்டியோ? வைஷ்ணவ சம்பிரதாயப்படி அவரை ‘தும்பிக்கை ஆழ்வார்’னு சொல்லுவா!”னு விளக்கம் சொல்லிட்டுச் சிரிச்சார் பெரியவா.

Friday, March 9, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued…..

 

õ£vîõñ£ù Y˜F¼ˆî‹

Þˆî¬ù õò²‚°‚ W«ö ð‡í‚ Ã죶 â¡Á flooring(Üîñ ðþ õó‹¹) ¬õˆî ê†ìˆF«ô Þˆî¬ù õò²‚° «ñ«ô «ð£è‚ Ã죶 â¡Á ceiling-‹(à„ê õ󋹋) ¬õˆF¼‚è‚ Ãì£î£ â¡Á G¬ù‚°‹ð®ò£è Þ¼‚Aø¶! ÞŠ«ð£¶ 25 õò², 30 õò² â¡Á ªð‡èœ èLò£íñ£è£L¼Šð„ ê†ìˆ¬î‚ °¬ø ªê£™õ¶ ¶O‚Ãì Gò£ò«ñ Þ™¬ô. ¬ìò ÜCóˆ¬î Þ¡¬øò «è£÷£ÁèÀ‚ªè™ô£‹ è£óí‹. ÌÈ™ «ð£´õ ê£óî£ ê†ì‹ Þ™¬ô«ò! ã¡ ºŠð¶ õò²‚°‚ è™ò£íˆ«î£´ «ê˜ˆ¶ (ÌÈ™) «ð£´A«ø£‹? ê£vFó MûòˆF™ ïñ‚° ܈î¬ù Üô†Cò‹? Þ‰îŠ ªð£¶õ£ù ÜCóˆ¬î«ò£´, è™ò£í‹ ÌÈ™ ºîô£ù è£Kòƒè¬÷Š ªðKò îì¹ì™ àˆúõñ£è„ ªêŒõŠ ðí‹ îò£˜ ð‡E‚ ªè£œõ¶, â™ô£õŸP½‹ ªðKò b¬ñò£è èLò£í‹ â¡ø£™ å¼ Ý»ú§è£ô «êIŠ¹‹ «ð£î£î Ü÷¾‚° õóî†C¬ù‚è£è¾‹, Y˜ ªêùˆF‚èÀ‚è£è¾‹ ªêôõN‚è «õ‡®J¼Šð¶ ÝAòù¾‹ «ê˜‰¶ ê£vF«ó£‚îñ£ù è£ô ªè´M¡ð® Þ‰î ú‹vè£óƒè¬÷Š ð‡μõèJ™¬ô â¡ø vFF‚°‚ ªè£‡´ M†®¼‚Aø¶.

«õî ê£vFóƒèO™ ÞõŸÁ‚°Š ðí ú‹ð‰î«ñ ÃøŠðìM™¬ô. Þ¶ ï£ñ£èŠ ð‡E‚ ªè£‡«ì Üù˜ˆî‹.  «ñ«ô ªê£¡ù ↴‚ è™ò£íƒèO™ âF½«ñ ªð‡¬í»‹ ªè£´ˆ¶Š ðíº‹ ªè£´Šðî£è Þ™¬ô. Ýú§ó Mõ£èˆF™Ãì ªð‡ i†´‚è£ó˜èÀ‚°ˆ  ðí‹ ªè£´ˆ¶Š ðF½‚° ªð‡ õ£ƒA‚ ªè£œAø£¡. ܉î Mò£ð£ó«ñ Üú§óˆîù‹ â¡ø£™, "ªð‡¬í»‹ ªè£´ˆ¶Š ð투 ªè£´" â¡Á «è†ð¶ ï‹ î˜ñ ê£vFó‚è£ó˜èœ èŸð¬ùÃì„ ªêŒ¶ 𣘂è£î å¡Á. 'è¡ò£ ²™è‹' â¡ðî£è ªð‡μ‚°‚ ªè£´Šð¬îò£õ¶ ªè£…ê‹ ê£vFóˆF™ 効‚ ªè£‡®¼‚Aø«î îMó, Hœ¬÷ i†ì£¼‚° õóî†C¬ù ªè£´Šð ÜF™ Ýî£ó«ñJ™¬ô. Güñ£ù è™ò£í„ Y˜F¼ˆî‹ õóî†C¬ù åNŠ¹î£¡. Ü¬îŠ ð‡í£ñ™ õò² Mûòˆ¶‚°„ Y˜F¼ˆî‹ ªè£‡´ õ‰îF™ ¬ìò °´‹ð-êÍè õ£›‚¬è º¬ø«ò ¹ó‡´ M†®¼‚Aø¶. ªð‡èœ àˆ«ò£èˆ¶‚°Š «ð£õ¬î ªê£™A«ø¡. õóî†C¬í‚°‹, Y¼‚°‹, Ýì‹ðó‚ è™ò£íˆ¶‚°‹ «õ‡®ò Ü÷¾ ðí‹ «ê˜‚è º®ò£î«ð£¶, ê£óî£ ê†ì‹ ªó£‹ð ܸÃôñ£è õ‰¶ è™ò£íˆ¶‚° ÜõêóI™ô£ñ™ Üõè£ê‹ î‰î¶.

Thursday, March 8, 2012

Arul 24 : Cure to Lung Cancer

 

கா பெரியவர் மூலம் நன்மை பெற்றவர்கள் பட்டியல் மிக நீண்டது.  அவர் கருணை எல்லோர் மீதும் மழை போல் பொழிந்தது. அந்தக் கருணை மழையில் நனைந்தவர்கள் மகா பெரியவரிடம் மாறாத மரியாதையும் அன்பும் கொண்டிருந்தார்கள். அப்படி ஒரு சம்பவம்தான் இது.

1980-ல் கேரள ஆளுநராக இருந்தவர் திருமதி ஜோதி வெங்கடாசலம். அப்போது அவரிடம் செயலராகப் பணியாற்றி வந்தவர் டி.வி.சுவாமிநாதன். ஒரு டிசம்பர் மாதக் கடைசியில், அவரின் உடல்நிலை பாதித்து, தினமும் காய்ச்சல் வர ஆரம்பித்தது. கூடவே, எடையும் குறைந்துகொண்டு வந்தது. ரத்தப் பரிசோதனை செய்தார்கள்; எக்ஸ்ரே எடுத்துப் பார்த்தார்கள்.

பின்பு, சுவாமிநாதனைத் திருவனந்தபுரம் மருத்துவக் கல்லூரி நிபுணர்களிடம் கொண்டுபோய்க் காண்பிக்கலாம் என்று முடிவு செய்தார்கள். அங்கே, நுரையீரல் துறை நிபுணர்கள் அவரைப் பரிசோதித்தனர்.

‘நுரையீரலின் மேற்பகுதியில், புற்று நோய் ஆரம்பக் கட்டத்தில் இருக்கிறது!’ என்றார் முதன்மை மருத்துவர்.

விஷயம் உடனே ஆளுநர் திருமதி ஜோதி வெங்கடாசலம் அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப் பட்டது. மனிதாபிமானம் மிக்க அவர் பதறிப் போய், ‘சென்னையில் நல்ல மருத்துவ சிகிச்சை கிடைக்கும் என்றால், அங்கே சுவாமி நாதனைக் கூட்டிக்கொண்டு போங்கள். அதற்கான நடவடிக்கையை உடனே எடுங்கள்!’ என்றார். அதன்பின், சென்னை- அரசு பொதுமருத்துவமனையில் சுவாமிநாதனைச் சேர்த்தனர். அவரை, புகழ்பெற்ற மருத்துவரான டாக்டர் கே.வி.கிருஷ்ணசுவாமி, தீவிரமாகப் பரிசோதனை செய்தார்.

‘இதில் புற்று நோய் அறிகுறி எதுவும் தெரிய வில்லை. ஆனால், நுரையீரலின் மேல் பகுதியில் ஓர் அழுத்தம் தென்படுகிறது. அதை மீண்டும் பரிசோதித்துப் பார்க்க வேண்டும்!’ என்றார்.

இதற்கிடையே, டாக்டர் செரியனையும் சென்று பார்த்தார் சுவாமிநாதன். அவரது எக்ஸ்ரே படங்களை எல்லாம் பல கோணங்களில் வைத்துப் பார்த்த டாக்டர் செரிய னின் முகத்தில் சற்றுத் துயரம் தெரிந்தது.  ’இடது நுரையீரலின் மேலே புற்று நோய் பாதித்திருக்கிறது. உடனடியாக அறுவை சிகிச்சை மேற்கொண்டாக வேண்டும். ஏற்கெனவே நான்கைந்து மாதங்கள் வீணாகிப் போய் விட்டன. இனியும் காலதாமதம் செய்யாதீர்கள்!’ என்றார் அவர்.

பாவம், சுவாமிநாதனுக்கு என்ன செய்வதென்றே புரியவில்லை. 1981-ஆம் ஆண்டு, மார்ச் மாதம், அவர் டெல்லி போகவேண்டிய வேலை வந்தது. அங்கேயும் ஒரு சோதனை நடத்திப் பார்த்துவிட முயன்றார். அங்கே பிரபல மருத்துவர் டாக்டர் கோபினாத், சுவாமிநாதனின் நுரையீரலைப் பரிசோதனை செய்து பார்த்துவிட்டு, டாக்டர் கிருஷ்ணசுவாமி சொன்னது போலவே, ”நுரையீரலின் மேற்பகுதியில் அழுத்தம் இருக்கிறது. மூன்று மாதங்கள் தொடர்ந்து மருந்துகள் சாப்பிட்டு விட்டு, பின்னர் எக்ஸ்ரே எடுத்துப் பரிசோதனை செய்யலாம், கவலைப்படாதீர்கள்!’ என்றார்.

சுவாமிநாதனுக்கு மகா பெரியவாளிடம் அளவு கடந்த பக்தி உண்டு. அவர் எப்போதும் தன் மீது அலாதியான பரிவு காட்டி வந்திருப்பது அவருக்கு நினைவு வந்தது. பெரிய பெரிய மருத்துவர்கள் எல்லாம் இப்படி வெவ்வேறான கருத்துக்கள் கூறியதில், அவருக்கு மிகவும் கவலையாகப் போய்விட்டது. ஆரம்பத்திலேயே மகா பெரியவாளிடம் சரணடைந்திருக்கலாமோ என்று

வருத்தப்பட்டார். எத்தனை பெரிய குழப்பமாக இருந்தாலும், அவரிடம் தாம் கொண்டிருந்த அளவற்ற பக்தி தம்மைக் காப்பாற்றும் என்று பரிபூரணமாக நம்பினார்.

அப்போது, கர்நாடக- மகாராஷ்டிர எல்லை யில் மகா பெரியவா தங்கி, பக்தர்களுக்கு அருள்பாலித்துக்கொண்டிருந்தார்.

சுவாமிநாதனின் சார்பாக அவரது நெருங்கிய நண்பரும், பெரியவாளின் பரம பக்தருமான ஜோஷி என்பவர், சுவாமிநாதன் படும் துன்பத்தை பெரியவாளிடம் எடுத்துச் சொன்னார்.

அதன்பின், மகா பெரியவா சில மணி நேரம் கடும் மவுனம் அனுசரிக்கத் தொடங்கிவிட்டார்.

அப்போது அவரின் முகாரவிந்தத்தில் ஏற்பட்டிருந்த தேஜோமயமான ஒளி, அனைவரையும் ஆச்சரியத்துக்குள் ளாக்கியது. ‘அது என்ன அப்படிப்பட்ட ஒரு பிரகாசம்!’ என்று சுற்றி இருந்தவர்கள் கொஞ்சம் பயந்து கூடப் போனார்கள்.

சற்று நேரத்துக்குப் பிறகு, மவுனத்தைக் கலைத்தார் பெரியவா. எதிரே நின்றுகொண்டிருந்த ஜோஷி மற்றும் கண்ணன் இருவரையும் அருகில் அழைத்து, ‘அவனுக்கு அதெல்லாம் ஒண்ணும் வராது!’ என்று மிகவும் கருணை யோடு, ஆனால் அழுத்தமாகச் சொன்னார்.

ஜோஷி இதைத் தொலைபேசி மூலம் சுவாமிநாதனிடம் சொல்ல, அவருக்கு ஒரே மகிழ்ச்சி! இனம் தெரியாத புத்துணர்ச்சி! ஜோஷியின் வார்த்தைகள் மகா பெரியவாளின் வாய் வார்த்தைகளாகவே அவர் காதில் விழ, மெய்சிலிர்த்துப் போனார்.

அன்றைய தினத்திலிருந்து, மாலையில் காய்ச்சல் வருவது நின்றது.  முகத்தில் இருந்த தளர்ச்சியும், சோர்வும், கவலை ரேகைகளும் மெள்ள மெள்ள அகன்றன. உடல் எடை குறை வதும் நின்றது. முகத்தில் ஒரு புதிய பொலிவு வந்தது.

ஆனால், மே மாதத்திலிருந்து மறுபடியும் அவருக்கு உடம்பு படுத்த ஆரம்பித்துவிட்டது. ஓயாத இருமலும், காய்ச்சலும் வர ஆரம்பித்தன.  கேரள ஆளுனரின் குடும்ப ஆலோசகரான ஒரு மருத்துவர், சுவாமிநாதனின் பழைய எக்ஸ்ரே படங்களையும் மருத்துவக் குறிப்புகளையும் பார்த்துவிட்டு, மிக நவீன கருவியால் இன்னும் சில படங்கள் எடுத்துப் பார்த்தார்.

அந்த நிபுணரின் முகம் வருத்தத்தில் தோய்ந்தது. படத் தில், நுரையீரலின் மேல் பக்கத்தில் புதிதாக ஒரு நிழல் தெரிந்தது. சுவாமிநாதனுக்குப் புற்று நோய் இரண்டாம் கட்ட நிலையை அடைந்துவிட்டது என்றும், ஆனால் அறுவை சிகிச்சையை அவர் தாங்கும் நிலையில் இல்லை என்றும் கூறினார்.  ’உடனடியாக கீமோதெரபி எனப்படும் கதிர் இயக்க சிகிச்சை தொடங்க வேண்டும். அதுகூட இறுதி நிலை வலியினால் உண்டாகும் வேதனையைக் குறைக்கத்தான் உதவும்!’ என்றார்.  அவர் ஆளுநருக்கு ஒரு தனிக்குறிப்பும் எழுதி அனுப்பினார். அதில், மூன்று மாதங்களுக்குள் சுவாமிநாதனின் உயிருக்கு ஆபத்து வரக்கூடும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

ஆளுனர் திருமதி ஜோதி வெங்கடாசலத்துக்குத் தன் உதவியாளர் சுவாமிநாதன் மீது மிகவும் பரிதாபம் உண்டாயிற்று. மறுபடியும் டெல்லி அகில இந்திய மருத்துவ மனையைத் தொடர்புகொண்டு, மூத்த மருத்துவர் ஒருவரின் ஆலோசனையின்பேரில் சுவாமிநாதனை சென்னைக்கு அனுப்பி, ரயில்வே ஆஸ்பத்திரியில் சேர்க்கச் செய்தார். அங்கே, சுவாமிநாதனின் இதயம் மிகவும் பலகீனமாக இருப்பதாகவும், அதன் காரணமாக இதயத்தில் ரத்தம் தேங்கிப்போய், தாங்கும் சக்தியைக் கடந்ததும் வெடித்து விடும் போன்ற அபாய கட்டத்தில் இருப்பதாகவும், பெரிய குண்டைத் தூக்கிப் போட்டார்கள்.

சுவாமிநாதன் நடுநடுங்கிப்போனார். மீண்டும் நண்பர் ஜோஷியிடம் தன் நிலைமையை எடுத்துச்சொல்லி, பெரியவாளிடம் முறையிடுமாறு கேட்டுக் கொண்டார். அதன்படி, ஜோஷியும் மகா பெரியவாளை மீண்டும் தரிசித்து, ‘சுவாமிநாதனின் மனைவிக்கு மாங்கல்ய பிஷை கேட்கிறேன், சுவாமி!’ என்று சொல்லிக் குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதார்.

பக்தரின் அபாய நிலை தெரிந்தும், மகா பெரியவா சும்மா இருப்பாரோ?  சிறிது நேர மவுனத்துக்குப் பின், ஸ்னானம் செய்யப் புறப்பட்டர். ஜோஷி தம்பதியர் பயபக்தியுடன் ஒதுங்கி நின்றனர்.

நீர் நிறைந்த தொட்டியில் இறங்கி நின்ற பெரியவா, ஜோஷியை அருகில் அழைத்தார். சுவாமிநாதன் பற்றிய முழு விவரங்களையும் மீண்டும் ஒரு முறை சொல்லச் சொன்னார். பிறகு ஒரு தடவை

நீரில் மூழ்கி எழுந்தார். ‘அவனுக்கு ஒன்றும் ஆபத்து வராது. அவனுக்கு இது புனர் ஜன்மம்!’ என்று உத்தரவு தருவது போன்று அருளினார்.

ஜோஷி இதை சுவாமிநாதனுக்குத் தெரிவித்து, தைரியமாக இருக்கும்படி கேட்டுக்கொண்டார்.

நவீன கருவிகளின் கணிப்பு, மருத்துவர்களின் கெடு, நிபுணர்களின் கருத்துக்கள் எல்லாம் அவருக்கு மூன்று மாதங்களே என்று நிர்ணயித்து விட்ட பிறகு, எப்படித் தைரியமாக இருப்பது? எந்த சக்தியால் இதை மாற்ற முடியும்?

மறுபடி, டெல்லியில் 15 நாட்கள் சோதனைகள் நடந்தன. மகா பெரியவாளே ‘அவனுக்குப் புனர்ஜன்மம்’ என்று கூறிவிட்ட பிறகு, அந்தத் தெய்வத்தின் வாக்குக்கு மறுவாக்கு உண்டோ? அதற்கான பலன்கள் கிட்டவே செய்தன. எல்லோரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தும் அளவுக்கு, ஓர் அற்புதமே நிகழ்ந்திருந்தது. திருவனந்தபுரத்தில் எடுத்த எக்ஸ்ரே படத்தில் காணப்பட்ட கரு நிழல், டெல்லியில் எடுத்த படத்தில் முற்றிலும் மறைந்திருந்தது.

டெல்லி பரிசோதனையின் முடிவில், சில எதிர்பாராத உண்மைகள் தெரிய வந்தன. சுவாமிநாதனுக்குப் பிறவியிலேயே மூக்குத்தண்டில் வளைவு உண்டு. அதன் காரணமாக, அவருக்கு ஜலதோஷம் பிடிக்கும்போதெல்லாம் சளி வெளியே வராமல், நுரையீரலுக்குள் சேர்ந்து, உறைந்து போய், அதனால்தான் நுரையீரலில் அழுத்தம் காணப் பட்டது. அதுதான் கரு நிழல் போல் எக்ஸ்ரேயில் தெரிந்திருக்கிறது. அதைத்தான் புற்று நோய் என வல்லுநர்கள் தவறான முடிவுக்கு வரக் காரணமாக இருந்தது.

சுவாமிநாதனுக்குத் திருவனந்தபுரம் மருத்துவ மனையில் ஒரு சிறு அறுவை சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டு, அவர் பூரண குணம் அடைந்தார். மூன்று மாதமே அவருக்கு ஆயுட்காலம் என்று புகழ்பெற்ற மருத்து வர்கள் சொல்லியிருந்தபோதும், பெரியவாளிடம் அவர் கொண்டிருந்த அளப்பரிய பக்தி அவரைக் காப்பாற்றியது.

அவர் மகா பெரியவாளை தரிசனம் செய்யச் சென்றபோது, அவர் தம் அருகில் இருந்த கண்ணனிடம், ‘சுவாமிநாதன் வந்திருக்கானே, பார்த்தியா?  புற்று நோய், அது இதுன்னு அவனை பயமுறுத்திட்டாளாமே?’ என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாராம்.

மகானின் கருணைக் கடாட்சம் கிடைத்துவிட்டால், அதற்கு மேல் வேறு என்னதான் வேண்டும்?

Wednesday, March 7, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued….

 

ñìˆF™ ªêŒ¶œ÷ ãŸð£´

ãªö†´ õòC™ è™ò£í‹ ð‡í º®ò£M†ì£½‹, ê†ì‹ ܸñF‚Aø õò² õ‰î¾ì«ùò£õ¶ è™ò£íˆ¬îŠ ð‡EMì «õ‡´‹ â¡ðîŸè£è "è¡Qè£î£ù †óv†" â¡Á 塬ø Ýó‹HˆF¼‚A«ø£‹. ã¬öò£ù ªð‡ °ö‰¬îèÀ‚°Š ðí‹ Þ™ô£î è™ò£í‹ ïì‚èM™¬ô â¡Á Þ¼‚è‚Ã죶 â¡Á àˆ«îꈫ Þ‰î ®óv®L¼‰¶ õêFJ™ô£îõ˜èÀ‚°Š ðóñ C‚èùñ£è„ ªêô¾‚°Š ðí‹ ªè£´ˆ¶‚ è™ò£í‹ ð‡E ¬õ‚A«ø£‹. Þ àðè£ó‹ ð‡μõ¶ ªðKò ¹‡Eò‹. ¬ìò î˜ñˆ¶‚° «ê¬õ ªêŒAø ð£‚Aòˆ¬î Þ¶ . ñŸø ü£Fèœ Hó£‹ñí˜è¬÷Š «ð£ô Þˆî¬ù AK¬ê ªè†´Š «ð£èM™¬ô. ܉î ü£FèO™ Þˆî¬ù õóîV¬í‚ ªè£´¬ñ«ò£, ªð‡èœ Þˆî¬ù ªð¼õ£Kò£è‚ 裫ôx 𮊹, àˆ«ò£è‹ â¡Á «ð£Œ võ«ò„¬êò£èˆ FK»‹ð®ˆ 'î‡E ªîOˆ¶' M†®¼‚Aø G¬ô¬ñ«ò£ Þ™¬ô. Ýîô£™ ã¬öŠ Hó£‹ñíŠ ªð‡è¬÷ àˆ«îCˆ«î Þ‰î ®óv† ãŸð´ˆîŠ ð†®¼‚Aø¶. Þ‰î è¡Qè£î£ù ®óv´‚°‹ êK, «õîóþí ïþˆFó‚ è£E‚¬è‚°‹ êK, Hó£‹ñí˜è¬÷ˆ îMó ñŸøõ˜èOì‹ ðí‹ õ£ƒè‚ Ã죶 â¡ð¶ â¡ ÜHŠó£ò‹. è£óí‹, Þõ¡ ð‡Eù ‚° ñŸøõ˜è¬÷ penalty (Üðó£î‹) ªê½ˆ¶‹ð®Š ð‡í‚Ã죶 â¡ð¶î£¡.

«õî M†ì¶ Þõ¡ ð‡Eù ªðKò . ê†ìˆ¶‚° à†ð†´Ãì Üî¡ð®ò£ù IQñ‹ õòC½‹ ªð‡èÀ‚°‚ è™ò£í‹ ð‡í£ñ™ M†®¼Šð¶, Ü«î ñ£FK Ü™ô¶ ܬîMìŠ ªðKò . Üîù£™ Þ‰îˆ îŠ¹‚è¬÷ Gõ¼ˆF ð‡μõîŸè£è„ ªêŒF¼‚Aø ãŸð£´èÀ‚° Þõ«ù ðí‹ ªè£´‚è «õ‡´‹. ñŸøõ˜è¬÷ àðˆóM‚è‚ Ã죶. ܊𮄠ªêŒî£™ Þ¶ Þó‡«ì£´ Í¡ø£õ¶ îŠð£°‹. Hó£‹ñí¡î£¡ ÞŠªð£¿¶ â‰îˆ ªî£N½‚° «õ‡´ñ£ù£½‹ «ð£Œ ê‹ð£F‚Aø£«ù! «õ‡ì£î ‚÷ŠèÀ‚°‹ «èO‚¬èèÀ‚°‹ ò«îwìñ£è„ ªêôõN‚Aø£«ù! Üîù£™ Þõ«ù Þ‰î Þó‡´‚°‹ ªè£´‚è «õ‡´‹ â¡ð¶ â¡ ÜHŠó£ò‹. F¼ñ£ƒè™ò‹, ìøŠ¹ì¬õ, Íý§˜ˆî «õw® Þ¬õ ªè£´ˆ¶ ªõ° C‚èùñ£è‚ è™ò£íˆ¬î º®Šð è¡Qè£î£ù ®óv®¡ Íô‹ FóMò úý£ò‹ ªêŒòŠð´Aø¶. «õîóþ툶‚è£èŠ ð‡Eò ãŸð£´èO¡ Ü÷¾‚°‚ Ãì Þ‰î‚ è¡ò£î£ù ãŸð£´ F¼ŠFèóñ£èŠ Hó„ê¬ù¬òˆ b˜‚èM™¬ô. Þ¬î ªó£‹ð õ¼ˆîˆ«î£´ ªê£™A«ø¡. èìŠð£¬ó¬ò º¿ƒAùõ‚° ²‚°‚ èû£ò‹ ªè£´ˆî ñ£FK, °†®„ ²õó£èŠ «ð£ù Hó£‹ñí êÍ舶‚° ã«î£ ¶O Þîù£™ ð‡í º®‰F¼‚Aø¶. ÞŠ«ð£¶ è¬ó ¹ó‡´ õ‰F¼‚Aø Üî˜ñŠ Hóõ£ýˆ¶‚° Ü¬í «ð£ì «õ‡´‹ â¡ø â‡í«ñ ªð‡¬íŠ ªðŸøõ˜èÀ‚° Þ™ô£î †óv¬ì utilise ªêŒ¶ ªè£œ÷ (ðò¡ð´ˆF‚ ªè£œ÷) «ð£¶ñ£ùõ˜èœ õóM™¬ô. è£ôˆF™ è™ò£íñ£èM™¬ô«ò â¡ø èõ¬ô ªð‡¬íŠ ªðŸøõ˜èÀ‚° M†´Š «ð£Œ, Üõ˜èœ 𣆴‚°Š ªð‡¬í ê‹ð£ˆFòˆ¶‚° M†´Mìô£‹ â¡Á ý£Œò£è G¬ù‚Aø ªð£¿¶, ï£ƒèœ '®óv†' ¬õˆ¶ â¡ù ð‡μõ¶?ÞŠ«ð£¶ ªð‡¬íŠ ªðŸøõ˜èœ Hœ¬÷ «î´õŠ ðF™ ÜõÀ¬ìò àˆF«ò£èˆ¶‚°ˆî£¡ ªóèñ¡«ìû¡ «î´õî£è ï‹ «îêˆF™ ¶˜ˆî¬ê ãŸð†®¼‚Aø¶. I…Cù£™ õ¼ûˆF™ ä‹ð¶ èLò£íˆ¶‚° àîM ªêŒA«ø£‹. å¼ õ¼ûˆF™ äò£Jó‹ ªð‡èœ «õ¬ô‚°Š «ð£Aø£˜èœ. Ü¬îŠ «ð£ôŠ ðˆ¶ ñ샰 ªð‡èœ àˆF«ò£è‹ «î® ܬôAø£˜èœ â¡ø£™ ï£ƒèœ ªê£™Aø õòC™ è™ò£í‹ ð‡E‚ªè£œ÷ 50 «ð˜î£¡ A¬ì‚Aø£˜èœ! Þ‰î ®óv† ¬õˆî¶, ã«î£ â¡ duty-™  fail ÝèM™¬ô â¡Á ⡬ù ù úñ£î£ùŠ ð´ˆF‚ ªè£œ÷ˆî£¡ ªè£…ê‹ Hó«ò£üùŠð´Aø¶! ê†ì õó‹¹ î£‡®ù¾ì«ù«ò è™ò£í‹ ð‡E‚ ªè£´‚°‹ð®ò£èõ£õ¶ º¡«ùŸð£´è¬÷ˆ îò£ó£è„ ªêŒ¶¬õˆ¶‚ ªè£œÀ‹ð® î£ò£˜ îèŠðù£˜ñ£˜èÀ‚° å¼ ñ£ù‹, «õè‹, ²ó¬í Hø‚è£î£ â¡ð ÞŠð® ð„¬êò£è„ ªê£™A«ø¡.

Tuesday, March 6, 2012

Arul 23 : Assigned Job

 

ஒருமுறை திருப்பதி சென்றுவிட்டு நானும் என் ஆடிட்டர் நண்பரும் வரும் வழியில் காஞ்சி சென்று ஸ்வாமிகளை தரிசனம் செய்யும் எண்ணத்துடன் மடத்துக்கு சென்றோம். அன்று வெள்ளிக்கிழமை. ஸ்வாமிகள் திருப்பதியில் பெருமாளுக்கு அபிஷேகம் எப்படி நடைபெற்றது என்று விசாரித்து விட்டு என்னுடைய வங்கி எப்படி ...இருக்கிறது என்றும் விசாரித்தார். அது முடிந்ததும் விடை பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்து ஓரமாக நின்றோம்.மணிபகல் இரண்டாகி விட்டது. ஸ்வாமிகள் அநத கணக்கர் இரண்டுபேரையும் போய் மடத்தில் சாப்பிடச் சொல்லு என்று மடத்து சிப்பந்தி ச்ரீகணடன் மூலமாக ஆணையிட்டார்.

நாங்களும் போய் உணவருந்திவிட்டு மறுபடியும் வந்து நின்றோம். எங்களைப் பார்த்ததும் ஸ்வாமிகள் இப்படியே இருங்கள் உங்களுக்கு ஒரு வேலை இருக்கிறது என்றார்.எங்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. எங்களைப் போன்ற சாமனியர்களால் ஸ்வாமிகளுக்கு வேலை செய்ய முடியுமா?

அப்போது மடத்து சிப்பந்தி வந்து ஸ்வாமிகளிடம் ச்ரீரங்கம் ஜீயர் ஸ்வாமிகளிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வந்திருப்பதாகக் கூறினார். அந்தச் சமயம் ச்ரீரஙகம் ரங்கநாத ஸ்வாமியின் ராஜகோபுரப் பணி நடந்து கொண்டு இருந்தது. ஸ்வாமிகளும் அதை உரக்கப் படிக்கும்படி அவரிடம் சொன்னார். அதில் கோபுரப் பணி எப்படி நடந்து கொண்டு இருக்கிறது என்றும் இன்னும் எவ்வளவு பாக்கி இருக்கிறது என்றும் எழுதி இருந்தார்.

அப்போது ஸ்வாமிகள் அவரிடம் கொஞ்சம் நிறுத்து என்று கூறி விட்டு என்னைப் பார்த்து உன்னுடைய வேலை வரப்போகிறது என்றார். நான் ஒன்றும் புரியாமல் விழித்தேன்.அடுத்த வரிகளில் அந்தக்கடிதத்தில் ச்ரீ. ஜீயர் ஸ்வாமிகள் கோபுரம் கட்டுவதற்கு நன் கொடை அளிக்கும் நிறுவனங்களுக்கு வருமான வரியிலிருந்து முழு விலக்கு அளிப்பதற்காக மத்திய அரசாங்கத்தின் நிதி துறைக்கு அனுப்பபட்ட விண்ணப்பம் இன்னும் பரிந்துரை செய்யப்பட்டு ஆர்டர் வந்து சேரவில்லை. ஆதலால் ஸ்வாமிகளின் உதவியை இந்த விஷயத்தில் கோரி இருந்தார்.

உடனே ஸ்வாமிகள் என்னைப் பார்த்து நீதானே வங்கியின் வருமானவ்ரி கணக்கு வழக்குகளை கவனித்துகொண்டு இருக்கிறாய். உனக்குத்தான் டெல்லியில் மத்திய வருமானவரித்துறையின் குழுவின் தலைமையாளரை நன்றாகத்தெரியுமே. அவரிடம் சொல்லி சீக்கிரம் பர்மிஷன் வாங்கிக்கொடு.

நல்ல காரியத்தில் பங்குகொண்ட பலனும் வரும் என்றார். அவருடைய பெரிய நிலைக்கு கண்ணசைத்தால் நிதிமந்திரியே இதை செய்து முடித்திருந்திருப்பார் .

இருந்தாலும் என்னைப்போல எளியவனிடம் இந்தப் பணியைக் கொடுத்தது எனக்கு அவர் செய்த அருள். அவர் சொன்னபடியே அப்போது CBDT சேர்மனாக இருந்த டாக்டர். சிவஸ்வாமியிடம் அணுகி ஸ்வாமிகளின் விருப்பத்தைச் சொன்னதும் உடனே விலக்கு அளிக்கும் ஆர்டரை மத்திய கெஜட்டில் பதிவு செய்துவிட்டார்.
இதில் எனக்கு புரியாதது கடிதம் வருவதற்கு முன்பே எப்படி எனக்கு வேலை வரப்போகிறது என்றும், கடிதத்தின் பாதியில் படிக்காமலேயே நிறுத்தி எனக்குரிய பகுதி வரபோகிறது என்று எப்படிச் சொன்னார். அவர்தான் முக்காலமும் உணர்ந்த மஹானாயிற்றே இது ஒரு பெரிய விஷயமா அவருக்கு?

Monday, March 5, 2012

Deivathin Kural Part#2 Continued….

 

ñíŠHœ¬÷J¡ èì¬ñ

õóù£è Þ¼‚èŠð†ì Hœ¬÷èÀ‹ Þ úý£ò‹ ªêŒò «õ‡´‹. ê£î£óíñ£è, ñ£î£ HèO¡ õ£˜ˆ¬î‚°Š ¹ˆFó˜èœ ñ£Á ªê£™ô«õ Ã죶. ܊𮄠ªê£™½‹ð®  ¹ˆFó˜èÀ‚° àð«îê‹ ªêŒò‚Ã죶. 㟪èù«õ º¡ù£¬÷Š «ð£ôŠ Hœ¬÷èœ ÜŠð£, Ü‹ñ£¾‚°‚ 膴Šð†®ó£î Þ‚è£ôˆF™ ï£Â‹ Üõ˜è¬÷‚ W›Šð®ò£ñ™ Þ¼ŠðF™ á‚è‚Ã죶. Þªî™ô£‹ âù‚°ˆ ªîK‰î£½‹, Mõ£ý Mûòˆ¬îŠ ðí ú‹ð‰ºœ÷î£èŠ ð‡EŠ Hó£Yùñ£ù ï‹ vFg î˜ñˆ¶‚° à‡ì£‚°Aø ªðKò ý£Q¬òŠ 𣘂Aø«ð£¶, Þ‰î å¼ MûòˆF™ ñ†´‹ Hœ¬÷èœ âù‚° Ýîóõ£è ÜŠð£, Ü‹ñ£Mì‹ õ£î‹ ð‡E, "õóîV¬í»‹, Y¼‹ «è†è£M†ì£™î£¡ è™ò£í‹ ªêŒ¶ ªè£œ«õ¡' â¡Á úˆò£‚óý‹ ð‡í «õ‡´‹ â¡Á ªê£™ôˆ «î£¡ÁAø¶.

Güñ£ù úˆò£‚óýñ£è Þ¼‚è«õ‡´‹. ªðŸ«ø£˜ «è†èM™¬ô â¡ðîŸè£è Hœ¬÷ Üõ˜è¬÷ 嶂AM†´ è™ò£í‹ ð‡E‚ ªè£‡ì£™ ܶ úˆò£Aóý‹ Þ™¬ô. úˆò£‚óý‹ â¡ø£™ ÜF«ô Fò£è‹ Þ¼‚è«õ‡´‹. Üîù£™ õóîV¬í Þ™ô£ñ™ è™ò£í‹ ð‡E‚ ªè£œ÷ ñ£†¯˜è÷£? úK, ÜŠð®ò£ù£™  è™ò£í«ñ ð‡E‚ ªè£œ÷£ñ™ Hó‹ñê£Kò£è Þ¼‰¶ M´A«ø¡' â¡Á Fò£èñ£è âF˜Š¹ ªêŒî£™î£¡ úˆò£‚óý‹. ÞŠð® ð‡Eù£™ â‰îˆ î£ò£˜-îèŠðù£˜ ñù²‹ ñ£ø£ñ™ «ð£è£¶. ޶ ÞŠ«ð£¶ Þ¬÷ë˜èœ ªêŒò «õ‡®ò ªðKò Y˜F¼ˆî‹. èôŠ¹ ñí‹, è£î™ è™ò£í‹ ð‡E‚ ªè£œõ¶ ñ£FKò£ù ê£vFó M«ó£îñ£ù è£Kòƒè¬÷„ ªêŒ¶ ªð¼¬ñŠð´õ ðF™ ê£vF«ó£‚îñ£ù Þ‰î õóîV¬íªò£NŠ¹‚° ¬ìò Þ¬÷ë˜èœ àÁF«ò£´ êè£ò‹ ªêŒî£™ Þ¶«õ ªðKò Y˜F¼ˆîñ£J¼‚°‹. ñ£î£-Hî£-°¼ â¡Á Í¡¬ø «õî«ñ ªê£™LJ¼‚Aø«î£ Þ™¬ô«ò£? Üîù£™ ñ£î£-Hõˆ î£ù£è å¼ ¹ˆFó¡ âF˜ˆ¶‚ ªè£œ÷‚ Ã죶 â¡ø£½‹ ÞŠ«ð£¶  - °¼ â¡Á «ð˜ ¬õˆ¶‚ ªè£‡´ à†è£˜‰F¼‚Aø¡ - ªê£™õ õóîV¬í MûòˆF™ ñ†´‹ ñ£î£ Hî£M¡ ÜHŠó£ò‹ ê£vFóŠð® Þ™ô£M†ì£™ Hœ¬÷èœ Üõ˜èœ âF˜ˆ¶ õ£î‹, úˆò£‚óý‹ ð‡í «õ‡´‹. Þ¶ ï‹ »õ˜èœ, 裡ú˜ ñ£FK ï‹ êÍèˆF™ ¹¬ó«ò£® ÜK‚Aø å¼ ªè£´¬ñ¬ò ÜèŸP ï‹ úºî£ò ñÁñô˜„C‚°„ ªêŒAø ñèˆî£ù ªî£‡ì£è Þ¼‚°‹. ï‹ ñîˆF¡ «ñ¡¬ñJ™ àœ÷ ï‹H‚¬è‚è£è ñ†´‹ Þ¡P, ñQî£Hñ£ù‚ èì¬ñò£è¾‹ Þ¬î ï‹ Þ¬÷ë˜èœ ªêŒò º¡õó «õ‡´‹. ªï´ƒè£ôŠ ðJó£è¾‹, âF˜è£ôˆ¶‚° àˆîóõ£îñ£»‹, IèŠ ð£¶è£Šð£è¾‹ Þ¼‚Aø Mõ£ý‹ â¡ø MûòˆF™ ªðKòõ˜èœ 𣘈¶Š ªð‡¬í G„êò‹ ªêŒAøð®î£¡ Hœ¬÷èœ ªêŒò«õ‡´‹. Ýù£™ Ü‰îŠ ðJ¬ó«ò Ì„C ÜK‚Aø ñ£FK õ‰F¼‚Aø õóîV¬í ªè£´¬ñ‚° à쉬îò£è Þ¼‰¶ Mì‚Ã죶. ÜŠð£, Ü‹ñ£ ªê£Ÿð®«è†ð«î£´ êÍ舶‚°„ ªêŒò «õ‡®ò èì¬ñ»‹ Þ¼‚Aøî™ôõ£?õóîV¬í «è†ì£™ è™ò£íˆ¶‚°‚ 臮Šð£è ñÁˆ¶Mì «õ‡®ò¶ Hœ¬÷J¡ èì¬ñ. Þ¶ °´‹ðˆ¶‚°, ñ숶‚°, êÍ舶‚°, ªð‡ °ôˆ¶‚° â™ô£õŸÁ‚°‹ ªêŒAø ªî£‡´. ÞŠð®ò£è Þ¬÷ë˜èœ â™ô£¼‹ êðî‹ ªêŒ¶, ܬî G¬ø«õŸø «õ‡´‹.

Sunday, March 4, 2012

Arul 22: அதிதி போஜனத்தைப் பற்றி பெரியவா சொன்ன ஒரு உண்மை நிகழ்ச்சி..(Athithi Bojanam)

 

அதிதி போஜனத்தைப் பற்றி பெரியவா சொன்ன ஒரு உண்மை நிகழ்ச்சி...............

"தொள்ளயிரத்து முப்பதெட்டு, முப்பத்தொம்போதுன்னு ஞாபகம் (Around 1938/39A). நம்ம ஆச்சார்யாள் மடம் கும்பகோணத்தில் இருந்தப்போ, நடந்த ஒரு சம்பவம். எல்லாரும் ஸ்ரத்தையா கேட்டுட்டாலே, இதோட மஹிமை நன்னா புரிஞ்சுடும்! 

கும்பகோணத்தில் கும்பகோணம் மாமாங்க குளத்தில., தோட மேலண்டக் கரைல ஒரு பெரிய வீடு உண்டு. அதுல குமரேசன் செட்டியார்னு பலசரக்கு வியாபாரி ஒர்த்தர் குடியிருந்தார். எனக்கு நன்னா ஞாபகம் இருக்கு....... அவரோட தர்மபத்னி பேரு சிவகாமி ஆச்சி! அவா காரக்குடி பக்கத்ல பள்ளத்தூர சேந்தவா. அவாளுக்கு கொழந்தை குட்டி கெடையாது. அவா ஊர்லேர்ந்து நம்பகமா ஒரு செட்டியார் பையன அழைச்சுண்டு வந்து ஆத்தோட வெச்சுண்டு, மளிகைக் கடைய அவன் பொறுப்புல விட்டிருந்தா. செட்டியாருக்கு அப்போ, அம்பது, அம்பத்தஞ்சு வயஸ் இருக்கலாம்........அந்த ஆச்சிக்கு அம்பதுக்குள்ளதான் இருக்கும். சதா சர்வ காலமும் ரெண்டுபேரோட வாய்லேர்ந்தும் "சிவ சிவ சிவ சிவ" ங்கற நாமஸ்மரணம்தான் வந்துண்டு இருக்கும். வேற பேச்சே கெடையாது!

செட்டியார் வீட்ல ஒரு ஒத்தை மாட்டுவண்டி இருந்துது. அதுல ஆச்சிய ஒக்கார வெச்சுண்டு செட்டியாரே ஒட்டிண்டு போவார்! நித்யம் காலங்கார்த்தால ரெண்டு பெறும் வண்டில காவிரிக்கு ஸ்நானம் பண்ண வருவா....ஸ்நானத்த முடிச்சுண்டு அப்டியே நம்ம மடத்துக்கும் வந்து நமஸ்காரம் பண்ணிப்டு ஆசீர்வாதம் வாங்கிண்டு போவா . அப்பிடி ஒரு அன்யோன்யமா இருந்தா.

இதெல்லாம் தூக்கியடிக்கற மாதிரி, ஒரு விஷயம் என்னன்னா.............அந்த தம்பதிகள் பல வர்ஷங்களா அதிதி போஜனம் பண்ணிண்டிருந்தா! பிரதி தெனமும் மத்யான்னம் எத்தனை சிவனடியார்கள் வந்தாலும், அவாளுக்கு முகம் கோணாம, அவாளோட கால்களை வாசத்திண்ணையில் ஒக்காரவெச்சு அலம்பி, வஸ்த்ரத்தால தொடச்சு, சந்தனம் குங்குமம் இட்டு, கூடத்ல ஒக்காரவெச்சு, ஏதோ இருக்கறதப் போடாம, ஒவ்வொரு அடியாருக்கும் என்னென்ன பிடிக்கும்னு கேட்டு அதை வாங்கிண்டு வந்து சமைச்சுப் போடுவா. ஆத்ல சமையலுக்கு ஆளெல்லாம் இல்லே! அந்த அம்மாவே தன் கையால சமைச்சுப் போடுவா! அப்டி ஒரு ஒசந்த மனஸ்!

எனக்கு எப்பிடி இதெல்லாம் தெரியுங்கறேளா? நம்ம மடத்துக்கு வந்துண்டு இருந்த சுந்தரமையர்தான் செட்டியாரோட கணக்கு வழக்கெல்லாம் பாத்துண்டு இருந்தார். அவர்தான் இதெல்லாம் சொன்னார்..... ஒருநாள் நல்ல மழை! ஒரு அதிதியை கூட காணோம். செட்டியார் ஒரு கொடையை எடுத்துண்டு, மஹாமஹக்கொளத்தண்டை வந்து பார்த்தார். கொஞ்சம் நன்னா வாசிச்ச சிவனடியார் ஒர்த்தர் இருந்தார். ஏன்னா.....வழியெல்லாம் தேவாரம் சொல்லிண்டே வந்தார். வீட்டுக்கு போனதும், "என்ன காய் பிடிக்கும்? போய் வாங்கிண்டு வந்து சமைச்சுப் போடறோம்"...ன்னு சொன்னார். வந்தவருக்கோ நல்ல பசி போல இருக்கு! "வெறும் மொளக்கீரை கூட்டும், கீரைத்தண்டு சாம்பாரும் பண்ணா போறும்"ன்னார். கைல ஒரு மூங்கில் தட்டோட கீரை பறிக்கப் போனார். செட்டியாரும் இன்னொரு பக்கம் கீரை பறிக்க ஆரம்பிச்சார்...........ஆச்சியோ இவா ரெண்டு பெறும் பறிக்கறதை கொல்லைப் பக்கமா நின்னுண்டு பாத்துண்டே இருந்தா..... தட்டுக்கள் வந்ததும், அந்த அம்மா என்ன பண்ணா தெரியுமா? ரெண்டு கீரையையும் தனித் தனியா அலம்பி தனித்தனியா வேக வெச்சு பக்வம் பண்ணா. இதை சிவனடியார் கவனிச்சுண்டே இருந்தார். எல்லாம் பண்ணினதும், சிவனடியார் பறிச்ச கீரையை மட்டும் ஸ்வாமிக்கு நைவேத்யம் பண்ணிட்டு, இவருக்கு பரிமாறினா. அடியாருக்கோ பெருமை பிடிபடலை

போஜனம் முடிஞ்சதும், தான் பறிச்ச கீரையை மட்டும் நைவேத்யம் பண்ணினதப் பத்தி கேட்டார். அந்த அம்மா சொன்னா " ஐயா. கொல்லைல கீரை பறிக்கரச்சே நான் பாத்துண்டே இருந்தேன்.....என் பர்த்தா "சிவ சிவ" ன்னு நாமம் சொல்லிட்டே பறிச்சார். அது அப்பவே சிவார்ப்பணம் ஆயிடுத்து. மறுபடி நிவேதிக்க அவஸ்யமே இல்லே. அதான் நீங்க கொண்டு வந்த கீரையை மட்டும் நைவேத்யம் பண்ணினேன்". அடியாருக்கு என்னமோ மாதிரி ஆயிடுத்து! ரெண்டு பேரையும் ஆசீர்வாதம் பண்ணின்ட்டு போய்ட்டார். 

இப்படி அதிதி போஜனத்த விடாம பண்ணிண்டு இருந்ததுக்கு "பல ப்ராப்தி" என்னன்னா.........ஒரு சிவராத்திரி அன்னிக்கு கும்பேஸ்வரர் கோவில்ல நாலு கால பூஜைக்கும் ஒக்காந்து தரிசனம் பண்ணா...வீட்டுக்கு வந்த ஆச்சி, தனக்கு "ஒச்சலாயிருக்கு"ன்னு சொல்லிட்டு பூஜை ரூம்ல ஒக்காந்தவ, அப்பிடியே சாஞ்சுட்டா.....! பதறிப் போய் "சிவகாமி" ன்னு கத்திண்டே உள்ளே போன செட்டியாரும் அந்தம்மா பக்கத்துலயே சாஞ்சுட்டார்...!அவ்வளவுதான
்! அந்த மஹா சிவராத்திரி அன்னிக்கே ரெண்டு பேரும் ஜோடியா "சிவ சாயுஜ்யத்த" அடஞ்சுட்டா. அதிதி போஜனத்த விடாம பண்ணின அந்த தம்பதிகளுக்கு கெடச்ச "பதவி" யப் பாத்தேளா? இப்பவும் ஒவ்வொரு மஹா சிவராத்திரி அன்னிக்கும் அந்த தம்பதிய நெனச்சுப்பேன்....."
அதிதி என்பது முதலிலேயே information கொடுத்துவிட்டு வரும் நண்பர்களோ, சொந்தக்காரர்களோ இல்லை. எதிர்பாராமல் வரும் எவருமே அதிதிகள்தான்! "திதி" என்றால், நாள். குறிப்பிட்ட நாளில், நேரத்தில் சாப்பிட வருகிறேன் என்று சொல்லியோ, அல்லது "சாப்பிட வந்துவிடுங்கள்" என்று நாமே ஒரு நாள், நேரம் குறித்து அழைப்பவரோ அதிதி இல்லை.  அ-திதி "நேரம் காலம் இல்லாமல் திடீரென்று வருபவர்கள்" தான் அதிதிகள். இன்று எதேச்சையாக மாஸ சிவராத்திரி !

Subscribe through Email

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

back to top